ตอน 27.2: Chapter 27.2

น่ารักเหมือนคุณโคโคจังนี่มันเป็นจุดดึงดูดที่ดีเลยนะเนี่ย

ความแตกต่างจากอุจจิเนะนี่มันสุดยอดไปเลย

ทุกคนคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นตั้งแต่ช่องแรกเลย

ของฉันมันก็เป็นแบบนั้นนั่นแหละ...

ส่วนการนับถอยหลังน่ะ ใช้เทคนิคสองชั้นแบบที่รุ่นพี่อันไคใช้กับความฝัน...

ส่วนการแปลน่ะ เพราะแมวของคุณรุ่นพี่สึโดระมันน่ารักมาก เลยทำแบบพาร์คโร่!

มาวาดมังงะสำหรับโคมีเทียกันเถอะ~

ผลงานของคุณอันไค

2!!

อีกนิดเดียวก็จะถึงปีใหม่แล้ว!!

กุ...กุ...กุ...

เซ~6!!

หนึ่ง!?

ไปกันเลยพวกเจ้า!!

หัวข้อ

การนับถอยหลัง PART.2

อีกเดี๋ยวคลาสเรียนนี้ก็จะจบแล้ว!!

...ความฝันที่ฉันเห็นแฮ่...

อิสรภาพที่ถูกครอบงำโดยฉัน!!

อันที่คิดว่ามันน่าสนใจ

ของคุณอันไค

5 วินาทีก่อนที่จิตวิญญาณของอาจารย์จะเดือดดาล

ของคุณฟุจิกิ

ของคุณฮายาชิ

ผลงานของคุณโมริฮายาชิ

อันไค - ผลงาน

อา!! มนุษย์ต่างดาว!!

ทาจิอิริคินชิ...

ทะ... อ่านหน่อยสิ

เอ!?

ให้ฉันเหรอ?

เครื่องหมายหัวใจ!! มนุษย์ต่างดาวที่เป็นมิตร!!

กรู๊ด? กรู๊ดนี่มันอะไรน่ะ

เครื่องหมายหัวใจในภาษาต่างดาวแปลว่าตาย

เอ~ น่ากลัวจัง~

กรู๊ดที่กำลังหวาดกลัว

หลังจากนี้เราก็สนิทกันมากเลยนะ!

หัวข้อ

แมวจรจัด แกก็อยู่คนเดียวสินะ...

มีครอบครัวนะ! ขออาหารหน่อย!!

กับฉันแบบนี้...

มาคลอเคลียฉันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย คุณคางะที่ฉันชอบ

ไม่จริงน่า มันเป็นยูกากาวาริ

เข้าใจแล้ว ไปด้วยกันเถอะ

อันที่คิดว่ามันน่าสนใจ

ของอันไค

ปล่อยนะ~~ อยากอยู่ที่นี่~~ ครอบครัวของฉัน~~

ของฟุจิกิ

โอ

ของฮายาชิ

เราได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของกันและกัน ทำให้ความคิดลึกลงไปอีก

ทุกคนดีขึ้นแล้วสินะครับ

วิธีการแบบนี้เรียกว่า "การระดมสมอง" หรือวิธีคิดแบบกลุ่มครับ

สี่อันนี้เป็นตัวที่ได้คะแนนโหวตมากที่สุดครับ

เอ~ พี่สาว~

ซีดี 2 ของคุณอันไค, การแปล 2 ของคุณ, การแปล 2 ของคุณฟุจิมง, แล้วก็การแปล 1 ของคุณอิชิริวที่คุณอะคาฟุคุโวทให้ครับ

งั้นเรามาโหวตใหม่อีกครั้ง เพื่อหาอันดับหนึ่งอีกครั้งนะครับ...

เดี๋ยวก่อนนะ!!

อีก... อีกครั้งนะ!!

ขออีกครั้งได้ไหมครับ!!

อุระรัน อีกแล้วเหรอ!!

นี่มันท้อแท้เกินไปแล้วนะ

มันคือการต่อสู้ว่าใครจะดำลงไปได้ลึกแค่ไหนไม่ใช่เหรอ!

ฉันยังไม่ได้ดำลงไปจนสุดเลยนะ!

งั้นสำหรับการสร้างผลงานครั้งนี้ เราจะประกาศอีกครั้งในอีก 3 วันข้างหน้านะครับ!

ฉันอยากจะทำผลงานสำหรับนิทรรศการศิลปะที่ส่งทุกปี ดังนั้นที่นี่แหละ...

ขอให้ทะนุถนอมผลงานสร้างสรรค์ของตัวเองไว้ด้วยนะครับ

อันไค! ถ้าเป็นตัวเอกมังงะในสถานการณ์แบบนี้ล่ะก็...

อืม!

โอ้ววว มันเริ่มฮึกเหิมแล้วสิ!!

คุณเรย์นี่น่าสนใจจัง เหมือนตัวเอกการ์ตูนเลย!

