
ชาวบ้านเลเวล 999
มาแล้ว หน้าเพิ่มพิเศษตอนที่ 2!!
「ฉลองการวางจำหน่ายวารสารย็อกซ์เล่มที่ 4!」
ตอนที่ 22
มังงะ: อิวาโมโตะ เคน
ต้นฉบับ: โฮชิซึกิ เนโกะ
ต้นแบบตัวละคร: ฟูมิ

เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด...
ยอดขายมันไม่พอค่ะ...
จำนวนคนเข้าชมต่อวันอยู่ที่ประมาณแปดร้อยคน...
ค่าใช้จ่าย
หักค่าใช้จ่ายต่างๆ จากยอดขายแล้ว...
ยอดขาย
หนึ่งสัปดาห์กำไรประมาณสามโกนิลด์

ยังไงก็ยังไม่พอเลย!
พวกพลเมืองกับนักผจญภัยส่วนใหญ่ก็เล่นด้วยอัตราที่ต่ำนี่นา...
แถมขุนนางที่น่าจะใช้เงินในการพนันก็เป็นแบบนั้นอีก...
ไอ้ชาวบ้านเนี่ย
ไม่เล่นด้วยหรอกนะ~
ดูทะนงตัวจัง
ท้ายที่สุดแล้วพวกขุนนางก็มาแค่วันแรกสินะ
ก็มีเรื่องที่ว่าพวกขุนนางไม่มาเร็วขึ้นด้วย...
ก็โดยพื้นฐานมันเป็นคาสิโนนี่นา
ยอดขายรายวันมันไม่นิ่งก็ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ

แย่ที่มันติดลบไม่ถึงแค่ตรงนั้นก็ดีแล้วล่ะมั้ง...
พอเถอะน่า
เดวิด คุณต้องขอบคุณสิ
คุณคากามิ
ถ้าเป็นอย่างนั้น นี่มันเป็นประเภทที่ไม่ใช่คาสิโนก็ดีแล้วใช่ไหมคะ?
หึ... มาแจกตั๋วจับสลากกันเถอะ!
นั่นบางสถานการณ์มันจะติดลบหนักเลยนะ
ไอเดียแจกทิปให้กับลูกค้าที่ใช้บริการในสถานที่คาสิโนนี่เอง!!
果然...

ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดึงพวกขุนนางเข้ามาสินะ...
ก็คาดการณ์ไว้แล้วนะ แต่ไม่คิดเลยว่าพวกขุนนางจะรังเกียจชาวบ้านมากขนาดนี้...
อ๊ะ... ไม่สิ เป็นเพราะผมเองด้วย...
เป็นเพราะการคาดการณ์ของผมเองที่ขาดไปครับ...
ถ้าเป็นแบบนี้ คงต้องสร้างห้องพิเศษสำหรับพวกขุนนางแบบห้องวีไอพีกระมัง
วู้ววว
แม้แต่พวกท่านเหล่านั้นที่ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรด้วยตัวเอง
แต่ก็มีแต่ความเย่อหยิ่งสูงเท่านั้นแหละครับ
แม้แต่เจ้าหญิงอย่างคุรุรุก็ยังคิดแบบนั้นสินะ

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ! ประเทศก็ต้องมีชาวบ้านนี่นา
เปล่า ไม่ใช่ว่ามันจะแย่น่ะค่ะ...
นั่นก็แสดงว่าคุณเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงพูดถึงพวกขุนนางในแง่ลบได้ชัดเจนขนาดนั้น...
อย่าเอาพวกเราที่คำนึงถึงชาวบ้านอยู่เสมอไปเปรียบเทียบกับพวกเขาเลยนะคะ!
ประทับใจจัง
เป็นอย่างนั้นหรือคะ?
...ขะ ขอโทษด้วยค่ะ ที่ตื่นตระหนกไป
ถ้างั้นก็ต้องคิดถึงประเด็นปัญหาตอนที่สร้างห้องวีไอพีสินะคะ!

