ตอน 11: Chapter 11

ตอนที่ 1

ก็อย่างที่เห็น

เด็กคนนั้นคงจะไปแล้วล่ะ

กลับบ้านเกิดเป็นเวลา 3 วัน

ย่านดอกไม้ซึ่งเป็นบ้านเกิดไม่ได้อยู่ไกลอะไรนัก

แม้ว่าโคคุในวังหลัง 2 จะมีขนาดไม่ต่างจากเมือง 2

แต่สิ่งที่โอบล้อมมันไว้ทั้งหมดคือ

โทชิมิยะ

ย่านดอกไม้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับพระราชวังหลวง

แม้ว่าจะสามารถเดินข้ามกำแพงและคูน้ำไปได้

ย่านดอกไม้

แต่การใช้รถม้านี่มันฟุ่มเฟือยจริงนะ

ประตูเมืองหลวง

บ

ถ้าเชื่อว่าเรื่องที่เล่าเป็นความจริง ก็รู้สึกดีใจขนาดนี้เลย

อืมม

ก็อยากจะฮัมเพลงออกมาเลยนะ

พูดถึงสามนางงามแห่งริโอเซกัง

พวกนางคือเทพธิดาที่ทุกคนต่างชื่นชมจากในเมือง

แค่ได้แลกชาด้วยก็ถือว่ามีค่าแล้ว

โอ๊ะ

การได้มาพบหน้าตรงหน้าก็ถือเป็นเกียรติแล้วล่ะ

มองเห็นแล้วสิ

ย่านดอกไม้แล้ว!

だいじゅういちわตอนที่ 11 กลับบ้านเกิด

ถึงจะเป็นนางคณิกา แต่ก็มีทั้งคนที่ขายตัวและคนที่ขายศิลปะ

ยิ่งสาว ๆ ที่กำลังโด่งดัง ก็ยิ่งไม่รับลูกค้า เพื่อเพิ่มมูลค่าความหายากของตัวเอง

ถึงขั้นไม่รับแขกตอนกลางคืนก็เป็นเรื่องที่น่ายกย่องเลยนะ

เรื่องเล่าของเภสัชกร 3

อยากจะเป็นผู้คนเช่นนั้น

ถึงจะมีสาวบ้านจากในเมืองที่มาเคาะประตูโคมย่านเริงรมย์

แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด

แม้แต่พวกนางฝึกหัดนางคณิกาที่อาศัยอยู่ประจำ ซึ่งถูกเรียกว่า "ฮาเกะ"

ก็ยังเป็นโลกที่ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะขายได้

ถึงแล้วสินะ ที่นี่แหละ

ค่ะ

นี่คือริโอเซกังสินะคะ

ริโอเซกัง

รวมนางคณิกาตั้งแต่ระดับกลางไปจนถึงระดับสูงสุด

ใหญ่จังเลย

เป็นโรงเตี๊ยมเก่าแก่ในบรรดาย่านดอกไม้ของเมืองหลวงด้วย

โอ๊ะ

นานไม่ได้เจอเลยค่ะคุณยาย!

ทุกคนสบายดีไหม

อะไรเหรอ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

เกว

เจ้าเด็กบ้า

...คิดถึงจังเลย

เก๊-เอ๊-เอ๊

ปล่อยยาพิษออกมาอีกแล้วสิ

ปล่อยพิษออกมาได้เนียนขนาดนี้เลยนะ

เป็นอะไรไหม!?

นี่มันอะไรกันเนี่ยคุณยาย

เป็นแม่ค้าของริโอเซกังนะคะ คือผู้มีฝีมือค่ะ

หืมม นี่คือแขกคนสำคัญรึไงนะ?

หน้าตาดูดี แถมรูปร่างก็สมส่วนด้วยนี่นา

ตามที่ได้ยินมา เขาเป็นนักลงทุนดาวรุ่งเลยนะ

คุณยายคะ พูดต่อหน้าตัวเขาแบบนี้มันไม่ดีเหรอคะ

นี่

เรียกชิราซึนะสิ

ชิราซึนะ...

