ตอน 102: Chapter 102

ความรักของคุโรอิเมดากะมันไม่ไปถึงใจเลย

เมื่อวานนี้

ฉันเจอเรื่องไม่คาดฝันเข้าเต็มๆ เลย

แม้จะผ่านไป 1 วัน ก็ยังรู้สึกช็อกไม่หายเลย...

แล้วก็พาฉันเข้าไปคลุ้มคลั่ง แล้วก็จากไป...

ปรากฏตัวขึ้นเหมือนพายุ

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

ประกาศพายุ!! ครั้งนี้ก็รู้สึกเหมือนจะมีพายุอีกแล้วค่ะ♡

วันนี้ขอไม่คิดอะไรมาก แล้วกลับบ้านตรงๆ ดีกว่า...

คุโรอิคุง♡

เอ๊ะ?

...นี่ ถ้าไม่ว่าอะไรน่ะ

หลังเลิกเรียน ไปคาราโอเกะกันไหม?

!

อื้อ ใช่แล้ว

กฎระเบียบกับปัญหาสาวๆ... !

อือ...ก็ยัง...

ถึงจะบอกว่าสบายๆ ก็ยังไหว... แต่สำหรับฉันมันเป็นไปไม่ได้เลย...!

คุณหนูดีเหรอครับ?

เอ่อ...คือว่า...

......

แต่ว่า...แต่ว่า...!

เพคอน

...เอ๊ะ?

!

รออยู่ข้างล่างนะ

มีข้อความจากคุณชินากาวะ อาริค่ะ

เอ๊ะ?

หน้าประตูหลัก

รีบมาเร็ว

ถ้าไม่มาใน 5 นาที ก็เข้าไปในอาคารเรียนนะ

ไม่งั้นจะเรียกชื่อคุโรอิว่าเสียงดังเลย

ขอโทษนะ

วันนี้มีธุระน่ะ

คุโรอิคุง!?

อ๊ะ

??

เป็นอะไรไปนะ พอเห็นมือถือปุ๊บ ทันทีก็...

มีการเผยแพร่ข้อมูลล่าสุดใน X (Twitter) อย่างเป็นทางการ @monaxmedaka)

•••••

เก่งจัง

3 นาที!

รอนานเลยนะ หนาวด้วย

มุ่...

อย่าเรียกแบบไม่เป็นระเบียบแบบแผนสิ...!

แต่ว่ามันน่าตื่นเต้นแล้วสนุกใช่ไหมล่ะ?

งั้นไปกันเถอะ

คุณติวเตอร์

เอ๊ะ!?

อะ...นั่นเขาพูดจริงเหรอ...!?

ฉันสอนคนอื่นเนี่ยนะ...!

ดีจัง

ทำตัวให้ดูเท่กว่านี้อีกนิดได้ไหม?

อื้อ

สมบูรณ์แบบ! ทำเป็นสอนเนี่ย~~

ชี้ไปที่สมุดอีกแล้วด้วยนะ

ถ่ายรูปสองช็อตด้วยล่ะ

มันไม่ใช่ โอเคเลยนะ...

โอเค~

ตกลง ส่งเลย

ดีนะที่ไม่ใช่ครูสอนพิเศษตัวจริง

รู้สึกเหมือนโดนลากมาช่วยก่อเรื่องด้วยซ้ำ...

เวอร์ไปแล้ว~

ไลน์สตอป ปล่อยแล้วนะ♡↓

งั้นถือว่าเสร็จธุระแล้วสินะ...

เวลาโทรมาก็บอกว่า "ทำอยู่นะ~"

ไม่ได้

ก็เป็นตัวสร้างหลักฐานให้เขาปฏิเสธนี่นา

ก็อยู่เป็นเพื่อนฉันอีกสักหน่อยสิ

2 ชั่วโมง... ไม่สิ 1 ชั่วโมงครึ่ง!

แค่นั้นเองก็ไม่หักอะไรหรอกมั้ง?

ถึงจะหักไปบ้าง

เรื่องค่าใช้จ่าย เดี๋ยวฉันออกให้เองนะ~

ก็ขอให้ทำแบบนี้แท้ๆ...

อา~ โอเค! เข้าใจแล้ว!

ขอบคุณนะ~

ให้ตายสิ...

อยากจะขี้เกียจขนาดไหนเนี่ย...

จุกจิกจัง

ถ้าอย่างนั้น

วันนี้มีที่ที่อยากไปทันทีเลยนะ

เอ๊ะ?

ออกไปแล้วนะ! ไปกันเถอะ

นี่มัน...สไตล์ของตัวเองจริงๆ เลยนะ...

เดี๋ยวนะๆ รอแป๊บ...!

ขอโทษนะครับ~

ผมชินากาวะครับ~

ร้านกีตาร์เฉพาะทางเหรอ...?

เสร็จแล้วครับ

ขอบคุณมากเลยครับ~

ว้าว~

คอเป๊ะเลย! ซ่อมได้สวยมาก!

โพลความนิยมตัวละคร ก็เปิดรับแล้วนะ♡

ต้องไม่ลืมใส่เบรกของตัวยืนแบบนี้อีกแล้วล่ะ~

••••••

อ๊ะ?

แฟนเหรอ?

ไม่ใช่หรอก

งานอดิเรกที่น่าประหลาดใจ...

...เล่นกีตาร์เหรอ?

นี่ ขอเช็คเสียงหน่อยได้ไหม?

ก็นะ

เชิญเลย

คุณอังริสุดยอดไปเลยนะ

กำลังตั้งเป้าเป็นนักร้องนักแต่งเพลงมืออาชีพอยู่นะ

ชิ

พอว่างๆ ก็ไปซ้อมที่สตูดิโอของเรา...

เอ๊ะ?

โอย

อย่าพูดถึงความฝันของคนอื่นแบบโจ่งแจ้งขนาดนั้นสิ

อ๊ะ

โดยพื้นฐานแล้ว ถ้าตั้งเป้าไว้ใครๆ ก็ทำได้นะ

เดี๋ยวนี้ก็ยังไม่ได้เป็นอะไรเลย ไม่ได้พิเศษอะไรสักนิด

ขอโทษๆ

หยิ่งจังนะ...

...อะไรเหรอ มองสิ

...ใช่แล้วล่ะ

ตั้งใจจะให้เป็นมืออาชีพนะ?

......!

ชีวิตมันมีครั้งเดียวเองนะ

เพราะงั้นสำหรับฉัน

ไม่มีเวลาไปนั่งเรียนหรอก

ฉันจะใช้ชีวิตตามใจฉันเอง!

นี่แหละฉัน

เข้าใจไหม?

...แค่ว่า

คิดว่าแค่อยากจะขี้เกียจเฉยๆ ล่ะเนี่ย...

ก็แค่ผู้หญิงเอาแต่ใจคนหนึ่งเอง

...ไม่น่าเชื่อเลยนะ...

ไม่มีเลยสินะ...

ได้เห็นสถานที่เกิดเหตุฉาวโฉ่ที่ตามมา!!

เจอกันกับหนูคนนั้นในเล่มหน้า นะครับ♡