MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา

Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm

ตอน 73: Chapter 73

ก่อนหน้าถัดไป
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 1
มาเดซี่ ค่ายผู้ลี้ภัย
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 2
ซี้
เซ
เซ่
เซ้
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 3
อื้อ...
คาวะ
!!
ที่นี่มันแคมป์ของเผ่า...
กิริสินะ...
เหรอ?
คุณโทกุสะ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 4
คุณรู้จัก "วาสึมะ" ไหมครับ?
อจิริ...
มันเป็นพิธีสำหรับผู้ใหญ่ครับ
ที่สืบทอดดาบสั้นที่ได้รับมาจากบรรพบุรุษ
ผมก็มอบให้ลูกชายของผมเหมือนกัน
"วาสึมะ" ในภาษาของเผ่ากิริ หมายถึง
"การป้องกัน" ครับ
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 5
แต่พิธีของวาซึมะที่สืบทอดกันมาถึงรุ่นปู่ของผม มันเป็นคนละอย่างเลยครับ
แล้วก็ได้รับมีดสั้นมา 1 เล่ม
แล้วถูกทิ้งไว้กลางทะเลทราย
ที่นั่นมันไม่มีอะไรเลย แถมไม่มีใครมาช่วยด้วย
ทั้งน้ำ ทั้งอาหาร
ไม่มีอะไรเลย...
อื้อ... ใช่แล้ว ไม่มีอะไรเลย
สำหรับพวกเราชาวกิริ ก็ไม่มีที่อยู่ ไม่มีงาน ไม่มีอาหาร
ไม่มีสิทธิมนุษยชน ไม่มีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่เลย
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 6
ไม่...ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่ถูกพรากไปต่างหาก
ถ้าคิดดูดีๆ พวกเราเผ่ากิริก็ไม่ได้อะไรมาเลยเป็นหลายชั่วอายุคน
ชีวิตที่ถูกพรากไปตลอด...
พวกเราเผ่ากิริคือเผ่าพันธุ์นักรบผู้หยิ่งทะนง
แต่ชาวบ้านในตอนนี้เป็นยังไงล่ะ?
สายเลือดก็อ่อนแอลง เสียงเต้นของวิญญาณก็เงียบหายไป
ทำได้แค่ซ่อนตัวอยู่ในทะเลทรายเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกพรากไปเท่านั้นเอง
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 7
วาสึมะ... ป้องกัน
แค่ป้องกันอย่างเดียว มันก็จะถูกแย่งไปน่ะ
จุดไฟให้เลือดนักรบมันลุกโชน
ตอนนี้แหละ ต้องชิงมันกลับมาให้ได้...!
ฉันน่ะ เป็นนักรบนะ
ถูกเรียกว่าพวกขยะ แล้วก็ถูกพรากศักดิ์ศรีไป
ไม่ใช่ไอ้คนที่ร้องไห้ตอนที่ชีวิตของเพื่อนสนิทถูกพรากไปหรอกนะ...
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 8
ผมจะกลายเป็นเปลวไฟแห่งการปฏิวัติ...
ผู้ที่เผาผลาญจนหมดสิ้น แผ่นดินที่แปดเปื้อนนี้
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm page 9
Koukaku Kidoutai: The Human Algorithm หน้า 10
ซึ...
เอา...ด้วยสิ
เตรียมตัวไว้สิ...
หยุดอจิริเดี๋ยวนี้นะ...
ฮ่า
นี่อจิริ...
นายไม่ได้พูดเรื่องนั้นตอนนั้นไม่ใช่เหรอ...
ฮ่า
แกนี่มันยิ้ม...
แล้วก็ฟังเรื่องของลูกสาวผมให้ฟังด้วย...
พวกเราก็หัวเราะแล้วคุยเรื่องครอบครัวกันไม่ใช่เหรอ! อึก!!
ขยับหน่อยสิ เจ้าตัวเปิ่นเอ๊ย...
นี่มันร่างกายอะไรกันเนี่ย...
ขยับสิเฟ้ย...
คิดจะแปลงร่างเป็นไซบอร์กแล้วเหรอ?
เฮ้อ... อจิริ เอ้า
วิธีการสู้แบบนี้
ไม่ได้จะบอกหรอกนะ
บาโตะ!?
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ...
อึ... แล้วแขนนั่นมัน...
ฮึ!
นี่มันอจิริที่อ่อนแอคนนั้นนี่หว่า
แข็งแกร่งขึ้นเยอะเลยนี่หว่า
เฮ้ย! ฟังอยู่ป่าววะ
ถ้ามีแรงจะพูดได้ขนาดนั้น ก็เล็งให้มันดีๆ หน่อย
ถ้าจะยิงปืนต่อต้านรถถัง มันไม่พอด้วยมือเดียว
นายแหละยิงเลย
ซึ...
โคตรจะเอาแต่ใจเลยนะ ไอ้เรนเจอร์เก่า
จิ๊กๆ
ฮัง
อยากให้เรียกว่าเป็นสไตรเกอร์ที่เห็นแก่ตัวจังเลย
เล็งไปที่อุปกรณ์ระบายความร้อน
อจิริล่ะ มีผลกระทบไหม?
ก็ไม่รู้นะ... ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องนักบินอยู่ตรงไหน...
!!
ดรอน!!
มาแล้วโว้ย!!
จะตั้งท่าเหรอ?
ถ้าบดขยี้ตัวหลัก การนำทางก็จะขาดไปด้วย
ไปเลย อจิริ!!
มาเลยน่า
ปลุกอจิริให้ตื่น
เฮ้ยๆ ตานี่มันจะตื่นไหมเนี่ย...
นี่มันดอกไม้ไฟที่เหมาะจะเป็นของขวัญอำลาให้ศิษย์เลยนี่นา
เยอะเกินไปแล้วนะ อาจารย์ผู้ฝึกสอนปีศาจ!
นายก็รู้ใช่ไหมล่ะ?
จริงๆ แล้วฉันน่ะ ไม่เหมาะจะเป็นอาจารย์ฝึกสอนเลยนะ
@
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)