วันนี้ควรจะเป็นวันบดชาไม่ใช่เหรอ

เริ่มตื่นเต้นแล้วสิ

เป็นคุณชิราซึนะที่ถนัดการร่ายรำสินะคะ

คุณหลี่ไป๋

คุณมั่นใจในกล้ามเนื้อแขนของตัวเองไหมครับ

คิดว่าฉันฝึกร่างกายมาดีแล้วนะ

บางทีอาจจะลองดูสักหน่อยก็เป็นได้นะ

เป็นอย่างนั้นเหรอคะ

เชิญทางนี้เลยค่ะ

เอ๊ะ

ถอย...

ขอให้ทำได้ดีนะคะ

โอ้

ถึงแม้ว่านางคณิการะดับสูงจะไม่ค่อยรับแขกตอนกลางคืน

แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่รักนะคะ

โอ้ อึ๋มม...♡

ถ้าได้ฝันถึงกันในคืนเดียว มันจะกลายเป็นความทรงจำไปตลอดชีวิตเลยนะ

เรื่องเล่าของเภสัชกร 3

เมียวเมียว

22

เจ้าแกนี่นะ

เดือนตุลาคมแล้ว ไม่แม้แต่จะติดต่อมาหายตัวไปซะได้

มันช่วยไม่ได้นี่นา

เพราะว่าเธอก็ไปทำงานอยู่ในตำหนักในวังนี่นา

ไม่อ่านแผ่นไม้ที่ส่งไปให้เหรอ?

อ่านแล้วนะ ตอนแรกก็เหมือนจะปฏิเสธ

แต่ก็ยังต้องมาดูแลให้ตั้งเยอะแยะไม่ใช่เหรอ

จิโซ่ จิโซ่

รู้แล้วน่า

ครึ่งหนึ่งของเงินเดือนที่เคยทำงานอยู่ในวังแล้วน่ะ

พิเศษเลยให้จ่ายล่วงหน้ามาให้

แค่นี้มันคงไม่พอสินะเนี่ย

ไม่คิดว่าจะเป็นคุณชิราซึนะออกมาให้ด้วยนะ

เจ้าโง่

เรื่องชงชาแค่นี้ ยังจะแพ้ให้หน่อยไม่ได้เหรอ?

ด้วยแรงแขนแบบนั้น คุณชิราซึนะจะไม่ทำอะไรเลยได้ยังไงกัน

ใช่ไหมล่ะ—

แต่นั่นมันเรื่องที่ควบคุมไม่ได้นี่นา...

จะเป็นไปได้อย่างไรกัน

ฉันจะลงบันทึกให้เรียบร้อยเลยนะ

ไม่สิ มันจ่ายไม่ไหวแล้วเนี่ย

อะไรกันเนี่ย

เอาตัวที่แย่ที่สุดไปใช้ก็ดีแล้วล่ะ

ยังมีพวกนักสะสมที่ชอบของมีตำหนิอย่างแกอยู่ตั้งเยอะแยะ

ถ้างั้นก็เอาแขกคนสำคัญไปสิ

แบบที่อ่อนวัยและดูเหมือนจะเค้นเอาอะไรออกมาได้อีกเยอะๆ เหมือนเมื่อครู่น่ะ

อืมม

ยังเหลือประสบการณ์ทำงานในตำหนักในวังอีก 1 ปีนะ

แม้แต่ขันทีก็เป็นลูกค้าได้เหรอ?

อันนั้นคงไม่ไหว

ถ้าเหล่าคณิการะจริงจังขึ้นมา ร้านก็จะเจ๊ง

แต่ก็ช่วยให้คุณเกาชุนกับหมอเป่ยผีรู้สึกผ่อนคลายขึ้นนะ

เมียวเมียว มาโอมะโอ

อือออ...

คุณตาควรจะอยู่ที่บ้านนะ

รีบไปเถอะ

อ่า

เข้าใจแล้ว

แค่เลี้ยวผ่านถนนมานิดเดียว

ย่านดอกไม้ก็เปลี่ยนทิวทัศน์ไปเลย

กับกระท่อมผุๆ ที่เรียงรายกัน

มีขอทานกับสาวราตรีโรคซิฟิลิส

กลับมาแล้วครับ

พ่อ

อ้าว กลับมาแล้วเหรอ

ช้าจังเลยนะ

คำพูดคนเดียวของร้านขายยา 3

ค่ะ

ซุซุซุ

เฮ้อ

ในที่สุดก็กลับมาได้แล้ว

ที่จริงแล้ว วันนั้น

ตอนที่ไปเอาสีย้อมจุดกระน่ะสิ

ที่นั่น...