มูววว...
ก็...ถึงจะสร้างห้องวีไอพีแล้วก็ไม่รู้ว่ายอดขายจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่...
เผื่อไว้เผื่ออย่างอื่น ก็อยากจะทำเงินให้ได้มากที่สุดน่ะ
ก็ต้องให้ผมไปปราบมอนสเตอร์ให้เยอะๆ มาเพิ่มสิ
...となるとก็ต้องคิดว่าจะทำเงินที่ไหนดีล่ะ...
คุณคากามิ
ขอให้คุณเมโนอุช่วยผลิตเฮลโครวออกมาเยอะๆ ไม่ได้เหรอคะ?
ไอ้พวกนั้นไม่ใช่ว่าจะได้เงินเยอะมากๆ เหรอคะ

อันที่เหมโนวเคยอยู่ตอนโดนวาลแมนโจมตีน่ะเหรอ
ผมก็นึกถึงเรื่องนั้นเหมือนกัน แต่ว่ามันเป็นมอนสเตอร์หายาก เลยน่าจะยากนะ
ก็ไม่รู้ว่าบล็อกสปอว์นของเฮลโครว์มันอยู่ตรงไหนด้วยสิ
บล็อกสปอว์นมันน่าจะเกิดขึ้นตามธรรมชาติที่ไหนสักแห่งในโลกใช่ไหม
แล้วมอนสเตอร์พวกนั้นก็จะเกิดจากการดูดซับพลังเวทของพวกปีศาจสินะ
ถึงจะมีการสร้างบล็อกสปอว์นใหม่ขึ้นในดันเจี้ยนเดียวกันนะ
แต่มอนสเตอร์มันก็จะไม่ถูกสร้างขึ้นใหม่ในหนึ่งวันน่ะสิ...
หลังจากนั้นมันก็จะแตกสลายหายไปเลยล่ะ
เฮลโครว์เป็นของหายาก ก็เลยหาบล็อกสปอว์นเจอได้ยากตั้งแต่แรกสินะ...

หาบล็อกจุดกำเนิดมอนสเตอร์หายากเจอสักที~
ให้พลังเวทของอลิสกับเมโนอุดูดซับไป
แล้วก็รอให้มอนสเตอร์เกิดแล้วก็จัดการตีมัน
อีกแล้ว...
บล็อกจุดกำเนิดเนี่ย พอทำหน้าที่เสร็จมันก็จะแตกสลายไป
จะหาอีกเหรอเนี่ย...
ต้องหาบล็อกจุดกำเนิดมอนสเตอร์หายากอันใหม่อีกแล้ว
นี่มันไม่มีประสิทธิภาพเลยนะ
คุณคากามิ คุณคากามิ

