ตอน 52.3: Chapter 52.3

ได้ยินก็ดีนะ แต่ว่า

นั่นหมายความว่าเจ้าไม่ได้เลือกอะไรด้วยตัวเองเลยนี่นา

เลือกสิ

ชีวิตของตัวเองน่ะ

เป็นอันดับแรกเลย

ฉันจะจัดการให้เด็ดขาดเลยล่ะ

เจ้าเลือกเส้นทางนั้นด้วยตัวเองอย่างนั้นเหรอ

วิลฟรีท

พวกโกรันน่ะ สามวันข้างหน้าสินะ

ฉันน่ะ ฉันจะออกเดินทางก่อน

ซากปรักหักพังที่ว่าน่ะเหรอ

อ่า

เผื่อว่าจะมีผลกระทบอะไรขึ้นมาก่อน ก็เลยจะไปเคลียร์ให้เสร็จก่อน

?

ไม่กลับทางอุโมงค์ลับเหรอ?

มีที่แวะหน่อยน่ะ

?

อย่า

เป็นห่วง

เขาวงกตใต้ดินโอโรสโตร...

เป็นสถานที่เดียวที่ถูกปิดล้อมไว้โดยตั้งใจ ภายในนครของอาณาจักรเวทมนตร์โบราณเลยล่ะ

คุณเบต้า ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลยเหรอคะ

มันเหมือนกับว่าประตูทางเข้าถูกเปลี่ยนโดยใครบางคนเลยนะ

แม้แต่คุณอัลราอุเน่ต้นฉบับก็ยังหาทางเข้าไม่เจอเลยด้วยซ้ำ

นครหลวงถูกสร้างขึ้นเมื่อประมาณพันปีก่อน...

ตั้งแต่อย่างนั้นมา ก็ไม่มีใครที่ยังมีชีวิตอยู่เลยนอกจากคุณอัลราอุเน่ใช่ไหมคะ

อ่า

สถานทูตริงเกน

ห๊ะ!?

โบตะ

โบตะ

อย่ามาเล่นนะ!!

ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องร่วมมือกับเจ้าด้วยเล่า!!!

ไม่สิ ไม่จำเป็นต้องร่วมมือก็ได้

แค่ช่วยบอกทางก็พอ

มันก็เหมือนกันนี่นา!!

โปเก!!

โดยรวมแล้ว การบอกทางน่ะมันคืออะไรกันแน่!!

อย่ามาคิดว่าฉันเป็นหมาหรืออะไรนั่นล่ะ ไม่งั้นจะฆ่าให้สิบครั้งเลยนะ!!!

ปิด! ปิดอุ๊

ตอบสนองต่อคำพูดด้วยเหรอ? ไอ้พันธนาการศักดิ์สิทธิ์นั่น

เปล่า แค่ตอบสนองต่อเจตนาร้ายเท่านั้นแหละ

นึกว่าพลังชีวิตจะลดลงซะอีก...

...จะให้พาไปที่ไหนล่ะ

มีกำลังใจแล้วเหรอ

ฟังเรื่องก่อนสิ!!

โอโรสโตรนี่เอง