ตอนที่ 115

คอมิกส์เล่มที่ 1 ถึง 2 วางจำหน่ายแล้วนะ!!

ขอขอบคุณสำหรับความนิยมของอนิเมะทีวี!!

ชาวบ้าน Lv.999

ชื่อของผมคือ คางามิ โคจิ!

ฮิฮิ...

ตากับ

เป็นเรื่องสำคัญ เลยพูดอีกรอบให้ฟังแล้วนะ

...เหมือนกับว่าฉัน

อาจเคยเห็นเขามาก่อน

แล้วเขาก็สั่งให้เราพูดขึ้นมาทันที

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องอะไรดี...

เพราะการพูดสิ่งที่เตรียมบทไว้ล่วงหน้า

...ฉันเองก็เหมือนกัน

มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ใช่เหมือนกัน

อาจจะฟังไม่เข้าใจก็ได้นะ

แต่แค่

ขอให้คุณช่วยฟังเรื่องของผมหน่อยเถอะ

อย่างที่บอกไปเมื่อครู่

ผมเป็นชาวบ้าน

แต่ว่า...

เป็นชาวบ้าน Lv.999 นะ

พูดอะไรน่ะ

สถานการณ์แบบนี้ยังจะมาเล่นมุกอีกเหรอ

เรื่องวิกฤตของโลกนั่นก็เป็นแค่เรื่องโกหกไม่ใช่เหรอ?

...ไม่นะ

ฉันรู้นะ

ซาลมาเรียก็เหมือนกันนี่นา?

เจ้านั่นมันเป็นคนที่อาละวาดกับเผ่าปีศาจที่วัลมันเลยนะ

พอได้ยินว่ามีชาวบ้านคนนึงกำลังดิ้นรนอยู่คนเดียวท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์ ทุกคนก็เลยลุกขึ้นมากันหมดเลย

ฉันคือเฮคซาลโดเรีย ที่บุกเข้ามาในพระราชวัง

ตอนที่เห็นว่าเขาเป็นชาวบ้านก็ถึงกับตาค้างเลยล่ะ

เขาคือคนที่ทำให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์กับเผ่าปีศาจนะ

ชาวบ้านที่แข็งแกร่งขนาดนั้น...คงจะลืมไม่ลงหรอกมั้ง

ถ้าหากว่าเขาเป็นคนกัด

ก็น่าจะก่อเรื่องได้ไม่น้อยเลยล่ะนะ

อย่ามาล้อเล่นสิ

บางทีก็มีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาสำหรับนายเหมือนกันหรือเปล่า?

จุดเริ่มต้นมัน เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง

ประหลาดใจกับค่าตอบแทนที่เยอะกว่ามาก เมื่อเทียบกับการไปปราบสไลม์สีเขียวแล้วมาทำงาน

อะไรกันเนี่ย...

คิดว่ามันดีกว่าการทำงานแบบตั้งใจทำตั้งใจกว่าเยอะเลย

...ต้องไม่ใช่ชาวบ้านสิเนี่ย

ชาวบ้านนี่มันอ่อนแอเป็นพิเศษเลย

ฝึกมาแค่ไหนก็มีขีดจำกัดอยู่ดี

เมื่อเทียบกับความเสี่ยงแล้ว ผลตอบแทนมันน้อยเกินไป

นั่นแหละคือชาวบ้าน

ตอนแรกก็คิดว่ามันเป็นแบบนี้แล้วยอมแพ้ไปเลยนะ

ทำไมต้องเป็นแค่ชาวบ้านล่ะ...

!

เมื่อคุณพ่อไม่สามารถต้านทานมอนสเตอร์ได้เลยแล้วถูกฆ่า ความสงสัยก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง

เป็นแบบนั้นเอง

ชาวบ้าน Lv.999

ทำไมนี่ถึงอ่อนแอกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ?

ทำไมนี่ถึงไม่เติบโตแม้ว่าจะพยายามแล้ว?

...ก็ไม่ใช่เพราะเป็นชาวบ้านนะ

แต่เป็นเพราะผู้คนที่ตัดสินว่า

ว่าไม่มีพรสวรรค์ที่จะทำให้โลกแข็งแกร่งขึ้นน่ะ

ผมไม่ยอมรับกลไกนั้น

ผมก็แข็งแกร่งขึ้นในฐานะชาวบ้านนะ

คิดว่าตัวเองที่เป็นชาวบ้านจะแข็งแกร่งขึ้นได้ ถ้าทำไม่ได้ก็ยอมตายไปเลยก็ไม่เป็นไร เลยสู้ต่อไป

แต่ก็ไปถึงทางตันอีกแล้ว

การที่ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ทำให้ตระหนักได้อีกครั้งว่าโลกนี้

ถ้าไม่แข็งแกร่งขึ้น ก็จะอยู่ได้อย่างมีความสุขไม่ได้

ผม...อยากจะเปลี่ยนแปลงโลก มันเป็นไปไม่ได้เลยถ้าทำคนเดียว

แต่ว่า... ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่ฉันไม่ได้เป็นแค่สองคนแล้ว