เป็นอะไรไปคะ?
ฮิ... โซฮิ... โซ
...คือว่านะ
มังกรดำน่ะ... รู้จักไหมคะ?
มอนสเตอร์ที่ถูกกล่าวขานว่ามีพลังเทียบเท่าหรือเหนือกว่าจอมมารเลยล่ะ...
น่ะนะ
...แต่นั่นมันเป็นสิ่งลี้ลับที่ปรากฏอยู่ในตำราเก่าๆ ไม่ใช่เหรอ?
ถ้าเราโค่นมันได้ล่ะนะ...จะกลายเป็นเงินได้เท่าไหร่กันนะ?
ก็...เงินมันก็แปรผันตามความแข็งแกร่งนี่นา
ถ้ามันแข็งแกร่งที่สุดจริงๆ ล่ะก็ น่าจะได้เงินเป็นกอบเป็นกำเลยไม่ใช่เหรอ?
...แล้วก็
ถ้าได้เจอเข้าล่ะ...?
...รู้จักที่อยู่ของมันเหรอ?
ถ้าเอาแผนที่ออกมาก็จะรู้ว่าอยู่แถวไหนนะ
เหมโนวน่าจะรู้มากกว่านี้อีกมั้ง?
ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ
?
ตรอกหลังบาร์
...ก็รู้นะ
แต่มันไม่แน่ใจเลยว่าจะมีอยู่จริงๆ หรือเปล่า
หมายความว่าไง? ไม่เคยเห็นเลยเหรอ?
ฉันเองก็รู้ถึงการมีอยู่ของมันจากห้องสมุดในปราสาทจอมมาร
ไม่มี
เรื่องนั้นมันมีหลายจุดที่ชวนให้สงสัยมากเลยล่ะ
ท่านจอมมารก็แค่บอกใบ้ให้พวกเราฟังนิดหน่อยเอง...
พวกปีศาจอย่างพวกเราก็ถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้ด้วยนะ
ทำไมล่ะคะ?
เจตนาของเรื่องนั้นเอง ฉันก็ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ
เพราะว่าที่อยู่ของมันมันอยู่ใกล้กับเมืองหลวงมากๆ
ฉันคิดว่าจอมมารสั่งไว้ว่า อย่าให้เขาเข้าใกล้พวกเราเพราะเป็นห่วงพวกเราน่ะ
แต่ว่าดูเหมือนจะยังไม่มีใครยืนยันได้ว่ามันอยู่จริงๆ เลย
ตัวผมเองก็รู้ดีกับแถบเมืองหลวงนี่แหละ...
แต่ดันเจี้ยนที่มีอะไรแบบนั้นน่ะ ไม่รู้จักเลยนะ
แล้วทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?
เพราะว่าคุณอลิสบอกว่ารู้ที่อยู่ เลยว่าจะไปปราบให้เลย
เลิกคิดไว้เถอะน่า!
ในตำราเขียนไว้ว่าเลเวลของมังกรดำคือห้าร้อย แต่มันก็ไม่แน่นอนนะ
เพราะลักษณะหรือคุณสมบัติมันก็สามารถเปลี่ยนแปลงความแข็งแกร่งไปได้มาก แต่ข้อมูลมันก็ไม่มีเลยสักนิด
ก็รู้เรื่องนั้นดีนี่นา
ไม่ได้รู้หรอก... คุณคากามิ!
ความแข็งแกร่งของมังกรดำน่ะ...น่าจะเทียบเท่ากับท่านจอมมารเลยล่ะ
อย่าทำสิ...ถ้าคุณคากามิตายไปแล้ว มันก็จะสูญเปล่าหมดเลยนะ!
ท่านจอมมารเองก็ตรัสไว้นี่นา!
ถึงจะรู้สึกขอบคุณที่พยายามจะช่วยท่านจอมมารขนาดนั้นก็เถอะ
แต่การที่คุณคากามิต้องตายก็เป็นปัญหาเหมือนกันนะ!
คุณพูดแบบนั้นก็น่าดีใจนะ...
ถ้าเราจะหวังถึงโลกที่ปีศาจกับมนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างที่เราตั้งเป้าไว้ในตอนนี้
ถ้าไม่มีเงินเรื่องมันก็ไปกันไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?
ถ้าไม่มีทองหนึ่งหมื่น จอมมารก็คงไม่รอดแน่
