ตอน 20.2: Chapter 20.2

สวนสัตว์! ไม่ได้มานานเลย~!!

←กามอชิกะ แกะภูเขา บาร์บารีชีป และ

แผนที่สวนสัตว์

จะไม่วาดรูปอื่นนอกจากรูปนี้แล้วนะ!!

ทำไมถึงมาถึงที่แดงฟุคุด้วยล่ะ?

คุณเทชิมะก็มาด้วยนี่นา

ฉันเป็นคนขับรถพามาเองนะ!

ทั้งๆ ที่เป็นวันหยุดแท้ๆ นะ!

ได้วาดรูปที่ไม่ใช่รูปสามเหลี่ยมกับสี่เหลี่ยมมานานแล้ว~♡

สัตว์ขนฟู

ไอ้โซะจัง ขอสักอย่างได้ไหม?

อีกแล้วเหรอ ฝึกฝนอีกแล้วเหรอ!?

ตอนแรกลองวาดจากจินตนาการก่อนนะ

แล้วหลังจากนั้นลองวาดตามดูนะ

ว้าว แตกต่างกันเลย~!!

สอง

คุณทานาเบบอกว่าคนที่วาดรูปเก่งน่ะ คือคนที่มีสายตาดี

ไม่ใช่เรื่องสายตาของคิคะหรอกนะ

อย่างนั้นเหรอ

คุณโคโคโระกับคุณฮิคารุมองโลกแบบนี้สินะ

แผนที่สวนสัตว์ของโอชิมะ \(x_{1}, x_{2}, \cdots, x_{n}\)

ภาพหลักสำหรับงานโคมีเทียครั้งนี้ก็ทำร่วมกันใช่ไหมครับ

น่าจะวาดออกมาได้ดีใช่ไหมครับ?

ก็คงจะเป็นคุณโคโคจังที่วาดเป็นหลักสินะ...

ฝึกซ้อมนิดหน่อยแล้ว

ก็เลยรู้ตัวว่าตัวเองนี่มันห่วยจริงๆ เลยล่ะ...

วาดสิ วาดสิ วาดให้เต็มที่เลยนะ,

แล้วก็จะเก่งขึ้นเอง

หลังจากนั้นก็มาทำร่วมกันสิ!

...ค่ะ/ครับ

โชว์ให้ดูหน่อยสิ~~

จากเคซึระนี่ไม่ไหวแล้ว!!

แบบนี้มันไม่ไหวแล้ว!

แบบนี้มันไม่ไหวแล้ว!

แบบนี้มัน...

วิวแบบนี้,

อยากจะวาดจังเลย...

อยากจะวาดจังเลยนะ

อยากจะวาดจังเลยนะ

แสงสิ

เงาต่างหาก

ความอบอุ่นของแสงแดดยามฤดูใบไม้ผลิ

ท้องฟ้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาในวันฤดูร้อน

ความรู้สึกสบายๆ เงียบสงบในวันฤดูใบไม้ร่วง

อากาศที่เย็นสดชื่นในวันฤดูหนาว

ฉันวาดมันไม่ออกเลย

ช่วงเวลาที่รู้สึกรักนี้ให้จังเลย

อยากจะวาดจังเลย...

เอ๊ะ! คุณอาจารย์ก็วาดด้วยเหรอครับ/คะ!?

เหรอ... ไม่ได้วาดหรอก!!

ว่าไงนะ.

...ภาพสเก็ตช์กับภาพการ์ตูนมันก็เป็นคนละอย่างกันนะ,

ตั้งสติ อย่าเพิ่งร้องไห้สิ...

มาฝึกการบิดรูปทรงเพื่อการ์ตูนโดยอ้างอิงจากผลงานที่ดีกันนะ.

นิเหะเหะ~

?

พอคุณทานาเบบอกว่าชอบอะไรเป็นอันดับแรก...

กำลังลอกลายเส้นการ์ตูนของคุณอาจารย์อยู่นะครับ/คะ!

!!

โอ้ จะให้ดูผลงานใหม่เหรอ.

ฝึกฝนมาเยอะเลยล่ะครับ/ค่ะ!

ตื่นเต้นจัง

จ้าา~

ฟุ~ เก่งขึ้นเป็นปกติเลยนี่นา~!!

จะให้ทำยังไงดีล่ะ!!

เทรามุระ คาโฮนเต็น