ตอน 37.1: Chapter 37.1

แฟ้มใสพิเศษร้านขายยา

เรื่องเล่าของเภสัชกรหญิง

ตั้งแต่เกิดมาก็แยกไม่ออกว่าเป็นมนุษย์

ไม่เพียงแต่จะแยกไม่ออกระหว่างพี่เลี้ยงกับแม่ แต่ยังแยกเพศชายหญิงไม่ออกด้วย

เปิดเผยปฐมวัยของพระอรหันต์......

พ่อก็ท้อใจในตัวตัวเองแล้วไปหาอนุภรรยา

แม่ก็พยายามอย่างหนักที่จะดึงพ่อกลับมา

ด้วยเหตุนั้นเอง

แม้จะเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลใหญ่

แต่ก็หลงใหลในหมากกระดานและหมากรุกที่ได้เรียนรู้จากโรงเรียนสอนหนังสือ

จึงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ

เรื่องย่อ

เมื่อเนโกะเนโกะเริ่มมีสัญญาณของการตั้งครรภ์ในฐานะพระชายาทามาฮะ ก็ต้องกลับเข้าวังอีกครั้ง และได้รับคำขอจากคุณหวังให้เตรียมดอกกุหลาบสีน้ำเงินมาให้ ซึ่งก็จัดการเตรียมไว้ได้ หลังจากนั้นก็ได้ประลองหมากรุกกับพระอรหันต์ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างหลัก แต่ภายใต้กฎพิเศษ ได้ให้พระอรหันต์ดื่มเหล้าและเอาชนะได้อย่างงดงาม

ราหัน... เป็นเสมียนทหารที่มีดวงตาคล้ายสุนัขจิ้งจอกและสวมแว่นตาข้างเดียว เป็นพ่อของเนโกะเนโกะ ผลไม้ ดังนั้นเนโกะเนโกะจึงไม่ค่อยชอบคุณ

ไม่ใช่จากหน้าตาหรอกนะ แต่จากเสียง ท่าทาง และรูปร่างต่างหาก

ถ้าเป็นนายล่ะก็ น่าจะเป็นหมากรุกจีนนะ

เอาไปเปรียบเทียบกับอะไรก็ได้นะ

ก็เพราะคุณลุงผู้เก่งกาจที่เข้าใจผมเพียงคนเดียว

ผมถึงค่อยๆ มองเห็นใบหน้าของคนเป็นเหมือนตัวหมาก

ตอนที่เห็นคุณลุงเป็นตัวหมากรถ

ผมก็มั่นใจอีกครั้งว่าท่านเป็นผู้ชายที่เก่งกาจจริงๆ

พอโตขึ้นมา ถึงแม้ตัวผมจะอ่อนแอ แต่ก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าทันทีเพราะนามสกุล

ถึงตัวผมจะอ่อนแอ แต่ถ้าใช้ลูกน้องให้คุ้มค่า ก็จะได้ผลตอบแทนกลับมาแน่นอน

หมากรุกจีนที่คนเป็นตัวหมากนั้น เป็นเกมที่น่าสนใจที่สุดเลยล่ะ

※การแทนที่ตัวหมากหมากรุกด้วยคำอ่าน เป็นเพียงภาพในจินตนาการเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องเล่น

ที่โรงเตี๊ยมที่เราไปด้วยกัน

ก็จะได้ประลองกับนางคณิกาที่เป็นข่าวลือ

มุสุ ท่ามกลางสีขาวดำนับไม่ถ้วน

มีเพียงที่นั่นเท่านั้นที่ส่องประกายเจิดจ้า

ชื่อของนางคือ

ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนอย่างล้นหลาม! & เล่มฉบับรวม 7 เล่ม พิเศษ! ภาพสีหน้าปกสำหรับฉลองการวางจำหน่าย!!

ฟูเซ็นอย่าง

(ภาคต้น)

เล่มฉบับรวมเล่มที่รอคอยมานาน เล่มที่ 7 วันนี้วันที่ 25 พฤศจิกายน (วันพุธ) วางจำหน่ายแล้ว!!

ขอบคุณสำหรับการพิมพ์ฉบับจริง! เล่มฉบับพิมพ์ 1-6 วางจำหน่ายแล้ว!!