แล้วสงครามมันก็จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง
...อาจจะมีวิธีอื่นอีก
ก็ได้นะ
แต่นั่น...ก็ไม่มีเวลาไปหาวิธีที่มั่นใจว่าจะทำเงินได้แน่นอนนี่นา
แล้วก็...สนใจในสิ่งที่เป็นเหมือนมายาด้วย
กำหนดเวลามีแค่หนึ่งปีเท่านั้น
...เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นเหมโนวคนนี้จะไปด้วยนะ
จะทิ้งพวกนายกับคุณอลิสไว้ข้างหลังนะ
ห๊ะ?
หา!?
ถ้าพาพวกนายสองคนไปในสถานการณ์แบบนี้ มันจะน่าสงสัยไม่ใช่เหรอ?
การเฝ้ามองอาจจะไม่ใช่แค่เดวิดคนเดียวก็ได้นะ
แต่ว่านะ คุณคากามิไม่น่าจะรู้ที่อยู่หรอกนะ
ถ้าสองคนไปมันก็ดูน่าสงสัย แต่ถ้ามีแค่คนเดียวไปกับคุณคากามิก็ไม่แปลกนี่นา
งั้นก็ให้คุณอลิส...
ไม่ให้เด็ดขาด!
ถึงจะเป็นเผ่าปีศาจ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่บ้างนะ!
ล้อเล่นน่า ล้อเล่น
...แต่ก็น่าจะบังคับให้ไปด้วยแน่ๆ เลย...
จริงๆ แล้วก็...
เมื่อกี้ก็บอกไปแวบๆ แล้วว่า มันขาดเงินอย่างรุนแรงเลยนะ
ภายในปีนี้การมีเงินหนึ่งหมื่นทองมันเป็นแค่ความฝันที่เป็นไปไม่ได้เลยล่ะ
จะให้เดวิดสร้างห้องวีไอพีใหม่ขึ้นมาให้นะ...
แต่มันก็ไม่มีอะไรรับประกันเลยว่ามันจะสำเร็จนะ
คุณจะทำยังไงเหรอคะ?
ให้ผมกับเหมโนวเข้าไปในดันเจี้ยนแล้วหาเงินมาล่ะ
มีข้อคัดค้าน!
ผมไปด้วย!
น่าจะเป็นการฝึกฝนที่ดีเลยนะ
ผมเองก็! ผมจะไปด้วยนะ!!
ฉันก็จะไปด้วยค่ะ! การได้รับคำชี้แนะนี่เป็นเงื่อนไขเลยนะคะ!
คราวนี้ไม่รู้ว่ามันจะอันตรายขนาดไหนนะ
พาไปไม่ได้หรอก
ตรงจุดนั้นเหมโนวแข็งแกร่งกว่าพวกเธอเยอะเลยนะ
แต่ว่า...!
ช่วยช่วยคาจิโนให้เต็มที่นะ
...
ประตูวาลมัน
คุณคากามิ เอาแปรงสีฟันมาไหมครับ?
เสบียงล่ะ? ยาเพิ่มพลังล่ะ?
อา... ไม่พอ ไม่พอเลย
แบบนี้มันไม่พอหรอก!
เอาน่า พอแล้วน่า
คุณเหมโนวไม่ต้องการอาวุธเหรอครับ!?
พวกคุณนี่มันพูดเกินจริงไปแล้ว
ก็จะกลับมาในหนึ่งเดือนเองนะ
ฉันมีเวทมนตร์นี่นา...
คุณพูดอะไรน่ะ
หัวหน้ากำลังจะออกเดินทาง การอำลาเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ถึงไม่มีฉัน คาสิโนก็...
คงไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากหรอก...
ด้วยเรื่องนี้ หัวหน้ากับฉัน...
เจ้าหน้าที่นี่ก็ประมาณนั้นแหละ
เพราะการตัดสินใจในยามคับขันมันเป็นเรื่องสำคัญนะ
คราวนี้ก็เป็นแบบนั้นใช่ไหมคะ
คุณคากามิ...
จริงๆ แล้วในช่วงที่คุณคากามิไม่อยู่
มีอะไรที่อยากให้ผมทำเป็นพิเศษไหมครับ
อืมมม...
การที่ได้มีสุขภาพแข็งแรงนี่แหละมั้ง?
ไม่ได้ล้อเล่นนะโว้ย?
ที่ว่าฉันอยู่ได้ตอนนี้ก็เพราะคุณอลิสนี่แหละ
ลองหาอะไรมาให้แกดูสิ
ที่ว่ากำลังใจของฉันจะเหลือศูนย์น่ะ
ก็เพราะมีคุณอลิสอยู่ ฉันถึงมีแรงสู้ไง
