ตอน 36.1: Chapter 36.1

……

มังงะโคชิเอ็นเปิดฉาก ที่เมืองโคจิ

ต้อนรับกฎใหม่ด้วยใจนักวาด

1

ห้าโรงเรียนสีดำ ปะทะสามโรงเรียน! C

1

วู้โฮ่! ออกหนังสือพิมพ์แล้วนี่นา~!!

1

$\text{H}_{2}\text{O}$

1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1

1

วู้โฮ่โฮ่โฮ่โฮ่! ได้ลงหนังสือพิมพ์เป็นครั้งแรกแล้ว~!!

กามิ แค่ผมของเพื่อน เองเหรอ

ตอนที่ 36 จากตรงนี้ไป

ร่วมมือ: จังหวัดโคจิ / สมาคมส่งเสริมอาณาจักรการ์ตูนโทสะ

โอ้โห แต่ว่าวันแรกนี่มันหนักหน่วงจริงๆ เลยนะ~

ถึงแม้ว่าภาพสเก็ตช์ของฮิคารุที่ไม่ได้เกี่ยวกับการต่อสู้จะได้รับความนิยมก็ตาม...

โรงเรียนมัธยมปลายโทริชิมะ มินามินามิ เกียวโต

ไดวะ ตอนที่ 36 ☀ จากนี้ไป

อื้อออ มีคำพูดดีๆ เยอะแยะไปหมดเลย

โรงเรียนมัธยมปลายโอชิมะมินาโตะ กรุงโตเกียว

อู้โฮ่

ฮิคารุ็นก็มาเข้าร่วมสิ～!!

ไม่อยาก

อันนี้ยังไม่เสร็จเลย

ลายเส้นหยาบ～!!

ผู้ชมก็ว้าวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

0

คือ

ผลงานการแข่งขันรอบที่ 1

ความปลอดภัย

เดินตึ้กๆ ยาย! อย่าเข้ามา เองนะ!! บดดดดด

ผลงานของพวกเธอนี่เจ๋งจังเลยนะ

กา-กา

คุณพาสเทลผู้ยิ่งใหญ่

คุณโฮตโตเกะกิ คุณมันจูผู้ยิ่งใหญ่

……เป็นวันเกิดของฮาระสินะ……

คุณมาเอดะพ็อกเก็ต

เปิดเลย Go-mAxfMa-N-gA34KO-CH-

เส้นทางที่ผู้บุกรุกเข้ามาคือ……

มีเศษอาหารติดอยู่ตามซอกฟันเลยนะ!

เมื่อวานโดนเล่นงานจนหมดเลยสินะ

ก็คิดว่าตัวเองเริ่มวาดได้บ้างแล้วนะ

$\text{f}_{2}(x)=\frac{1}{2}x^{2}+1$

“ไปให้สุดๆ”

ก็ทำให้รู้สึกว่ามีคนเก่งๆ เยอะแยะไปหมดเลยสินะ

……แค่นั้นเองเหรอครับ

……แล้วก็ยังช็อกกับสิ่งที่อาจารย์บาฮามุทบอกไว้ในการวิจารณ์เมื่อวานด้วย...

ไม่รู้สึกสนใจในผลงานชิ้นนี้เลยนะ

เรย์จัง ชอบปาปิแดนมากๆ เลยนี่นา...

มีชีวิตชีวาจริงๆ...

※ย่อมาจากมังงะที่เรย์ชอบมากๆ เรื่อง “แฮปปี้แฮปปี้แดนจอน”

เมื่อคืนพวกเราไปกินเกี๊ยวด้วยกันไม่ใช่เหรอครับ

“ตอนที่ได้เป็นเพื่อนกับเดเนโบรานี่แหละนะ~

ใช่ๆ

ตอนที่ 25 หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด นี่คือช่องสุดท้ายของเล่ม 6 หน้า 34 เลยนะ~ สุดยอด!

ตอนนั้นพวกจากโรงเรียนริวมะก็ชอบฮาปิแดนเหมือนกัน

ผู้เขียนคือบาฮามุท โช ที่เป็นพ่อของฮิคารุ

แล้วก็คุยกันอย่างออกรสว่าฉากนั้นมันดีจริงๆ เลยนี่นา~

จากตรงนี้ไปคือเรื่องราวของเธอแล้วนะ!

ฉันนี่จะวาดเรื่องราวของตัวเองออกมาได้ดีรึเปล่านะ~

ถ้าวันนี้หัวข้อของฉัน "สหาย" ถูกเลือก แล้วอาจารย์บาฮามุทมาวิจารณ์อีกรอบล่ะก็...

นั่น... นั่นก็ทำให้ฉันกลัวเหมือนกันค่ะ...!

เวลาแบบนั้นมันก็เป็นแบบนี้แหละเนอะ

หัวข้อของวันที่ 2 คือ...

โปรดรอการจับฉลากเริ่มต้นด้วยครับ!

ยาสุมิ! YASUMI!

