ตอน 47.1: Chapter 47.1

พี่สาวแค่แตะต้องฝ่าบาทเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

คงจะตื่นเต้นจนตัวสั่นเพราะได้พบฝ่าบาทในวังหลังที่ฝันไว้ ซึ่งมีเสน่ห์มากกว่าที่คิดไว้เสียอีก

2

ฝ่าบาทที่เบียดพี่สาวออกไปนั้น—

มัน...ไม่เคยปรากฏแก่สายตาของคนที่อยู่จุดสูงสุดของประเทศเลย

ตอนที่ 47 หญิงสาวชุดสีเหลือง

ผ่าท้องออก ก็ได้เด็กผู้ชายออกมา

เขาว่าแพทย์ชั้นยอดผู้นี้ถูกตอนเพื่อการผ่าตัดครั้งนี้

น่าสงสาร แต่ก็ช่วยไม่ได้

ไม่อย่างนั้นจะทิ้งเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยเอาไว้

—ก็มี นางกำนัลผู้ที่รับใช้ฝ่าบาท และได้ให้กำเนิดเด็กผู้หญิงมาด้วย

แต่เนื่องจากองค์จักรพรรดิปฏิเสธความสัมพันธ์กับนางกำนัล เหล่าจึงตัดสินว่าพ่อของเด็กหญิงคือหมอหลวง

เพราะในสมัยนั้นมีเพียงหมอหลวงเท่านั้นที่ไม่ต้องถูกตอน แม้แต่ในตำหนักในวังหลัง

หมอหลวงถูกเนรเทศไปพร้อมกับเด็กหญิงที่เกิดมา ส่วนนางกำนัลก็ถูกทิ้งไว้ในตำหนักในวังหลังเพียงลำพัง

นางคงไม่ออกไปจากตำหนักในวังหลังได้ตลอดชีวิต

สิ่งที่โชคดีสำหรับตัวข้าคือ การที่ข้าเกิดมาเป็นเด็กชาย

และองค์จักรพรรดินีผู้ทรงเป็นไทก็รับข้าเป็นหลานด้วย

หลังจากที่ลูกเกิดมาสิบกว่าปี—

—ก็ขยายเขตวังหลังอีกแล้วสินะ

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นค่ะ

คุณจือชางได้ถวายคำแนะนำแด่สมเด็จพระพันปีหลวงแล้วค่ะ

● ● ● ● ● ● ●

วังหลังได้ขยายพื้นที่ออกไปทีละส่วน ๆ

เจ้าหญิงตัวน้อยก็ทยอยมาทีละคน พร้อมกับภารกิจเดียวกับตัวข้า

—อา...

ฝ่าบาท...

—ไม่อาจให้อภัยได้เลย

ให้กลายเป็นเพียงหุ่นเชิดของจักรพรรดินี ชายผู้น่าเวทนาที่รับมือได้เพียงลูกสาวตัวน้อย

จะถูกลืมไปได้หรือ

ออก

ข้าน่ากลัวหรือคะ

เป็นเพราะข้าโตขึ้นรึเปล่า? หรือว่า...

แผลตรงท้องนี่ น่ากลัวไหมคะ

คุณมีสิทธิ์ที่จะกลัวหรือเปล่า

จะให้ลืมไปได้ง่ายๆ รึไง

จะฝังให้ลึกกว่าเจ้าหญิงคนไหนที่เคยทำร้ายมา

กว่าจักรพรรดินีผู้เป็นมารดาอันยิ่งใหญ่เสียอีก

ข้าจะจารึกให้ไว้ในความทรงจำ

—ฮองเฮาตั้งครรภ์เหรอคะ?

ฮองเฮาก็คงจะเลยวัยที่ฝ่าบาทโปรดปรานไปแล้วนะ

แต่ว่าก็มีคนเข้าเฝ้าฮองเฮาอยู่

เรื่องข้างในนั้น คงจะไม่มีใครรู้สินะ

เป็นไปไม่ได้หรอกนะ ว่าจะเป็นลูกนอกสมรส

ไม่น่าจะเป็นลูกนอกสมรสหรอก

ข้ารู้ดีที่สุดเลยนะ

—ในหมู่สาวใช้ในวังหลัง ว่ากันว่าเธอมีรูปโฉมดุจเทพธิดาเลยทีเดียว

ใบหน้าของเจ้าหนูนี่น่ะ

เคยเห็นแวบๆ จากไกลๆ ก็ว่าสวยนะคะ

ดูคล้ายใครบางคนเมื่อครั้งก่อนจังเลยค่ะ

เมื่อนานมาแล้ว ท่านเคยมาหาพวกเราใช่ไหมคะ

...อืมม์ ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้วนะ

ตอนนั้น หัวใจของท่านก็พังทลายไปแล้ว

ข้าคิดว่ามันเป็นเพราะข้าเองนะ...

ตอนนั้น ข้าเก็บของแบบนี้มาได้ค่ะ

นี่ค่ะ เขาบอกว่าเป็นหวงหยางที่ร้านขายยา

นี่เอง...

ยาพิษนี่

มันค่อยๆ กัดกินเขาไป

สุเร็น ส่งคืนให้ข้าเมื่อเช้านี้ค่ะ

มิซุเร็นค่ะ

ถ้าหากว่าเด็กคนนั้นเล่นแต่ของชิ้นเดิม ๆ ล่ะก็ รบกวนเก็บไปซ่อนให้หน่อยนะ

ต้องให้เด็กคนนั้น มีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล

คือว่า... ตุ๊กตาตัวนั้น

ไม่ทราบเลยค่ะ

ไปเล่นด้วยของอย่างอื่นเถอะค่ะ

ทำเรื่องที่โหดร้ายไปแล้ว

ฝืนให้ใจของเด็กยังคงเป็นเด็ก แต่ต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่เสียอย่างนั้น

เมื่อนานมาแล้ว...

คุณมักจะชอบสวมใส่ชุดสีเหลืองเสมอเลยนะคะ

ส่วนใหญ่จะใช้กับเสื้อผ้าที่ส่งมาจากบ้านเกิดน่ะค่ะ

นี่คุณผู้หญิงคนนี้เป็นสมเด็จพระพันปีหลวงจริงๆ หรือคะ