ตอน 40.2: Chapter 40.2

ผม

เติบโตมาในวัยเด็กที่ไม่ได้เรื่องเลย... ถูกพ่อแม่ขายให้คนซื้อแล้วก็ถูกทารุณกรรม...

ตอนนั้นก็นึกขึ้นได้

ว่ามันทั้งหมดเป็นความทรงจำที่ผิดไป...

ผมได้รับการช่วยเหลือจากเธอ

และเติบโตมาด้วยความรักที่เพียงพอแล้ว

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คุณแร็ค

แม่ครับ...!!

!?

แม่มดคนนั้นก็มาเป็นพวกเราอย่างกะทันหันเลย

ถึงแม้ว่าเธอจะใช้ได้แต่เวทมนตร์สนับสนุนพื้นฐานก็ตาม

แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเธอพยายามนำโชคมาให้พวกเราอยู่แล้ว

สองคนนั้นดูเหมือนพ่อลูกกันจริงๆ เลยนะ

แต่ว่า

เธอหักหลังคุณแร็ค...

ผมจำเป็นต้อง

พิสูจน์เหตุผลนั้นให้ได้

เพราะว่า

มันรู้สึกเหมือนว่ามีแค่ผมเท่านั้นที่ทำได้

จากตรงนี้เป็นทางเดินเท้าแล้วนะ

ไม่อย่างนั้นก็จะถูกกำแพงเวทมนตร์ของผู้หญิงคนนั้นดีดออกไป

เป็นกำแพงเวทมนตร์ที่ค่อนข้างพิเศษเลยนะ

อืม มันยังเป็นกับดักด้วย ระวังหน่อยล่ะ

เอาล่ะ!!

งั้นก็พาไปดูหน่อยสิ!!

เงียบซะนะ! คุณเอร่า!

โฮ่ง! คังคีคีน อย่าเพิ่งบ่นสิเจ้าหมา

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...!?

เมื่อหนึ่งวันก่อน~~~

ผมจะไปเอง!!

มันก็เป็นข้อตกลงแบบนั้นไม่ใช่เหรอ!!

ก็ไม่ได้สัญญาไว้นะ...

เอริกเป็นไงบ้างล่ะ!?

ปลดคำสาปให้แล้วนะ

ส่วนที่เหลือก็แค่รอให้ร่างกายฟื้นฟูเอง ไม่ต้องกังวลหรอก

เป็นองค์ราชาเลยนะ จะปล่อยให้ทำแบบนี้ได้เหรอ!?

ให้ยาฟื้นฟูไว้เยอะแยะแล้ว ไม่เป็นไรหรอก!!

เอ๊ะ...?

ฉันกำลังบอกว่าคุณต่างหากที่ต้องเป็นห่วงตอนไปหาเธอต่างหาก!!

●●●●

ถ้างั้นข้าก็จะไปเองแล้วกัน

ฟุฟุ๋น

หา!?

แกพูดอะไรของแกน่ะ

ไม่ใช่ "แก" นะ!!

โดรา คาสเทนต่างหากล่ะ!!

โดรา...?

อะไรกันที่ว่า "จะไปจัดการให้"!! จะพาแกไปด้วยได้ยังไงล่ะ!!

พูดอีกแล้วสินะ!! โด-อุ-ระ!! จำไว้ให้ดีนะ คุณสคาปอนตัน!!

สำหรับข้าแล้ว มีเหตุผลที่ต้องไปพบผู้หญิงคนนั้น! ทำไมถึงไม่เข้าใจกันเล่า!!

เดาเอาสิ!!

ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงมีท่าทางใหญ่โตขนาดนี้ล่ะ!?

ก็...

แกเป็นคนพามาไม่ใช่เหรอ

ก็... "คุณหนูขุนนาง" นี่นา?

เป็นเชลยนะ!? เจ้าหมอนี่!!