ตอน 41.2: Chapter 41.2

●●●●

ชินโซ "บรรพชน" เนี่ย มันคืออะไรกันแน่

"การสำแดง" อะไรนั่น...

"เหมือนเทพเจ้า" เลย

ไม่ผิดเลยนี่นา

แค่เนื้อหาข้างในมันคือความแค้นต่อเหล่าทวยเทพ

ที่แค่มีรูปร่างออกมาเท่านั้นเอง

นั่นแหละคือตัวตนของคนที่เหล่าแวมไพร์เคารพว่าเป็น 'ราชา'

คุณคิดว่าคนแบบนั้นจะคิดถึงอนาคตของแวมไพร์จริงๆ เหรอ?

แก! กล้าดูถูก 'ราชาสูงสุด' เลยเหรอ!!

ก็แค่กำลังพูดความจริงเท่านั้นเอง

คุณ 'พ่อ' ที่อยู่ตรงนั้นต้องรู้ไม่ใช่เหรอ?

ท่านราชินี คุณรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว

!!

คุณวางแผนอะไรกับพวกเราอยู่เหรอ?

ตอนนี้คุณก็ไม่ใช่ 'ราชินี' แล้วนี่

ช่างไม่ให้ความเคารพเอาเสียเลยนะ

งั้นขอให้เรียกแบบนี้แล้วกันนะ

ราชินีองค์แรกแห่งอาณาจักรเวทมนตร์โบราณ ลาเมีย อัลราว์เน่ มิโดการันท์

นี่มันกินไม่ได้เลยนี่นา

ท่านเคานต์แคสเทน

อาณาจักรเวทมนตร์เหรอคะ

งั้นขอถามอีกทีนะคะ

?

ทำไมถึงให้ความร่วมมือในการฟื้นคืนชีพของราชาของเรา

ด้วยการเคลื่อนไหวลับๆ ของเจ้า การปรากฏตัวของราชาของเราก็เกิดขึ้นมาเกือบหนึ่งร้อยปีแล้ว

อะไรกัน...คือเป้าหมาย

เหตุผลที่ฟื้นคืนชีพ 'ราชา' ขึ้นมาในยุคนี้คืออะไรกัน...

เหตุผลที่ต้องเป็นยุคนี้...

ーー!!

นักเวทย์คนนั้นเหรอ!!

ตั้งใจจะให้ไอ้เวทย์คนนั้นสู้กับ 'ราชา' งั้นเหรอ!?

เพื่อสิ่งนั้นเองสินะ...ที่เร่งการสำแดงของ 'ราชา' ขึ้นมา...!!

ใช่แล้ว...

เพื่อสิ่งนั้นเอง ฉันถึงได้เลี้ยงดูนักเวทที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมาไงล่ะ

ชีวิตของคุณแร็กน่ะ คุณคิดว่ามันเป็นยังไงกันนะ

ถ้าไม่ใช่เพราะฉันไปเก็บมา ชีวิตคุณก็คงจบไปแล้วล่ะ

นั่นก็อาจจะใช่...

ทางเลือกน่ะ ฉันเป็นคนให้ไปแล้ว

และถึงอย่างนั้น เด็กคนนั้นเองต่างหากที่ใฝ่ฝันถึงและมุ่งไปสู่การเป็นนักเวทมนตร์น่ะค่ะ

อะไรน่ะ?

แร็คสงสารจัง

ถ้าคิดแบบนั้น ทำไมคุณถึงไม่ไปเป็นกำลังใจให้เด็กคนนั้นล่ะคะ

เรฟี่

เลือกเจ้าโอรสที่หน้าตาอย่างเดียวแบบนั้นมาเนี่ยนะ

เอริคไม่ใช่แค่หน้าตาอย่างเดียวนะคะ!!

เหรอคะ?

ในสายตาฉันนะ นั่นมันก็แค่เด็กน้อยที่พูดแต่เรื่องสวยหรูแต่ข้างในตื้นเขินเท่านั้นแหละ

ถ้าเป็นอย่างนั้นนะ กอริลล่ากล้ามเนื้อยังดีกว่าอีก

คาวะ กล้ามเนื้อ

แสบจังเลยนะ...

ถึงแม้ว่าฉันจะมีความรู้สึกแบบนั้นก็ตาม

แต่ฉันคิดว่าแร็กถึงจะหวั่นไหวมากกว่านะ

?

เด็กคนนั้นชอบผู้หญิงที่แข็งแกร่งใช่ไหมล่ะ