จะทำให้วิญญาณสั่นสะเทือน! ให้จิตวิญญาณของเราขับขาน!

คุณยูริ!

เอาล่ะ เริ่มการแข่งขันเลยครับ!

เอ๋ออออ!? ไม่อยากใช้หัวข้อของอุรารันเหรอ!?

อยากให้ใช้หัวข้อของรุ่นพี่ๆ ครับ...

แกนี่พูดอะไรตอนนาทีสุดท้ายวะ!!

น่ากลัวจังครับ...

ฉัน...

ก่อนจะถึงหัวข้อวันนี้ ก็ได้รับคำสั่งจากบรรณาธิการให้ทำเป็นตลกขึ้นมาน่ะครับ

เลยลงมือวาดแบบเอาชีวิตเข้าแลกเลยครับ

ก็แอบคิดว่าหัวข้อนี้มันดีรึเปล่านะ ถึงตอนนี้ก็ยังคิดอยู่...

งั้น งั้นเอาหัวข้อของคุณฟุจิมอนเลย!

มึมมมมม... ไม่ไหวแล้วครับ!

...เข้าใจเลยค่ะ หัวข้อของฉันเมื่อวานก็เหมือนกัน...

อันไ! ถ้าเป็นตัวเอกมังงะในสถานการณ์แบบนี้ล่ะก็!

งั้นมาวาดใหม่กันเถอะ!

เพิ่งมาตอนนี้เหรอ~!?

อืม!

หัวข้อของฉันเมื่อวานเองก็ยังไม่ค่อยมั่นใจเลยนะ,

พอโดนเล่นงานจนเละแล้วก็เข้าใจเลยล่ะครับ

ดังนั้นก็จะวาดใหม่โดยใช้มังงะของเรย์ให้มันถูกใจตัวเองไปเลย!

ฟู่ ฟู่ ฟู่

ก็เพราะว่านี่เป็นมังงะที่ทุกคนเลือกว่ามันสนุกนี่นา!

เชื่อในสหายเถอะ‼

นะ

นะ...

คะ

มา

คุณฮิคารุก็เหมือนกับทุกคนเลยนะตอนท้าย

ไม่อยาก!

เร็วจัง!!

ก็บอกไปแล้วเมื่อวานว่า การแข่งขันกันในมังงะมันไม่เข้าหัวเลย

ผมคิดว่าในมังงะมันไม่มีแพ้ชนะหรอกครับ

...ไม่ใช่เรื่องแพ้ชนะ...

นึกขึ้นได้จากคำพูดของคุณอันไครับ

นี่มีแต่เด็กมัธยมปลายอย่างเดียวเหรอ~

ฉันน่ะ... อยากจะไปงานมังงะโคชิเอนเพราะใฝ่ฝันถึงสหาย

ทีมละ 3 คน~ 5 คนเหรอ?... ต้องมีสหายสินะ~

สู้ด้วยกันเป็นสหาย...

สหาย...

อยากมีสหายมาตลอดเลยนะ...

......

ฉันเองก็สักวันหนึ่ง...

เพราะมังงะนี่แหละ ถึงได้เชื่อมต่อกับทุกคนได้ในตอนนี้

อยากจะเชื่อมต่อกับทุกคนด้วยมังงะที่ไม่ใช่แค่เรื่องแพ้ชนะนี่ไง!

โลกใบนี้มันพร่ามัว คลุมเครือ และเต็มไปด้วยความกังวล

สิ่งที่เข้าใจได้ง่ายก็คือมังงะเท่านั้น

ความรัก การต่อสู้ ความหวาดกลัว สิ่งต่างๆ มันถูกทำให้ง่ายและเข้าใจได้

ฉันเองก็...

มังงะเท่านั้นที่เป็นประตูเชื่อมฉันกับโลกใบนี้

โรงเรียนมัธยมปลายโอชิมะมินแห่งโตเกียว โตเกียว

ชนะแบบขาดลอยเลย

ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

งั้นก็เอาความรู้สึกนั้นมาทำเป็นมังงะสิ!

ฉันถึงจะวาดมังงะไม่เป็นก็เถอะนะ,

อย่างคุณฟูจิดะ คาซุฮิโร่ อะไรแบบนั้นแหละ!!

แต่ก็รู้ว่ามังงะที่สื่อถึงหัวใจได้น่ะ มันคือมังงะที่ดี!

ความรู้สึกนั้นน่ะ... มังงะกับสหาย...

อันนี้เป็นไงครับ!!

ทางนี้ชอบกว่า

พวกเรานี่แหละค่ะ!

มีรูปหัวใจอยู่ด้วยนะ!

เหมือนเดิมเลยนี่นา!

งั้นให้ร่างภาพกับคุณโคโคโร่สึเซนเซย์...

เดี๋ยวก่อนนะ

คราวนี้มาวาดกันอย่างอิสระเลยนะทุกคน

ภาพของทุกคนเลย!

ฉันก็ด้วย~!?