ตอนที่ 57 คุณอัน
กองทัพของพวกคนเมานี่ไม่มีการเคลื่อนไหวเลยนะ
ดูเหมือนว่าจะหยุดอยู่ที่ป่าออร์โดแล้วล่ะ
ーーーー!!
โส่วววว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!
วิลด์
!!
คุณเป็นสายลับเหรอ
มาจากประเทศไหนกัน
ก่อนจะสู้กับพวกคนเมาเนี่ย จะมาทะเลาะกันเองในหมู่มนุษย์ทำไปทำไมกันล่ะ
โง่เขลาจริง...
วิลด์...
แก...!?
เป็นพวกสายลับสินะ!
พวกเราไม่ใช่สายลับนะครับ
คุณที่ฉลาดอย่างคุณคงจะเข้าใจความหมายได้ใช่ไหมครับ?
!?
ฮ่องเต้...
คุณนี่แทรกซึมเข้าไปในองค์ชายมากเกินไปแล้วนะ ท่านผู้บัญชาการ
น่าจะให้เป็นแค่ผู้ดูแลแทนก็พอแล้ว
องค์ชาย...
องค์ชายชาร์ล...!!
ต้องกลับไปแล้ว...
ผม...
องค์ชายจะต้อง...อยู่คนเดียวอีกแล้วสิ
ผม...นะ!!
จะต้องจบลงที่ที่แบบนี้เหรอ...!!
ช่างเป็นคนที่ไม่รู้จักพอเสียจริง
ไอ้คนทรยศต่อชาติ!
ถึงจะเป็นวิลฟรีทผู้เป็นอมตะ แต่ถ้าถูกตัดหัวก็จบสิ้นแล้วล่ะนะ
ฮ่าๆๆๆ
หลังจากนี้ก็แค่กำจัดพวกคนเมาให้หมดเท่านั้นแหละ
พลังแห่งความอาลัย
อยากได้จังเลย!
ไม่แพ้ใคร
อย่างท่วมท้น
พลังที่เหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง
นั่นแหละครับ
ถ้ามันจะเป็น
พลังในการปกป้อง
คุณได้
ผมก็จะกลายเป็นปีศาจเอง
ในที่สุด
คุณวิลด์ก็เป็นท่านผู้บัญชาการแล้วสินะครับ
ยังมีจดหมายจากฮ่องเต้มาด้วยนะ
อันดับแรกก็ต้องปรับโครงสร้างหน่วยทหารใหม่ก่อน
นี่!
บ้าจริง!!
ตัดหัวไปแล้วนะ!!
ーーーー...
ขายวิญญาณให้ปีศาจไปแล้วเหรอ
ไอ้พวกต่ำทรามเอ๊ย
พวกชั้นต่ำแบบนี้มาเป็น "อัศวินศักดิ์สิทธิ์" เนี่ยนะ
คราวนี้แหละ จะจัดการให้ถึงที่สุดเลย!
นี่คือพระราชโองการของข้าเองในฐานะฮ่องเต้
จงปราบไอ้หมอนั่นในฐานะกบฏ
จะต้องไม่ให้มันเข้าใกล้ชาร์เมเรียไปมากกว่านี้
นั่นคือสตรีที่จะเป็นภรรยาของข้า
ชิโอริ!
นั่นไงล่ะ!! ปีศาจที่สิงสู่ท่านผู้บัญชาการ!
ล้อมมันไว้!!
อย่ามายุ่ง!
ผม...น่ะ!
จากนี้ไป
ต้องไปสังหารฮ่องเต้ให้ได้แล้วสิ
ーーーー...!!
อึก...
ปราบมัน!
ปิ้วง
โงกโกกโกกโกกโก
ผู้บุกรุก
ปกป้องฮ่องเต้ไว้!
วิลฟรีท!!
วิลด์เอ๊ย ทำได้ไม่สมกับที่คาดหวังเลยนะ
การที่เจ้าจะลอบสังหารแม่ทัพของฝ่ายตัวเองกลางสมรภูมินี่ ช่างเป็นพฤติกรรมที่โง่เขลาอย่างที่สุด
เจ้าไม่คู่ควรกับบัลลังก์หรอก
มะ...เดี๋ยวก่อน...
อึก
มากับฉันเถอะ
ชาร์เมเรีย
อาาาาาา
เดินเสียเปล่าก็ยังดีอยู่
ซะ
ฟู่วววว
ทำไมถึงมาที่ห้องนอนของผมล่ะ...?