มีพวกที่เข้าใจฉัน ในตอนที่ฉันกำลังจะยอมแพ้

มีเด็กผู้หญิงที่บอกว่า "จงเชื่อในความเป็นไปได้นะ โลกสามารถเปลี่ยนแปลงได้นะ"

ถึงกับได้บุกเข้าปราสาทไปพร้อมกับราชาปีศาจด้วยซ้ำ

ถึงได้บุกไปที่คาชิวะ ถึงได้ร่วมมือกับเผ่าปีศาจแบบนี้ เมื่อไม่นานมานี้ นึกว่าจะเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

อาริสคเรีย 본래ถูกสร้างขึ้นมาด้วยการรีเซ็ตความทรงจำทุกครั้งที่โค่นจอมมารได้ 2 ครั้ง และวนลูปโค่นจอมมารซ้ำไปซ้ำมา

ถ้าเกิดเรื่องที่ไม่เป็นใจ ก็จะถูกบังคับให้รีเซ็ต

ทุกคนก็คงจำจอมมารคนก่อนๆ ไม่ได้หรอกมั้ง?

โลกใบนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อผลิตผู้ที่แข็งแกร่งได้ในจำนวนที่จำกัดเท่านั้น

ทำไมล่ะ?

ภัยคุกคามต่อพวกเราทุกคน

ก็เพราะว่ามีศัตรูอยู่

อาสเคลียมีไว้เพื่อสร้างผู้ที่จะโค่นล้มเจ้านี่

เพราะเจ้านี่ ทำให้เราไม่สามารถมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองได้

ถ้าโค่นเจ้านี่ไม่ได้ กลไกบัดซบของโลกใบนี้ก็จะไม่จบลง

แต่ว่า... ฉัน

ไม่ได้มีแผนจะหนีหรอก

ถึงอย่างนั้น ถ้าอยู่คนเดียวก็คงไม่ไหว

ต้องการพวกพ้องที่สู้ด้วยได้อีกเยอะเลย

แต่ว่า... นี่นะ?

แม้ว่าพวกเราจะช่วยอะไรไปก็คง...

ขอแนะนำตัวอีกครั้ง

ฉันคือ คากามิ โคจิ

ผมไม่ได้บังคับให้ร่วมต่อสู้ แค่ขอให้คุณฟังเรื่องนี้ก็พอ

าสเคลียที่บังคับวิธีชีวิตให้ก็ต้องหลบซ่อนอยู่ใต้ดินเหมือนกัน ผมก็ไม่ชอบาสเคลียเหมือนกัน

ใครเป็นคนทำแบบนี้?

เป็นความผิดของใคร?

ตามปกติแล้วก็ควรจะมีชีวิตอยู่อย่างอิสระได้ไม่ใช่เหรอ

ผม

จะถล่มไอ้คนที่ทำให้โลกนี้กลายเป็นแบบนี้ให้จมดินเลย!

ดังนั้น

ใครที่มีความรู้สึกเหมือนผม ก็ลุกขึ้นมาเถอะ

พื้นที่ของเราน่ะ

พวกเราจะเป็นคนปกป้องเอง!

เอ่อ... เอ่อ...

คุณคากามิ...!

...ก็พูดแบบนั้นแหละครับ

ไม่ได้หมายความว่าจะส่งออกไปข้างนอกไม่ว่าใครก็เป็นใช่ไหม?

แน่นอนว่าจะคัดเลือกอย่างดี ถ้าไม่เป็นกำลังรบก็ไม่มีความหมาย

เพราะว่าจำนวนคนที่สามารถปรับสภาพร่างกายเพื่อออกไปในอาาสเคลียได้นั้นมีจำกัดครับ

ถึงแม้ว่าจะออกไปได้โดยไม่ต้องปรับสภาพ

แต่ก็ไม่สามารถแนะนำได้หรอกครับ

ถ้าตอนที่ผมพูดจริงจังแล้วทุกคนแห่เข้ามาล้อมล่ะ จะทำยังไงกัน?

ไม่น่าจะเป็นไปได้หรอกครับ

แย่จัง...

การปราศรัยของคุณดีมากเลยนะครับ

มนุษย์น่ะ...

กระแสเวลาภายในอาาสเคลียเร็วกว่าฝั่งเราถึง 3 เท่าเลยนะ

มันหมายความว่ามันเปลี่ยนไม่ได้ในทันทีหรอกครับ

ก็ต้องมีเวลาให้ได้ครุ่นคิดบ้างสิครับ

พวกเรามาทำในสิ่งที่เราทำได้กันเถอะครับ

งั้นผมไปก่อนนะ

ฉันไม่อยากไปเลยอ่ะ~

ถึงในเวลาแบบนี้ก็ยังต้องออกไปหาเสบียงอีกเหรอเนี่ย...

อย่างน้อยก็ต้องกินอะไรเพื่อที่จะอยู่รอด

แบบปกติก็ดีแล้วล่ะ

คิดไปสารพัดก็แค่เหนื่อยเปล่า

...จริงด้วย

ตั้งใจทำในสิ่งที่ทำได้อย่างเต็มที่เลยนะ!

