MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา

Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm

ตอน 60: Chapter 60

ก่อนหน้าถัดไป
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 1
กษัตริย์อิงกิรีรีรีบมาพร้อมกับม้าคู่ใจ ชาร์แชล
แต่เหล่ามอนสเตอร์ที่มาจากประเทศไกนั้น
ได้ดื่มน้ำจากทะเลสาบแห่งภูตไปจนหมดสิ้นแล้ว
โม๊ะ
ทำเรื่องไม่ดีเลยนะเนี่ย
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 2
กษัตริย์อิงกิรีโกรธจัดจึงปักมีดสั้นที่ได้รับจากคุณพ่อลงไปในพื้นดิน
ทันใดนั้นพื้นดินก็เกิดรอยร้าว
จากนั้นก็มีงูสีดำขนาดใหญ่โผล่ออกมาและกล่าวว่า
ถ้าอยากได้พลังของภูต ก็ต้องเป็นของเจ้า...
ของเจ้า~...
อืม~?
อ่านว่าอะไรกันล่ะ?
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 3
ดะ...!
ใครน่ะ?
คุณพ่อ...
เองเหรอ?
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 4
จำนวนผู้พักพิงในค่ายผู้ลี้ภัยแห่งนี้มีถึง 800,000 คนเลยล่ะ
เพราะเราได้รับความช่วยเหลืออย่างมหาศาลจากโอคาวาริฟู้ด...
ซึ่งมันยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นภาวะวุ่นวายไปแล้วนะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 5
คราวนี้ได้รับอนุญาตให้เข้าได้แล้วนะ
คิ
รอดแล้ว!
เมด รีฟ แคมป์
แต่สถานการณ์มันแย่จริงๆ นะ...
เพราะสงครามกลางเมืองนี้ ทำให้ชาวกรีทั้งหมู่บ้านกลายเป็นคนไร้บ้านไปหมดเลย
ถ้าให้ฉันที่เป็นตัวแทนองค์กรช่วยเหลือพูดนะ
สิ่งที่กลุ่มปลดปล่อยชาวกรีกำลังทำอยู่น่ะ มันสมควรเรียกว่าความยุติธรรมจริงๆ เหรอเนี่ย
เอ่อ...
โอ้ มาแล้วเหรอ!
ทางนี้!
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 6
บะ... มีธุระอะไรกับผมเหรอ?
ฮ่าๆ...
...เป็นวาฬนี่เอง
ผมชื่อโทกุสะ มาจากประเทศญี่ปุ่นครับ
คุณพ่อของคุณช่วยชีวิตผมไว้
คุณพ่อเหรอ...?
อ่า ก็เขาขับไล่ตัวร้ายออกไปน่ะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 7
สุดยอดเลย!
อ่า
คุณพ่อกลายเป็นนักรบได้แล้วสินะ!
คุณพ่อที่ผมรู้จักน่ะ ใจดีและฆ่าแมลงไม่ได้เลยนะ
แมลงสาบคุณแม่ก็ยังฆ่าอยู่เลย
ฮ่าๆ
แต่ว่า...
หลังจากที่คุณลุงกิริจิกับคุณป้าไซติเสียชีวิตไป
ท่านก็ไม่เคยยิ้มให้พวกเราอีกเลย...
คุณแม่บอกว่าผู้ใหญ่รอบๆ เนี่ยแหละที่ทำให้คุณพ่อเป็นแบบนี้
บอกไว้แบบนั้นน่ะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 8
แต่ผมเชื่อคุณพ่อครับ
เหมือนกับตอนที่คุณให้มีดสั้นของวาสึมะกับผม
ถ้ามีตัวร้ายจากประเทศไกมา ก็จะใช้สิ่งนี้ปกป้องครอบครัวครับ
กษัตริย์อิงกิรี?
เหมือนกับกษัตริย์อิงกิรีเลยครับ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 9
เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ แต่ไม่รู้เลยเหรอ~?
ก็มีเรื่องแบบนั้นด้วยนะ!
เอ่อ... คือว่านะ...
โอคาวาริ ฟู้ด
บอกฉันหน่อยสิ
นี่ คุณโทกุสะ
พอคิดดูดีๆ แล้วนะ...
ภารกิจของเราคือการสืบสวนพิษของแมมบาใช่ไหมคะ?
สงครามกลางเมืองที่กำลังเกิดขึ้นที่มาดิชก็เป็นเรื่องอื่นไม่ใช่เหรอคะ?
มีเหตุผลให้เราต้องหยุดมันไหมคะ?
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 10
ถ้าจะยึดมั่นในความยุติธรรมด้วยเจตจำนงของตัวเอง ก็ไม่มีปัญหาหรอก
จริงด้วยนะ...
แต่ถ้าถูกพิษของแมมบาครอบงำแล้วถูกบังคับให้สู้ล่ะก็ เรื่องมันก็คนละอย่างนะ
นายเห็นอจิริที่เปลี่ยนไปแล้วใช่ไหมล่ะ
อจิริที่ผมรู้จักน่ะ ไม่ได้อยากจะสู้เลยนะ...
ถึงอย่างนั้น ถ้าถูกพิษจนสมบูรณ์แล้ว
ก็มีวิธีที่จะหยุดมันได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้นแหละ...
ทำไมถึงขนาดนั้นกับคุณอัจจิริลล่ะ...
ก็เพิ่งเคยเจอกันครั้งเดียวเองนี่นา
แถมยังเป็นหนี้บุญคุณที่เขาช่วยชีวิตไว้ด้วยนี่นา
นอกจากนั้นแล้ว...
ก็อยากจะส่งเขากลับไปหาครอบครัว
ก็เลยคิดแบบนั้นน่ะ
ถึงจะว่าตัวเองคัดค้านอยู่นะ...
แต่ว่าคุณอัจจิริลคงจะจมดิ่งอยู่ในความมืดมัวสีดำไปแล้วล่ะ...
ว่าแต่ว่า วาฬ
ครั้งสุดท้ายที่เจอคุณพ่อคือเมื่อไหร่เหรอ?
อืมมม~...
อา
คือวันที่พวกเรามาที่แคมป์นี่แหละครับ...
ว่าแต่เมื่อคืนนี้...
เมื่อวานเหรอ?
มาที่นี่เหรอ!?
เปล่าครับ... มันมืดมาก เลยไม่รู้ว่าเป็นคุณพ่อหรือเปล่า...
แล้วก็หายไปเลยด้วย...
คุณพ่อไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยเหรอ?
คุณพ่อต้องมีอะไรอยากจะบอกคุณสิ!
พวกชาวกรีจะสร้างเส้นทางของตัวเองขึ้นมาเอง
โอคาวาริ ฟู้ด
จิโร่ กับ ฮานาโกะ
มาดิช ค่ายผู้ลี้ภัย
มาดิช ค่ายผู้ลี้ภัย
หน่วยงานความมั่นคงของญี่ปุ่นที่กำลังแกะรอยรอยเท้าของชิรากิ โชกิ...
มาถึงค่ายผู้ลี้ภัยแล้วนี่
รอยเท้าของฉันก็จะถูกหาเจอด้วยสินะ...
นี่เจ้าคนที่เป็นนกฮูกนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ
สุดท้ายก็คงต้องลงมือด้วยตัวเองแล้วสินะ
กษัตริย์อิงกิรีใช้มีดสั้นที่ได้รับจากคุณพ่อ
จัดการกับคนจากประเทศไกที่บุกรุกเข้ามาในเขตแดน
...ตรงนั้นสินะ
ฟุฟุ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/16)