ก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ
ในปราสาทนี้ ห้องที่ใช้ได้จริง ๆ ก็มีแต่ที่นี่แหละครับ
ไม่คิดหน้าคิดหลังแล้วจะฆ่าให้หมดเลย ห้องไหนๆ ก็จะเป็นทะเลเลือดกันไปหมด
ผู้ชายคนนั้นนี่ ช่างคิดแค้นได้ลึกซึ้งจริงๆ เลยนะ
ที่ถูกฆ่าไปน่ะ ไม่ใช่ทหารหรือครอบครัวที่พยายามจะปกป้องคุณเหรอ?
มะ
ผู้หญิงที่มีความมุ่งมั่นนี่ก็ไม่เกลียดนะ
ถึงจะเป็นมนุษย์ก็ตามนะ
ไม่จริง
ไม่ได้มีความมุ่งมั่นอะไรเลยสักนิด
ผมแค่ทำเป็นแสร้งทำเป็นไม่สนใจเท่านั้นเอง...
ผมเนี่ย
ก็แค่ไม่ได้เลือกอะไรเลยเอง
ดูแลการเฝ้าระวังเหนื่อยหน่อยนะ คุณผู้พันบาร์นิง
ครับ ท่านแม่ทัพชมิตต์
รายงานสถานการณ์ให้ฟังหน่อย
ตลอดเก้าวันที่ผ่านมา ไม่มีการเคลื่อนไหวในเมืองหลวงเลยครับ
แต่เมื่อวานนี้ มีการระเบิดครั้งใหญ่ในป่าทางทิศตะวันออกครับ
ระเบิดเหรอ?
คาดว่าน่าจะเป็นฝีมือของโคนเรียวครับ
คุณได้เห็นรูปร่างของโคนเรียวไหมครับ?
ยัง...ครับ เพียงแต่ว่ามีคำทำนายของท่านนักบุญหญิงครับ
นักบุญเหรอ?
ใช่แล้วค่ะ! ดิฉันคือมหาปุโรหิตแห่งแสงแห่งอาร์คเนสต์ค่ะ!!
แกทำอะไรอยู่น่ะ?
ไม่ใช่ "แก" ล่ะ ดอ-อุ-รา!!
นี่มันไม่ให้ความเคารพต่อมหาปุโรหิตแห่งแสงเลยนะ!!
△
จำให้ขึ้นใจเลยนะ!!
แล้วมหาปุโรหิตแห่งแสงคนนั้นน่ะ ไปยึดเสบียงสำคัญของทหารมาหรือไง?
แล้วอะไรล่ะ? จะบอกให้ข้ากินแค่ไอหมอกเหรอ?
น่าเสียดายที่
ข้าไม่ใช่เซียนนี่นา
อาาาาาา
สำหรับคุณที่ไม่มีการศึกษาแบบคุณน่ะ จะแยกความแตกต่างระหว่างเซียนกับนักบุญได้ไหมล่ะ?
ขอประทานอภัยครับ
อะไรน่ะ ฮิ!!
เหรอออ?
สนิทกันมากเลยนะ
จะแนะนำให้ฉันรู้จักด้วยได้ไหมคะ
อึ...อืม
แน่นอนอยู่แล้ว คุณมาร์กริต!!
แล้วท่านนักบุญล่ะคะ?
สามีของฉันน่ะค่ะ ตอนที่แต่งงานกับฉันที่เป็นท่านเคาน์เตส เขาก็เรียนปริญญาโทอยู่ที่มหาวิทยาลัยขุนนางเมนดิริบัลด้วยค่ะ
ถ้าคุณจะสอนวิชาการเมื่อร้อยปีก่อนให้ฉันได้ สามีของฉันก็น่าจะได้ศึกษาในระดับที่สูงขึ้นไปอีกนะคะ♡
ผู้หญิงคนนี้...
แย่แล้วสิเนี่ย
ดิฉันคือ ดุรา คาสเตน ค่ะ
หลังจากนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ
เป็นการเดินที่สง่างามมากเลยนะ
คงจะเหมือนกับคำกล่าวที่ว่า "ม้าแก่ก็ไม่ลืมเส้นทาง" ล่ะมั้งคะ?