ครับ!

ดิฉันก็จะตั้งใจทำเต็มที่เหมือนกันค่ะ!

ผมก็จะช่วยด้วยนะ

ปิตตะก็ด้วย!

โอ๊ะ?

เอ๊ะ เอ๊ะ?

ยังไม่พอหรอก!

ทำได้ดีนี่นา!

นายนี่เลเวลขึ้นด้วยรึเปล่าตอนอยู่ตรงนี้?

จริงเหรอ!?

ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

เพราะว่าเป็นอาาสเคลีย เลเวลมันเลยไม่ขึ้นครับ

ชาวบ้านเลเวล999

แต่คุณเร็กซ์ ดูแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ นะ

ไม่สิ เราต้องสงสัยอีกสิ มันเป็นไปไม่ได้แน่ๆ เลยใช่ไหม?

อาฮ่าๆ แปลกดีเนอะ

แม้ว่าฉันจะไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ แต่ก็ยอมรับสิ่งที่มันเป็นไปได้นะ~

พูดถึงเรื่องแปลกๆ คุณลอยด์ล่ะ

คุณคากามิว่าไงครับ?

เขามีสกิลที่ยังไม่ถูกไขปริศนาอยู่นะครับ

"เอ็กโซติก ฟูลแบร์สท์" กับ "รีเวิร์ส" เหรอครับ?

เห็นร่องรอยพลังที่น่าจะเกี่ยวเนี่ยไหมครับ?

อืมม... ก็... ใช่ครับ

ถ้าให้พูดถึงที่น่าสนใจ ก็คงเป็นเรื่องความเร็วล่ะครับ

มันเป็นการอธิบายแบบคลุมเครือหน่อยนะ

ไม่ใช่ว่าเคลื่อนไหวเร็วๆ แค่แบบว่า "วาร์ป" ไปเลยครับ

พอจะนึกออกอยู่บ้างครับ

บางครั้งในฟุตเทจบันทึกการเคลื่อนไหวของเขาก็ติดตามไม่ทันเลยครับ

ถ้าด้วยพลังทางวิทยาศาสตร์ของผมมันเป็นไปไม่ได้

ก็นั่นต้องเป็นสกิลแล้วล่ะ

จริงเหรอเนี่ย เขานี่มันสุดยอดจริงๆ นะ

เป็นความมั่นใจที่น่าทึ่งเลยนะ แต่ถ้าคุณคามิสุพูดก็มีส่วนจริงเหมือนกัน

จะหมดความมั่นใจแล้วสิ

เพราะเขาเป็นคนแบบนั้น เขาอาจจะคู่ควรที่จะมอบทุกสิ่งให้ก็ได้นะ

พลังเหนือมนุษย์ก็มีรากฐานมาจากมนุษย์นี่นา

ตัวเขาเองที่เป็นชาวหมู่บ้านได้พิสูจน์แล้วว่าใครๆ ก็มีโอกาสได้ล่ะครับ

พลังของคุณคางามิ... ความรู้สึกมันถ่ายทอดออกมาได้

ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ เลยต้องทึ่งหน่อยล่ะ

สำหรับฉันแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ได้แปลกใจหรอกนะ

ฮ่าๆๆ

โยชิโช!

ฟื้นฟูได้แล้วนะ

อุ๊ย...

ไม่ๆๆ นายมันแข็งแกร่งขึ้นนะ

แล้วแต่กรณีเลยครับ คุณเร็กซ์ อย่าทำหน้าหงอยแบบนั้นสิ

ไม่ต้องการกำลังใจ

กับทากาโกะนี่ก็ สู้ไม่ได้เลย

ไม่ได้หงอยซะหน่อย!

เร็กซ์กับคากามิก็โง่เหมือนกัน เลยแข็งแกร่งง่ายรึเปล่านะ

อีกแล้ว

แบบนั้นก็แปลว่าคุณลอยด์ก็เป็นพวกโง่ด้วยสินะครับ

ไม่ใช่เหรอ?

ไม่ใช่ครับ

ฉันก็อยากจะได้รับผลประโยชน์ด้วยเหมือนกันนะ...

คุณทีน่า ผ่อนคลายไหล่ลงอีกนิดก็ได้นะ

การฝึกสกิลนี่ก็ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดเลยนะ

ทีน่า...

...ทำยังไงล่ะ?

ผ่อนกระดูกไหล่ออกเหรอ? ถอดเครื่องหมายเหรอครับ?

ไม่สิ... คือว่า...

เอาเถอะๆ

พวกคุณก็คงจะเหนื่อยกันมากแล้วสินะ

การพักผ่อนก็ถือเป็นงานอย่างหนึ่งนะ

จริงๆ แล้วมันมีห้องสำหรับเรื่องนั้นด้วยนะ

ให้นักรบได้พักผ่อน...

ลองได้ผ่อนคลายสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรหรอกไหมครับ?

เรื่องราวจะต่อเนื่องในฉบับเดือน 12 นะครับ