ให้ตายสิ ยังซ่อนได้อีก ยังซ่อนได้อีก!

ผลงานของคุณอันไค

กระแสที่น่ารักแต่แสนจะน่าเสียดายมันก็ดีอยู่แล้วนะ

ช่วยทำให้มันเข้มข้นขึ้นให้เข้าใจง่ายกว่านี้อีกหน่อย

ถึงปีใหม่แล้วนะ ฮิฮิฮิฮิ

2!!

1!

โอ!!

ปีที่การใช้ชินปุเป็นมากที่สุด...

การนับถอยหลังสู่การล่มสลายของโลกก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว...

เมื่อเทียบกับรุ่นพี่ๆ ของฉัน มังงะของฉันมันดูวุ่นวายบนหน้าจอไปหน่อย

เนื้อเรื่องมันน่าจะตลกนะ แค่ตัดออกไปเรื่อยๆ ให้มันอ่านง่ายขึ้น...

12

แป๊ะ

แป๊ะ

เลิกเรียนแล้ว~~!!

ความโกรธของอาจารย์มันอยู่แค่เสี้ยววินาทีแล้ว...

ผลงานของคุณโมริฮายาชิ

"น่ารัก" ให้มันดูเจ้าเล่ห์กว่านี้อีก!!

ให้มันเข้าใจง่าย ๆ!!

อันไค อิซาคุ

ปิกะ ไฮ กิน ...

...ฟู่ววว...

อ๊ะ!! มนุษย์ต่างดาว!!

คียา~วววววววววววววว

คิรุคิรุคิรุーん

พูดว่าอะไรกันน่ะ~ ♡

พังแล้ว

ถึงจะเสียดายที่ต้องทิ้งネタสามอันติดกันก่อนหน้านี้...

แบบเรียบง่าย ๆ เลย!!

ล .

แกก็อยู่คนเดียวสินะ... เหงาแย่เลยสินะ!!

144

ขออาหารหน่อย!!

ความตั้งใจของคุณอันไคที่จะให้โลกดับนี่มันอะไรกันเนี่ย!

เหมียวจัง มนุษย์ต่างดาวน่ารักจัง~

จะฆ่าด้วยแท่งนี่แหละ

โอ... ของฉันน่ะ...

ยังไม่ถึงเวลาโหวตเลยด้วยซ้ำ...

ก็...

ก็...พอแล้วล่ะ...

ท้อแท้เกินไปแล้วนะ อุระรัน!

พูดเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ อีกแล้วนะ!

แกเป็นใครกันแน่!!

ตายแล้ว...

พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเรื่องเดิมๆ...

ก็ทำอะไรไม่ได้นี่นา...

เพราะไม่มีพรสวรรค์ เลยทำแบบนี้ได้แค่เท่านั้นแหละ...

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

!?ซ้ำอีกแล้วเหรอ...?

นี่ อุระรัน!?

ไม่เป็นไรครับ! เดี๋ยววาดให้ได้เลย!!

ถ้าให้มันเป็น "เรื่องเดิมๆ" ซ้ำๆ ล่ะก็...!!

หัวข้อ: การแปลPART4

งั้นก็ชอบแม่เหรอ~?

ขออาหารหน่อย!!

เอ๋~ ก็อยากได้นี่นา~?

ขออาหารหน่อย!!

ทุกอย่างที่คุณมี่พูดน่ะ เข้าใจหมดเลยล่ะ~ ♡

โมริฮายาชิ อิซาคุ 1

มะ...เป็นไงล่ะ!?

แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ

แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ

ของเรย์จังตลกที่สุดเลย!

“มีอันนึงอยู่ล่ะนะ” มีชีวิตอยู่ด้วยสิ~

ของฉันก็อันนี้แหละค่ะ

เกิดยูเรกาขึ้นแล้วสินะ

ยูเรกาเหรอ?

หมายความว่า "เจอแล้ว" น่ะครับ

ถ้าไม่ยอมแพ้และคิดต่อไปเรื่อยๆ ทุกสิ่งในชีวิตประจำวันก็จะเชื่อมโยงกับไอเดียในการสร้างสรรค์ และเกิดประกายความคิดขึ้นมาได้ครับ

※เป็นคำอุทานในภาษากรีกโบราณ ใช้เมื่อรู้สึกยินดีกับการค้นพบอะไรบางอย่าง ว่ากันว่าอาร์คิมิดีสได้ตะโกนคำนี้ออกมาตอนที่ค้นพบทางฟิสิกส์ในอ่างอาบน้ำ

นี่ ยังไม่จบนะครับ

มาช่วยกันปรับปรุงให้สมบูรณ์จากสิ่งนี้กันเถอะครับ!

โอ้ ของฉันนี่เองเหรอ...

เอกสารอ้างอิง: 『มังงะโคชิเอ็นรีพอร์ต จิริน ทาคาเพนจิ วะ สึคุ ทาทาไคิ』 (บุนเกฉะ) โดย โคยะโนะ ริโอะ

ยูเรกา!