เขาว่ากันว่า "ประสบการณ์ที่สั่งสมมาดีกว่ากระดองเต่า"
ฮ่า
คงเป็นชะตาของมนุษย์ที่ต้องภูมิใจในความเยาว์วัยของตัวเอง
ถึงจะไม่คิดจะยอมตกเป็นเหยื่อของแวมไพร์เพื่ออวดอ้างเกียรติของตัวเองหรอกนะ
คนที่แม้แต่การกลืนกินความใสและความขุ่นก็ยังทำไม่ได้ แต่กลับมาอ้างว่าเป็นขุนนางนี่มันน่าขันจริงๆ
!!
!!
ท่านผู้นำกิลด์! เกิดความผิดปกติในเมืองหลวงแล้ว!!
ข้า
แขนขวาของข้า
ช่วยทำงานให้ดีเถอะ
ฮะ!
แน่นอนครับ
โปก
อย่างนั้นสินะ...
เป็นแนวคิดที่น่าสนใจดีนะ
งั้นเรามาเริ่มล่ากันเถอะ
อืม
เป็นอิสระแล้ววว!!
พันธนาการศักดิ์สิทธิ์คลายแล้ว
เป็นอะไรไป มอสกอล
ท่านบรรพชนมาแล้ว
!!
แล้วก็กลับไป
!?
นี่แก ทำไมต้องมาทำให้ตกใจด้วยล่ะー
...
บรรพชนมาทำอะไรที่นี่น่ะ?
...ดูเหมือนว่าจะส่งกำลังเสริมใหม่เข้ามานะ
นี่มัน...
เหลือเชื่อเลย
ก้อนพลังเวทมนตร์ชัดๆ!!
เมื่อกี้พลังเวทภายนอกมันปั่นป่วนขึ้นมาทันทีเลยนะ
เป็นอะไรไป?
อึ...ไม่นะ
นี่!
นั่นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!!
นั่นมันดูเหมือนกับว่า—
เป็นท่านบรรพชนอีกคนนี่นา!!
แน่นอนอยู่แล้วล่ะ♪
เป็นที่รักของฉันนี่นา♡
ใครกัน
กุ๊บ
ที่รักเหรอ
ทำแบบนี้กับฮันนี่เนี่ยนะ!!
ไม่ใช่ฮันนี่ซะหน่อย!!
ออกไปไม่ได้แล้วค่ะ
ว่าแต่ งั้นเราไปรวมตัวกันให้เร็วกว่านี้เถอะ จะลงไปข้างล่างแล้วนะ
...ห๊ะ?
เพราะว่าพวกแวมไพร์ตรงนั้นมันปิดกั้นทางเข้าออกทั้งหมดเลยค่ะ
พวกแกนี่...
ไม่นะ...!!
แต่ว่า...เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ทางประตูวาร์ป
ได้ถูกทำให้สามารถเข้าออกได้แล้วค่ะ
ถ้าใช้ประตูที่ฉันใช้ล่ะก็...
ราชินี—!!
แหมะ! ตอนหนีด้วยการวาร์ป ก็ยังจะมาทำลายไปด้วยเลยนี่นา!!
ประตูวาร์ปของยาชะคงจะโดนคิรินทำพังไปแล้วล่ะ
ที่เหลืออยู่ก็...
โผล่มาก็ดีนะ...
อยู่ตรงไหนกันเนี่ย
มันเมนดิลิวัลนี่นา!!
ไม่สิ ไม่จำเป็นต้องสร้างทางเข้าออกที่อาร์คเนสต์ก็ได้นี่นา
นั่นมัน...!!
......
ลืมไปเลย
จากตรงนี้มันไปถึงเขาวงกตได้ด้วยเหรอเนี่ย...
เอ๊ะ!? คุณร็อคนี่นา
เป็นอะไรไปล่ะ มาอยู่ตรงนี้
อาริโอจินนี่!!
นึกว่ากำลังไปบุกอาร์คเนสต์ซะอีก
อาา... ก็ยังอยู่ระหว่างนั้นอยู่ล่ะ
?
...งั้น
เราออกเดินทางกันอีกครั้งไหม
คุณร็อกค์ครับ
ดีใจจริงๆ ที่ยังเหลืออยู่สินะ?
คุณฟิลลี่
ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป ฉันคงเป็นแค่ตัวถ่วงเท่านั้นแหละค่ะ
นอกจากนั้นแล้ว...
คุณร็อกค์ในตอนนี้คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเลยนะคะ!!
ฉันจะเชื่อและรอเท่านั้นค่ะ
ข่าวแห่งชัยชนะน่ะ!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/60)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
แบล็คโคลเวอร์
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