ก็เพราะว่า

ตอนนี้กำลังทำหน้าที่ชิมยาอยู่ที่วังหยกมรกตน่ะ

ยังเหลือประสบการณ์อยู่ เลยจะกลับไปตำหนักในวังในอีก 2 วันข้างหน้านี้เอง

อย่างนั้นเหรอ

ง่วงจังเลย แต่ก็อยากอาบน้ำจังเลยนะ

เช้าพรุ่งนี้ไปแช่ในโรงอาบน้ำที่มิโดริโอะคังก็ดีนะ

อืม จะทำแบบนั้นแหละ

ตำหนักในวังน่ะเหรอ

มันคือเหตุและผลสินะ

อืมมม

นั่นน่ะ

คุณตาไม่อยู่

ไม่มีจอบแปลว่าไปที่ไร่สินะ

แถมขาจะไม่ค่อยดี แล้วก็แก่แล้วด้วย

อยากให้เลิกทำไร่ไปเลยนะ

พ่อที่ชอบทำยาจากสมุนไพรที่ปลูกเองน่ะ

เขาทำไร่อยู่ในป่าข้างนอกย่านดอกไม้เลย

สมุนไพรแถวนี้ก็ปลูกได้เยอะเหมือนกันนะ

ประตูพัง

เป็นอะไรเหรอ?

หน้าคุ้นๆ นะ ไอ้หัวล้านนั่น

ดูเหมือนว่าคุณตาจะออกมาแล้วล่ะ

เร็วเข้า ทางนี้

รีบหน่อย

เดี๋ยวก่อน

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

อยากแช่โรงอาบน้ำจังเลยนะ

คุณหนู

พามาแล้วนะ!

ที่นี่น่าจะเป็นโรงโคมที่มีชื่อเสียงระดับกลางใช่ไหม?

คำพูดคนเดียวของร้านขายยา 3

อ๊ะ

ทางนี้...

!

กลิ่นนี้

ตอนนี้ก็ป้อนให้เขาอาเจียนออกไปแล้วนะ

ผู้ชายก็ไม่หายใจเลย ส่วนผู้หญิงก็หายใจตื้น

ยังไม่พอ

ฝั่งนั้นฝากดูแลผู้หญิงด้วย

ต้องตรวจดูว่ามีของที่อาเจียนค้างอยู่ในคอไหม

ค่ะ!

ไม่มีชีพจรเลย

2012

ในลำคอไม่ติดอยู่

อึก

มีแต่น้ำลายไหลออกมาเอง

ฟุ

ร็อค

ดีจัง

แถว

อึ้ก

เธอ

เดี๋ยวก่อน!

ไปเอาน้ำมา!

อย่าให้มันดื่มน้ำ

หะ

ถ่าน!

ครับ/ค่ะ

เตรียมถ่านมาให้ได้นะ

นี่ครับ

คุณดื่มน้ำได้ใช่ไหมนะ?

อ่า ขอบใจนะ

แต่เช้ามานี่มันอะไรกันเนี่ย

หือ?

นี่...ถ่าน

งั้นต่อไปก็

อ่า

เอาแผ่นไม้กับสิ่งที่ใช้เขียนมาให้หน่อยสิ

ค่ะ!

ที่ล้มอยู่คือ

นางคณิกาและแขกของนาง

ไม่ได้ผ่านไปนานนักหลังจากที่กินยาพิษเข้าไป

ขวดเหล้าที่มัน

เครื่องปั้นดินเผาแก้วที่แตก

รอยเปื้อนสองสีบนที่นอน

ไปป์และ

นี่คือฟางหรือเปล่า?

ใบยาสูบที่กระจัดกระจายนี่

ส่วนที่เหลือก็

คงต้องทำเรื่องน่าปวดหัวอีกแล้วล่ะ

แผ่นไม้กับสิ่งที่ใช้เขียน

เอ่อ...อันนี้

อ่า

เรียกชายชราที่อยู่ตรงแปลงผักข้างกำแพงด้านทิศใต้มาด้วย

ถ้าให้สิ่งนี้ไปคงจะสื่อสารเรื่องได้แล้วล่ะ

การปฐมพยาบาลทำไปแล้วนะ แต่ว่า

รีบๆ หน่อยก็ดี

เข้าใจแล้ว

ฮ่า...

อ่า อยากอาบน้ำจัง

ฟุ่