ตอน 47.2: Chapter 47.2

เอ๊ะ...!?

อ๊ะ คุณนี่...

ฮี๊ยยย...

ตระกูลสูงศักดิ์ทั้งสี่ที่เป็นบรรพบุรุษ "ยาชะ"

มนุษย์ที่ได้รับอนุญาตให้จารึกนามนั้นลงในใจ

โย่ คุณตระกูลสูงศักดิ์ทั้งสี่!!

นี่...นี่เหรออออออ!

แบบนี้พอแล้วเหรอ?

ยอดเยี่ยมมาก

นี่เป็นแผนของพวกโดอุระสินะ

ก็ปล่อยให้มันเล่นเกมไปก่อน จนกว่าจะมีสัมผัสจากแวมไพร์ตัวใหม่

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าไม่มีพันธนาการศักดิ์สิทธิ์ที่น่ารังเกียจนี่ล่ะก็...!!

แต่ก็เพราะแบบนั้นแหละ ถึงได้ตัดขาดจากพวกบรรพชนมาได้สินะ

ทั้งที่ว่าถ้าโดนบรรพชนเจอเข้า ก็โดนฆ่าอยู่ดี

...เอาน่า ช่างมันเถอะ

ตอนนี้ก็จะเคลื่อนไหวในฐานะเบี้ยของพวกแกเอง

แต่ว่า...!!

พอถึงวันที่ฟื้นคืนชีพแล้ว ข้าจะดูดพลังชีวิตพวกแกทุกคนให้หมด แล้วสร้างกองภูเขากายศพให้ดูเลย!!

ไม่สำคัญหรอกนะ

ตอนนี้ความคิดมันทะลุปรุโปร่งเลยล่ะ

รายงานด้วยล่ะ

ฮึก

?

—แล้วพวกโดอุระไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ!?

รายงานด้วยนะ

ถ้าเป็นสาวพรหมจรรย์แห่งแสงล่ะก็—

ตั้งใจจะจับตามองงั้นเหรอ?

พูดตามตรงแล้ว ยังไม่เชื่อใจเลยสักนิดครับ

เพราะว่าเมื่อเดือนที่แล้วยังเป็นแวมไพร์อยู่เลยนี่ครับ

ไม่ได้ตั้งใจจะปลอมตัวเป็นใครทั้งนั้นครับ

และก็ไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกตัวเองที่เป็นแวมไพร์ด้วย

ข้าคือสาวพรหมจรรย์แห่งแสง ข้าในฐานะสาวพรหมจรรย์แห่งแสง ตั้งเป้าหมายที่จะปรองดองระหว่าง มนุษย์กับแวมไพร์

—!?

เป็นไปไม่ได้เลยครับ!!

ไม่คิดจะถกเถียงเรื่องเป็นไปได้หรือไม่เป็นไปได้หรอก

ในเมื่อได้รับชีวิตของทั้งสองฝ่ายมาแล้ว

เทพผู้ใจกว้างขนาดนี้ คงจะอภัยให้ได้กระมัง

เพื่อเริ่มต้นก่อน

ข้าจะแสดงให้ดูว่าข้าจะปลดปล่อยดินแดนนี้ให้ได้

ประเทศที่หักหลังข้าเนี่ย!!

ใกล้ถึงเวลาต้องกลับแล้วสิ

คุณร็อกครับ ตอนนี้พอดีไหมครับ?

ติ๊งกริ๊ง

!!

ฟิลลี่เหรอ?

ใช่ครับ เป็นการติดต่อตามเวลาปกติครับ

ทางนั้นทุกคนยังไม่เปลี่ยนแปลงกันใช่ไหม

ค่ะ ทุกคนสบายดีค่ะ

ขอโทษด้วยนะคะที่ออกเดินทางไปโดยที่ไม่ได้ไปต้อนรับทุกคนเลย...

ไม่ต้องกังวลหรอก มันเป็นหน้าที่สำคัญนะ

มีเบาะแสเจอไหม?

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเคลื่อนไหวอยู่ด้วยค่ะ มีรายงานการพบเห็นกระจัดกระจายอยู่...

แต่ครั้งนี้รู้สึกได้ว่าใกล้ชิดกับพวกคุณสองคนมากเลยค่ะ

อย่างนั้นเหรอ ระวังตัวด้วยนะ