...อืม
...ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
เป็นอะไรไปเหรอคะ?
เมื่อวานก็ฝากคุณทาคากะโกะไว้นะ
เลยคิดว่าจะบอกคุณด้วย
เหรอ? มีธุระอะไรล่ะ
ตอนที่คุณไม่อยู่...
ฝากเรื่องคุณอลิสด้วยนะ
เข้าใจแล้วครับ
ฟุฟุ
คำอธิษฐานนั้น ขอรับไว้ด้วยศักดิ์ศรีของข้าเลยนะ
ดีจังเลย
จริงๆ นะ...
ไม่แค่ทากาโกะจังนะ แต่ถ้าคุณพูดแบบนั้นกับคุณได้ ก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะ
ฝากด้วยนะ?
ว่าแต่...
ถ้าอย่างนั้น...
ไปก่อนนะ!
ดูเหมือนว่าจะ... ไม่พอใจอยู่นะครับ
ผม... คงจะไม่มีประโยชน์กับคุณคากามิเหมือนคนอื่นเหรอครับ?
ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอนครับ?
อย่างที่คุณคากามิเคยบอกไว้ การมีอยู่ของคุณอลิสนี่แหละ คือกำลังใจของทุกคนครับ
เพราะว่าคุณอลิสท่านส่องแสงเจิดจ้าเหมือนดวงอาทิตย์เลยนี่ครับ
รวมถึงพวกเราคนอื่นๆ ก็เป็นแค่คนที่คอยสนับสนุนคุณคากามิเท่านั้นเองครับ
แต่นั่นไม่ใช่หนทางเดียวที่จะมีประโยชน์หรอกครับ
...หมายความว่ายังไงเหรอ?
บางครั้งก็มีการเสนอวิธีที่แม้แต่คุณคากามิก็ยังไม่ทันสังเกต
หรือสร้างผลงานในแบบที่คุณคากามิไม่รู้ตัว...
แบบนั้นแหละครับ การชี้ทางไปในเส้นทางที่คุณคากามิไม่สามารถไปถึงได้ด้วยตัวคนเดียวก็เป็นอีกวิธีหนึ่งนะครับ
ยกตัวอย่างเช่น แบบนั้นเองครับ...
ถ้าคุณอลิสบอกให้ซื้อของล่ะก็
ตัวฉันเองก็คงจะเผลอซื้อไปซะแล้วล่ะค่ะ
ข้าวกล่อง
ให้ผมเป็นคนขายของเหรอครับ?
ความน่ารักก็คืออาวุธนะ!
การคิดหาวิธีใช้ให้ได้มากที่สุดก็เป็นทางหนึ่งนะ
ถึงจะบอกว่าเป็นอาวุธ... ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
แม้ว่าจะไม่ได้มีอาวุธพิเศษอะไรก็ตาม
การพยายามที่จะยืนเคียงข้างคุณคากามิ เหมือนกับคุณเล็กซ์ คุณครุล และคุณเมโนวในตอนนี้ ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งนะ
ก็ไม่ว่ายังไง... สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้เท่านั้น
มันก็สำคัญไม่ใช่เหรอคะ?
มีประโยชน์ได้
กลายเป็นตัวเอง...เหรอ?
ไม่ใช่แค่การหาแต่สิ่งที่ทำได้...
ก็พยายามเพิ่มสิ่งที่ทำได้เข้าไปน่ะเหรอ?
อึ๊ก!
ฉันก็จะเข้าไปสนับสนุนด้วยนะคะ!
ขอบคุณครับคุณเดวิด
ผม...
คุณครุล! คุณครุล!
เอ๊ะ? ค่ะ ค่ะ
เป็นอะไรไปเหรอครับ?
...กับผม
อยากให้... สอนเวทมนตร์ให้ผมนะ!
เป็นแบบนั้นครับ!
อะไรนะครับ?
สานต่อจากฉบับเดือน 4 ครับ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

แบล็คโคลเวอร์

จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย

ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
