ตอน 24.3: Chapter 24.3

เอ๊ะ?

ฉันเหรอคะ?

กลับมาแล้วจ้ะ

อ่า อยากให้วิเคราะห์เครื่องนี่น่ะ

พวกแวมไพร์ทำอะไรกับเครื่องนี่กันนะ

ขอแค่เบาะแสอะไรก็ได้ก็พอ

รับทราบค่ะ

อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยนะคะ...

อ่า ไม่ต้องกังวลหรอก

ทางนี้ก็ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาพอสมควรเหมือนกัน

แน่นอนอยู่แล้ว

ลัคคู ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

วันนี้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมา จะให้เธออธิบายให้ละเอียดเลยนะ ล็อก

กลับมาแล้วจ้ะ การต่อสู้ระหว่างคุณอาร็อกกับแวมไพร์เป็นบทเรียนที่ดีสำหรับคุณไหมคะ?

พี่สาว

เอ่อ... คือว่า มีเรื่องที่อยากจะรายงานให้พี่สาวฟังค่ะ...

...เอ๊ะ!?

อ๊ะ...?

คุณเซียอยู่ที่ไหนเหรอคะ

ก็แค่กำลังคิดอะไรเพลินๆ น่ะ... นี่นา

คุณก็อาบน้ำอยู่คนเดียวนะ

หืม...?

!!

นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอคะ!?

ฉันช่วยแวมไพร์ที่กำลังหนีอยู่ค่ะ

นั่นคือ...

ไม่ผิดแน่ๆ เลยค่ะ เป็นเผ่ามนุษย์หมาป่า...!

...เป็นเพราะอะไรหรือคะ

ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ ว่าจะมีคนทรยศจากเผ่ามนุษย์หมาป่า...!

ฮึ!

แย่แล้ว...!!

ไม่เป็นไรค่ะ

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ

ฉันต้องจัดการให้ได้...!!

เนียยังไม่พร้อมทั้งสติและใจในการเป็นนักรบเลยค่ะ

การแสดงความกังวลหรือความลังเลออกมากับเนียแบบนี้

มันถือว่าฉันล้มเหลวทั้งในฐานะพี่สาวและอาจารย์เลยค่ะ

ต้องมี

เหตุผลอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ เลยค่ะ

แต่ว่ามันเป็นเรื่องที่เข้าใจยากค่ะ

พวกเราเผ่ามนุษย์หมาป่ากับแวมไพร์นั้น เป็นความสัมพันธ์ระหว่างแสงสว่างกับเงามาแต่โบราณ...

เป็นโชคชะตาที่สืบเนื่องมาตั้งแต่สมัยเทพปกรณัม ที่พวกเราได้ต่อสู้ในฐานะทูตของเหล่าทวยเทพ...

ตามหลักแล้วมันควรจะเป็นสัญชาตญาณของเผ่าพันธุ์ที่ไม่มีช่องว่างให้ความคิดหรือความเชื่อส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้องเลยนะคะ...

ถึงแม้ว่าจะไม่ทราบรายละเอียดก็ตาม

ก็จำเป็นต้องกราบทูลฝ่าพระบาทกษัตริย์เอริกค่ะ

นี่เป็นปัญหาที่ไม่สามารถเก็บไว้ในอกของฉันคนเดียวได้เลยนะคะ

อย่างนี้นี่เอง...

ก็เป็นเรื่องของแวมไพร์อีกแล้วสินะ

ซากปรักหักพังของเผ่าพันธุ์มังกรโบราณมีอีกประมาณกี่แห่งเหรอ?

คุณเคทบอกว่ามีร้อยแห่งไม่ใช่เหรอ

หนึ่งร้อย...

แต่ดูเหมือนว่าส่วนใหญ่คุณเคทจะตรวจแล้วและไม่มีคนอยู่เลย

นั่นเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์นะ

ถึงจะก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมา แต่รากฐานก็เป็นมังกรที่ดีนี่นา