ตอนที่ 105

2

น่าเบื่อเหรอ...?

11 คุเซะ

ยอดขายสะสมทะลุ 1 ล้านเล่มแล้ว!! เล่มที่ 11 วางแผงแล้วนะ♡

อันริที่เริ่มลงลึกประเด็นเรื่องกฎระเบียบ—

การเปลี่ยนแปลงของเมดากะกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!!

รู้สึกว่ามีสิ่งที่คิดไว้ แต่ก็ยังทำตามกฎโดยการปรับเปลี่ยนการกระทำของตัวเองอยู่เหรอ?

หรือจะเรียกว่าไม่มีความตั้งใจ?

หรือจะเรียกว่าไม่มีตัวตน?

นี่มันพูดเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ!?

มันมีความตั้งใจร้าย

ผมก็แค่กำลังปกป้องสิ่งที่ควรจะรักษาตามปกติเท่านั้นเอง...!

เอ๋~~ แต่ว่านะ

ไดวะ โอกิเท ยาบุโจ อง 105 ตอน ไอ้หมอนั่นกับสาวแหกกฎ

เวลาปฏิเสธเด็กๆ ที่อยากจะเข้าหาด้วย

ก็ต้องอย่างนั้นสิ

ดูเหมือนจะมีรู้สึกผิดอยู่เลยนะ?

ถ้ามีจุดยึดเหนี่ยวอยู่ในตัวเอง มันก็จะไม่สั่นไหวหรอก

......

ขณะนี้กำลังวางจำหน่าย LINE スタソップ ♡......

เธอตั้งแต่เกิดมาก็เป็นแบบนั้นนี่นา ผ่านตัวฉันไปแล้วสินะ

......ก็ไม่เชิงขนาดนั้นนะ?

ฉันก็เคยอยู่ในช่วงแบบเดียวกับเธอเหมือนกันนะ

เอ๊ะ?

บอกไปแล้วใช่ไหมว่าบ้านฉันมันเคร่งมาก?

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลย

เรื่องเรียนพิเศษ หรือเรื่องอนาคตอะไรพวกนั้นน่ะ...

พ่อแม่วางทางเดินให้หมดเลยอะทุกอย่าง

ที่ต่างจากคิมี ก็คงเป็นเพราะฉันแบบว่าไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลเลยแล้วก็แค่ไถ่ตามไปใช่ไหมนะ?

เพราะว่าฉันก็ไม่ได้อยากทำอะไรที่มันแตกต่างออกไปสักหน่อย

ถ้าเป็นเด็กดีๆ คนรอบข้างก็ยินดีด้วย

ฟุคุง

พ่อแม่ก็เป็นพวกที่เรียกได้ว่าเป็นคนที่ประสบความสำเร็จน่ะ

ถ้าทำตามที่เขาบอก ก็น่าจะไม่พลาดอะไรใช่ไหมนะ

...น่าแปลก

ที่ว่าตอนนี้...

ก็เพราะว่าฉันได้มาเจอกับเด็กคนนี้ไง!

เป็นทางการ ติดตามข้อมูลล่าสุดได้ที่บัญชีทางการของ X (Twitter) (@monaxmedaka)

เพราะโลกมันเปลี่ยนไปแล้วไง!

อยากให้คาบเรียนมันจบไวๆ จัง~

อยากกลับบ้านไปซ้อมแบบใจเต้นตึกตักเลย~

วิ่งกลับบ้านไป

ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้มันไม่สนุกเลยนะ?

แต่ว่ามันมันเหนือกว่าคนอื่นไปเลยล่ะ

การทำอะไรด้วยความตั้งใจของตัวเองมัน

สนุกขึ้นเป็น 100 เท่าเลยนะ!

ก็ พ่อกับแม่ก็งงๆ กับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของลูกสาวนะ...

นี่มันเวลานี้แล้ว

อา

そろそろกลับกันเถอะ

ถ้าเธอก็ได้เจออะไรแบบนั้นนะ

ฉันว่าเธอก็จะเปลี่ยนไปเหมือนกันแหละ

ถึงเวลาแบบนั้นแล้วล่ะ

หลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าเธออยากทำยังไงน่ะ

......!?

ฟุฟุん

ถ้าอย่างนั้น

เวลาที่ต้องการข้ออ้างก็ฝากด้วยนะ~

น-นี่มันอะไรกัน...?

ช่างสูงส่งจริงๆ

......

เหรอ

ความคิดแบบนั้นไม่เคยมีเลยนะ...

สำหรับฉัน มันมีแค่ความคิดที่ว่าต้องปกป้องเท่านั้น

ความรู้สึกของตัวเองก็ถูกพักไว้ข้างหลัง

“ถ้าได้เจออะไรแบบนั้นจะเปลี่ยน” งั้นเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็

แต่ว่า

ก็น่าจะเจอมานานแล้วนะ...

เมื่อก่อนก็ไม่ได้กังวลเรื่องแบบนี้เลยนี่นา...

คึ้ก

คุโรอิวะคุง!

คนที่

เปลี่ยนฉันได้

ก็คือพวกเธอ

ในที่สุดก็เจอแล้ว...!

โมโมนะจัง

นานบาซัง...!?

เด็กคนนั้นล่ะ?

จะไปสนว่าสองคนนี้เป็นอะไรเป็นห่วงถึงมาตามหาไม่ใช่เหรอ!?

ถ้าเป็นคุณชินคาวะก็กลับไปแล้วนะ...

?

...

งั้นเหรอ...♡

โฮ...

...เหรอ...?

...นะ

นี่ คุณคุโรอิวะ?

เด็กคนนั้นมันช่าง... จริงๆ เลยนะ... ถ้าเป็นแฟนแล้วล่ะก็...

นะ

ไม่มีเหรอ...?

อา

ใช่แล้ว! แน่นอนว่าไม่ใช่สิ!

ฉันนี่ก็รักษาข้อวัตรอย่าง... อึก!

ใช่แล้วล่ะ!?

ใช่ไหมล่ะ?

ถ้าอย่างนั้น

จริงๆ แล้ว

แค่เพื่อน... เหรอ? ♡

ก็

เพื่อน... เหรอ?

ไม่สิ ไม่ใช่

ใช่! แค่เพื่อนเอง

......!

โฮ...

โล่งอกจัง...

...รู้สึกสบายใจขนาดนั้นเลยเหรอ...

ถ้างั้นก็...♡

พวกเรานะ ต่อไปนี้ก็

จะยังเป็นเพื่อนกันดีๆ ใช่ไหม?

......!!

(

หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องของนาย

ว่าอยากทำอะไร

สำหรับฉันแล้ว...

สำหรับฉัน...!

สนิทกัน....

ห๊ะ

...นะ

อื้อออออออ

อูววว~~!!

เก่งมากเลยนะเจ้าหนู แบบนี้แหละ ♡

กลับกันเถอะ ♡

อาาา...

"ไอ้หมอนั่นกับอุ่น" ฉบับหน้าก็มาแล้วนะ