ตอนที่ 106

ชาวบ้านเลเวล 999

ตอนที่ 106

แต่งตัวเรียบร้อย พร้อมเต็มที่แล้ว! การรุกคืบที่น่าตื่นเต้นกำลังจะเริ่มขึ้น

...ฮ่า ๆ

มีคำถามอยู่

ทำไมคุณคากามิถึงฟื้นตัวได้ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง

ทำไมคุณโฟรเน่ คุณยูคิ และคุณบัลมังค์ถึงอยู่ตรงโน้นได้

ยังมีอีกหลายอย่างเลยนะ...

พอได้เห็นเขาตอนนี้แล้วก็เข้าใจเลยล่ะ

ในเวลาอันสั้นนี้...เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

...นี่คือพลังที่แท้จริงของเขาเหรอ?

ตอนที่เราสู้กันเมื่อครู่นี้ก็แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อเลย

สำหรับฉันแล้ว มันก็เหมือนกับทารกที่เผชิญหน้ากับผู้ใหญ่เลยนะ

แต่ถึงอย่างนั้น

ตอนนี้ล่ะ...

แต่ว่า...

ทางเราเองก็ถอยไม่ได้เหมือนกัน

ต้องไม่ตกใจสิ!

อืม! โชคดีที่ศัตรูรวมกลุ่มกันอยู่นะ

เวทมนตร์ลดสถานะเข้าใส่เลย!

ต้องหยุดคุณคากามิให้ได้นะ!

โดนกระแทกเหรอ!?

อันเมื่อกี้คือเวทมนตร์ลดสถานะเหรอ?

เฮ้อ... ให้ฉันแสดงให้ดูหน่อยไหมล่ะ...

แก่นแท้แห่งการลดสถานะ

‘สายตาแห่งความเมตตา’

แก... ตัวนี่มัน!?

ต่อหน้าองค์ราชาแห่งโอโกเซ็นนี่นะ

หัวต้องน้อมลงให้สูงเชียว

แกะออกไม่ได้เหรอ!?

...เป็นสกิลครับ!

ทุกคน

เปลี่ยนเป็นโจมตีด้วยเวทมนตร์ซะ!

สกิลไม่เกี่ยวกับความแตกต่างของเลเวลเหรอครับ...

ครุลลเอ๋ย จงทำตามข้า...

ข้าจะให้เป็นแบบอย่างเอง

●●●

พอแล้วล่ะครับ!

ท่านพ่อเองก็อย่ามาช้าล่ะนะครับ!

...ฮึ

ลูกสาวข้าก็พูดได้แล้วนี่นา!

!?

ฟุ กำลังตั้งรับเต็มที่แล้วครับ

แนวหลังให้เน้นการป้องกันต่อไป

แนวหน้าให้รักษาการกระจายตัวไว้ แล้วหาช่องโจมตีไปข้างหน้าเลย!

บึ! อาวุธเหรอ!?

ผล... พ่อค้าที่แท้จริงน่ะ ไม่เคยปล่อยเหยื่อที่เล็งไว้ให้หนีไปได้ มันจะสลับกับวัตถุที่มีมวลเท่ากันซึ่งอยู่ในขอบเขตที่สายตาของมันจับได้

เดบี้ซัง!

ตรงนั้น ตรงนั้นก็มีอยู่ด้วยนะ!

ห๊ะ!?

ถ้ามีคุณปิตตะอยู่ด้วย การสำรวจก็ง่ายขึ้นเยอะเลยนะ~

คุณซิมอน ราชามิลิタリア

การที่ได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับคุณทั้งสองนี่คงเป็นเรื่องบังเอิญกระมัง...

แต่ว่า...

รู้สึกเหมือนถูกนำทางมาเลยนะ

เอ๊ะ!

คุณแลกเป็นหิมะมาเหรอ!?

ฟ่อ่ฟ่อ่ฟ่อ!

อาวุธที่ถูกแย่งมามันเทลงใส่ฉันอยู่เลยนะครับ!?

ไม่ใช่ฟ่อ่ฟ่อ่ซะหน่อย! จะไม่ฟื้นฟูให้นะ!?

...ยิ้มอยู่

ถึงจะเสียเปรียบเรื่องเลเวลและพลังอย่างท่วมท้น

แต่มันก็เป็นรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นได้เพราะเชื่อมั่นในตัวคุณคากามิสินะ

ลืมไปเลยแฮะ

การต่อสู้แบบนี้

เดวิด

พวกที่อยู่ในจุดบอดนั่น พวกเราจัดการให้แล้ว

ถ้าพวกแกทำตามคำสั่งของแก สองคนจัดการคนเดียวมันก็ง่ายจะตายไป

ไม่ต้องกังวลหรอก

ใส่ใจไว้ในใจแล้ว ถูกต้องแล้วสินะ

ขอบใจมากนะ

เพื่อนร่วมทีมก็เป็นแบบนั้นกันน่ะนะ?

โอ๊ะ?

นั่นเป็นสิ่งที่คุณคากามิกล่าวไว้เหรอครับ?

ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

โยชิ!

จากตรงนี้เป็นต้นไป...

มาถึงเวลาแห่งการทดสอบแล้ว!

คนเดียวก็พอ

สานต่อจากฉบับเดือนมีนาคม