ตอน 104: Chapter 104

ก่อนหน้าถัดไป

ชาวบ้านระดับ 999 第104話

ความตายของเพื่อน ความพ่ายแพ้ ความสิ้นหวัง... ก้าวผ่านทุกอย่างเพื่อลุกขึ้นอีกครั้ง

มังงะ: อิวามอโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ ตัวละครต้นแบบ: ฟูมิ

ทุกคนฟังทางนี้หน่อยนะ...

อาจจะเคยได้ยินมาบ้าง แต่ว่าฉันโดนเล่นงานจนยับเยินเลยนะเนี่ย

พูดตามตรงนะ ไม่มีแม้แต่จะขยับแขนขาได้เลย...

ถูกคามิสุฆ่าไป ทำให้ติดอยู่ในห้วงแห่งความแค้น

ก็พยายามจะเค้นหาเหตุผลว่าทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นได้เพราะคามิสุ... ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม...

คิดว่าน่าจะเค้นออกมาได้แล้วซะอีก...

ผมมันเก่งนี่นา...

ก็เพราะว่าเสียงดังไป

แต่มันเป็นแค่ความเข้าใจผิดเอง ดูสิ แหลกเป็นโจ๊กเลย...

รู้สึกได้เลยว่ามันเป็นกำแพงแห่งความแข็งแกร่ง แค่คนเดียวเมื่อเจอกองทัพนี่มันก็เหมือนขยะนั่นแหละ

แม้แต่ระดับ 999 ก็ยัง...

ถูกคุณรายุสผลักไสไปตามใจ แถมเพื่อนสำคัญก็โดนพรากไปด้วย

คิดว่ามันแย่แล้วนี่นา ที่กลายเป็นเรื่องจริงแบบนี้...

...แต่นะ

ถึงสถานการณ์จะเป็นแบบนั้น ก็ยังไม่มีใครฆ่าใครได้เลยนะ

อลิสสิ...

เพราะเขาบอกว่ามันจะเป็นแค่การสร้างวงจรลบ ถ้าเราฆ่าใครออกไป

เลยพยายามที่จะไม่ฆ่าใครและสู้ต่อไป...

ผลก็คือ ตอนนี้ทุกคนช่วยให้ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะ

แล้วทำไมยังจะสู้ต่อล่ะ?

ชนะไม่ได้เหรอ?

ความจริงแบบนี้...

ก็เพราะว่ามันยอมรับไม่ได้นี่นา!

แสงนั่น...!

อืมมม...

ขออภัยคุณคางามิสุ!

ก็จะยิงออกไปเหมือนเดิมใช่ไหมครับ!

มันคือสกิลที่สะท้อนเวทมนตร์ทั้งหมดที่คุณคางามิสุถืออยู่กลับไปใช่ไหมครับ

เจตจำนงแห่งการปัดเป่าเวทย์

นี่เองหรือครับ?

เดี๋ยวนะ แต่นั่นมันแค่ส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้นนี่ครับ...?

มองจากมุมไหนก็เห็นว่าทั้งตัวส่องแสงเลย

มันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยนะ

ตรงกันข้าม มันคือสถานการณ์เดียวกับที่ข้ากับเอสเทลล่า ดราก้อน คาดไว้เลยล่ะ

สกิลน่ะเหรอ...

คือมันจะถูกฉีดด้วยยีนส์ของยอดมนุษย์ในอดีตทุกครั้งที่ระดับเกิน 100

เพื่อดึงพลังพิเศษออกมานั่นเอง

ระดับในเขตอาร์ธเคลียร์หยุดอยู่ที่ 99

ไม่เข้าใจเหรอ?

พูดง่ายๆ ก็คือ ระบบของอาร์ธเคลียร์จะทำการฉีดสารพันธุกรรมได้สูงสุดแค่ 9 ครั้งเท่านั้น

...นั่นเองสินะ

ถ้างั้น...นี่มันอะไรกัน?

มีอะไรเกิดขึ้นกับร่างกายของฉันเนี่ย?

ตื่นอยู่...นี่เอง

ถึงแม้ว่าระดับของเจ้าจะหยุดอยู่ที่ 99

แต่กลับได้สกิลลำดับที่ 11 มาโดยไม่ผ่านการฉีดพันธุกรรมด้วยซ้ำ

จำให้ได้สิ

สกิลลำดับที่ 10 ของเจ้า

ผู้ที่ท้าทายเทพเจ้า

ประสบการณ์ที่ได้รับจะกลายเป็นพลังที่ทะลุขีดจำกัด

ครั้งที่ 10 ไม่ใช่สกิล แต่มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวท่าน... ระบบของอาร์ธเคลียร์ได้จัดให้ร่างกายของท่านซึ่งเติบโตต่อไปแม้ระดับจะเกิน 99 ในฐานะเหตุการณ์ผิดปกติ จึงถูกนับเป็นสกิล

ไม่ว่าจะเป็นระบบหรือการฉีดพันธุกรรม ท่านก็ได้สะท้อนประสบการณ์ที่ได้รับมาด้วยตัวเอง และยังคงวิวัฒนาการเพื่อก้าวข้ามกำแพงของตนเองต่อไป

แล้ววิวัฒนาการนั้นก็...

ตอนที่สู้กับดราก้อนนะ

ไม่ได้ส่งผลแค่กับร่างกายเท่านั้นนะ แต่ยังส่งผลถึงสกิลด้วย

สกิล "เจตจำนงแห่งการปัดเป่าเวทย์" มันก็ปรากฏขึ้นในจังหวะที่มันเป๊ะโคตรๆ เลยล่ะ...

ราวกับจะบอกว่า "เอาล่ะ ก้าวข้ามกำแพงนั้นไปให้ได้เลย!"

มันไม่ใช่สกิล...

สาปแช่งความอ่อนแอของตัวเอง แม้จะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่เหนือกว่าทุกสิ่ง แต่ก็ไม่ยอมแพ้

ในที่สุดก็ได้พลังที่จะทำลายมันลงได้สินะ

ทุกสิ่ง ผลักดันให้ก้าวไปสู่ จุดที่สูงขึ้นไปอีก...

นี่แหละคือการตื่นขึ้น!

เอาล่ะ ไปเลย...!