ซะ

ตอนที่ 37: ดอกฟูเซ็งคะกับดอกคาตะคุอิ

ฮินาตะ นัตสึ (ผู้เขียน/ภาพประกอบจาก ฮีโร่บุงโค ฟุจูโมะ โน อินโฟส) ภาพ: เนโกะ คุราเกะ

ที่โรงเตี๊ยม นางคณิกาที่ไร้พ่าย

ในกองทัพ ตัวฉันที่ไร้พ่าย

ไม่ว่าจะฝ่ายไหนแพ้ ผู้ชมก็คงจะสนุกสนานอย่างแน่นอน

กระแสที่สมบูรณ์แบบ ไร้ความลังเล ไร้ข้อกังขา

แน่นอนว่าแข็งแกร่ง

แต่ท้ายที่สุดก็เป็นแค่กบในกะลา

←ต่อในหน้า 13!

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

แถมยังเป็นการแพ้แบบขาดลอยอีกด้วย

...แพ้

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วที่แพ้แบบนี้

ฮ่าๆๆ

อาาา

คนเราก็มีใบหน้าแบบนี้สินะ

ตรงนั้น

มันเป็นใบหน้าของผู้หญิงที่ดูไม่พอใจ ราวกับจะบอกว่าไม่ถูกใจ

มือที่ดูถูกน่ะ

กระดานหมากรุกเหรอ?

คราวหน้าจะไม่แพ้แน่

จากนั้นก็ทำซ้ำไปเรื่อยๆ

การคบหากันที่วนเวียนอยู่กับการเล่นหมากกระดานและหมากรุกมาหลายปี

ฟูเซ็นที่ถือกำเนิดขึ้นที่โรงเตี๊ยมนั้น

แม่ของนางไม่มี

มีนิสัยที่เหมือนกับว่าได้สร้างไว้ด้วยความภาคภูมิใจเท่านั้น

แต่ก็มีผู้หญิงที่ให้กำเนิดนาง

เนื่องจากในย่านดอกไม้ นางคณิกาไม่สามารถเป็นแม่ได้

นางคณิกาจึงเริ่มมีการซื้อขายเพื่อเพิ่มมูลค่าของตัวเองในฐานะสินค้า

แม้ว่าการรับมือที่เกินเหตุนั้นอาจจะไม่เหมาะกับทุกคน

แต่ก็ดูเหมือนว่าจะได้รับการตอบรับจากนักสะสมบางคน

ทีนี้ราคาก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนการได้พบกันแต่ละครั้งทำได้เพียงเดือนละครั้งเท่านั้น

นั่นอะไรน่ะ

อุ้งเท้าแมวน่ะครับ

เขาว่ากันว่าเป็นสมุนไพรที่ใช้รักษาพิษหรือแมลงกัดต่อย

พอโตเต็มที่แล้ว เวลาสัมผัสจะแตกออกเป็นเมล็ดเลยครับ

น่าสนใจจัง

คราวหน้าจะลองสัมผัสดูนะ

คราวหน้าจะมาได้เมื่อไหร่ครับ?

ฟูเซ็นในวันนั้นช่างช่างพูดเป็นพิเศษ

อีกสามเดือนต่อมา

รับทราบค่ะ

♡♡♡♡

เป็นช่วงเวลานั้นเองที่ได้ยินเรื่องการไถ่ตัวของฟูเซ็น

ราคาของฟูเซ็นนั้นพุ่งสูงขึ้นจากการประมูลของนักสะสม

สำหรับตัวฉันที่ถูกน้องชายในฐานะพี่เลี้ยงแย่งตำแหน่งไป

มันกลายเป็นจำนวนเงินที่แทบจะสู้ไม่ได้แล้ว

ลองมาเล่นพนันกันสักครั้งไหมครับ?

ถ้าคุณชนะ จะให้สิ่งที่คุณชอบไปเลย

ถ้าฉันชนะ จะรับสิ่งที่คุณชอบไปครับ

เลือกกระดานที่คุณชอบได้เลยครับ

อยู่ดีๆ

ก็มีความคิดไม่ดีผุดขึ้นมาในหัว

จะใช้แบบนี้ได้ใช่ไหมครับ?

อาาา

อุเมะอุเมะ

เพราะอยากจะตั้งใจให้กับการแข่งขัน

ยูจิน...

แป๊ะน

แป๊ะน

โอจิน...

เราทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไร

มือก็สัมผัสกันโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

นั่นเป็นสิ่งที่ห้ามทำเด็ดขาด

...อยากเล่นหมากกระดานจัง

ตัวฉันเองก็อยากเล่นหมากรุกเหมือนกันนะ

เรื่องการไถ่ตัวของฟูเซ็นก็ยกเลิกไปแล้ว

ออกไปข้างนอก!

สะพานเฒ่า

หลังจากนั้น ลุงที่เก่งกาจก็ตกจากตำแหน่ง

แม้ว่าจะไม่เกิดอันตรายกับบ้าน แต่พ่อก็ดุด่าลุงอย่างหนัก

ถึงแม้ว่าตัวฉันจะสนิทกับลุงมาก แต่ก็ได้รับคำสั่งให้ไปพูดคุยให้

ก็คงไม่มีทางที่จะขัดคำสั่งของพ่อซึ่งเป็นทั้งพ่อและหัวหน้าได้

บอกว่าจะกลับมาในอีกประมาณครึ่งปี

การส่งจดหมายไปยังโรงโคมก็เป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

ในตอนนั้น

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

ไม่คิดเลยว่าจะต้องใช้เวลาถึง 3 ปีในการกลับไป

ในห้องส่วนตัวของฉัน มีกองหนังสือที่เต็มไปด้วยฝุ่น

ในกองนั้น

จดหมายที่มีรอยเปื้อนสีแดงเข้มติดอยู่ข้างๆ

แล้วก็เจอถุงผ้าที่อ้าอยู่ครึ่งหนึ่ง

ดินโคลนเหรอ?

ไม่สิ กิ่งไม้รึเปล่า

...ไม่ใช่

นี่คือ

นิ้ว

ยูบิกิริ

ได้ยินมาว่ามีคำสาปแบบนั้นระบาดอยู่

ทำไมถึงไม่ทันสังเกตเลยนะ

ในหัวมีแต่หมากกระดานกับหมากรุก

เพราะอย่างนั้นถึงแม้แต่คำตอบที่ง่ายขนาดนี้ก็ยังไปไม่ถึงเลย

...

มาทำอะไรตอนนี้เนี่ย!

ฟูเซ็นน่ะ ไม่มีแล้วนะ!

ถ้าลองคิดดูหน่อยก็น่าจะเข้าใจแล้วสิ

สาวงามที่เริ่มจะลังเลที่จะขาย

จนทำให้เรื่องการไถ่ตัวต้องยกเลิกไปแบบนั้น

มันก็ไม่น่าแปลกใจเลยที่ความน่าเชื่อถือจะลดลง

ชะตากรรมของสาวงามที่กลายเป็นแบบนั้น

ก็คือการรับลูกค้าเหมือนนกฮูกกลางคืน

และในที่สุด...

1

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

1

1

จะคร่ำครวญมากแค่ไหนก็ตาม

。

เวลาก็ไม่สามารถย้อนกลับได้

1.2

\(x_{1} + x_{2} = 2\)

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

1

\( \text{สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ.} \)

1

1

1

\( \text{H}_2\text{SO}_4 \)

1

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

หลังจากนั้นก็แย่งชิงสมบัติของตระกูลมาจากพ่อ

พอได้แล้วนะ

ขับไล่น้องต่างมารดาออกไป แล้วรับหลานชายมาเป็นบุตรบุญธรรม

ไม่มีลูกอ่อนสักคนหรอก!!

กลับไปซะเดี๋ยวนี้!

เคาะประตูโรงโคมหลายครั้ง

ทุกครั้งก็โดนคุณป้าที่เก่งกาจต่อยเข้าให้

เด็กคนนั้นเป็นสาวน้อยที่กินแบบจุกจิกเลยนะ

ทำอะไรอยู่

ทำเป็นใบไม้

...แก

อ๊ะ

คุณพ่อ!

เหมียวๆ อันตรายนะ

รถม้าที่หายสาบสูญไป

คุณลุงรามอนอยู่ที่นั่น

โอ

...คุณอาเหรอ?

อ่า

มือคู่นั้น

นิ้วก้อยที่บิดเบี้ยวคู่นั้นน่ะ!

รู้สึกซึมซาบเลย

ไม่อยากแล้วล่ะ

ชีวิตที่ถูกโอบล้อมด้วยรถม้าแบบนี้

อยากอยู่กับลูกสาวที่เหลืออยู่

แค่นั้นคือความปรารถนาของฉันเอง