ตอน 29.2: Chapter 29.2

โอ๊ะ คุณเซลลิส

หืม?

มาทำอะไรแถวนี้เหรอครับ?

...?

เปล่าครับ...

แค่มาเดินเล่นนิดหน่อยน่ะครับ...

หลงทางไปซะแล้วสินะ...

เอ๊ะ... คุณรู้จักฉันเหรอคะ...?

?

เอ็ดเวิร์ดครับ

ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลกองทหารรักษาพระองค์ของกษัตริย์เอริคครับ

ด้วยเหตุนั้นจึงรู้จักกับคุณมอร์ตัน หัวหน้ากิลด์เป็นอย่างดีครับ

อา...!

เข้าใจแล้ว

เพราะปราสาทหลวงนั้นอันตราย ผมจึงจะไปคุ้มกันคุณผู้หญิงเองครับ

โอ๊ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

ด

ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ คุณแม่

อาจจะไม่นะ

ขอโทษนะคะ ที่พูดเรื่องไม่เป็นเรื่องไป

ทำให้งานของคุณแม่เพิ่มขึ้นอีกแล้ว...

อี้~♡

๓ ๕ ๓ ๕

ในเมื่อเอริคไม่อยู่ ก็ต้องเป็นฉันทำแล้วล่ะนะ

แต่คุณแม่ไม่ถนัดนี่นา

งานเอกสารอะไรพวกนั้น การตรวจสอบเล็กๆ น้อยๆ การสั่งการอะไรแบบนั้น...

?

โตไวๆ นะ ชาร์ล็อตต์

เอ๊ะ

อ่า ค่ะ

พี่สาวคะ อ่านให้ฟังหน่อยสิคะ

มารีชอบหนังสือของท่านปราชญ์จริงๆ เลยนะ

อื้อ ชอบจังเลย

จะอ่านตรงไหนดีล่ะ?

ตรงนี้

บทที่สามสิบสอง สงครามกับมังกรแห่งความมืดสินะ

อื้อ!!

สิ่งที่ปรากฏขึ้นจากเบื้องหลังก้อนเมฆคือมังกรแห่งความมืดที่น่าหวาดกลัว

รูปลักษณ์ของมันราวกับภูเขา และปีกของมันก็ใหญ่โตจนสามารถปกคลุมทะเลสาบได้เลยทีเดียว

คุณเรฟิคะ ตัวสั่นเลยค่ะ มังกรแห่งความมืด...

มังกรแห่งความมืดน่ะ

ตอนนั้นทางฝ่ายศาสนจักรศักดิ์สิทธิ์คัดค้านอย่างหนักเลยนะคะ ที่จะเอ่ยชื่อ 'มังกรแห่งความมืด'

เพราะว่าถ้าจัดการมังกรแห่งความมืด ซึ่งเป็นหนึ่งในภัยพิบัติที่ปรากฏในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ได้ ก็จะต้องให้แร็คได้รับการรับรองเป็น 'นักบุญ' ด้วยน่ะค่ะ

สำหรับศาสนจักรแล้ว ดูเหมือนจะไม่ต้องการให้มีนักบุญเพิ่มขึ้น

ตัวคุณเองก็ไม่ชอบเหมือนกันนี่นา

น่ารำคาญเนอะ

ก็ถือว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าปวดหัวขนาดนั้นแล้วล่ะ

พ่อกับแม่... ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

ไม่เป็นไรหรอก ลัคก็แข็งแกร่งขึ้นด้วยนี่นา

●

แข็งแกร่ง...

อย่างนั้นเหรอคะ?

อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าลัคที่ฉันรู้จักอยู่หลายเท่าเลยไม่ใช่เหรอคะ?

หลายเท่าเลยเหรอคะ... ถึงขั้นที่ว่าเหมือนไม่ใช่คนแล้วเลยล่ะ...

ก็เพราะว่าสามารถโค่นเทพมารได้ด้วยตัวคนเดียวนี่นา

คุณแร็ก... เป้าหมายของคุณคือการแข็งแกร่งไปถึงระดับไหนกันเหรอคะ?

เป้าหมายเหรอคะ...?

อืม... เป้าหมายของฉันน่ะคือ

การสร้างจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดน่ะค่ะ