ตอน 50.2: Chapter 50.2

เหมียวเหมียว

ตามคุณโคอิซึมิมาสิครับ/คะ

รับทราบครับ/ค่ะ

เอ่อ...

น้ำนี่ ขอรับได้ไหมครับ

? อ้อ ได้เลย เอาไปสิ

ขอบคุณครับ

แล้วก็อันนี้...

ถ้าถึงคราวคับขัน มีขนมจีบอยู่ ก็คงจะโอเคสินะครับ

มิซึ... คาซึมิครับ!

... เจ้าเองสินะ

แกะผ้าคลุมออกเถอะ

ไม่ได้หรอก

คนอาจจะมานะ...

ถ้ากังวลเรื่องสายตาคนขนาดนั้น ก็ไปอยู่ในที่ที่มองไม่เห็นสิ

โอย ไม่อยากยุ่งเลย!

มีเสียงน้ำมาจากด้านใน

ไม่ใช่เสียงแม่น้ำ...นี่มัน

เสียงน้ำตกนี่เอง

ขออนุญาตนะครับ/คะ

จะเช็ดหน้าให้ดูนะครับ/คะ

ฮายะ...

ฉันมีเรื่องที่อยากจะคุยกับแก

มันต้องเป็นตอนนี้เลยหรือครับ/คะ

...ฉันคิดมาตลอดว่าจะต้องพูดสักวัน

ฉันน่ะ—

โค

กลิ่นกำมะถัน...?

วัตถุระเบิดเหรอ!?

... ขอโทษนะ

ทำให้ตกใจนิดหน่อย

ไม่แค่นิดหน่อยหรอกนะ!!

... เอาล่ะ

จะตามหาที่ก้นน้ำตกไหมครับ?

สูงขนาดนี้ คงช่วยไม่ได้หรอกน่า

ว่าแต่ ฝังวัตถุระเบิดแล้วซ่อนไว้ซะ... จะได้ไม่มีใครเจอ

มาเซ็นครับ...