ตอน 42: Chapter 42

มังงะเล่มที่หนึ่งถึงเจ็ดวางแผงฮอตฮิต!! ชาวบ้านเลเวลเก้าเก้าเก้า ตอนที่ 42

มังงะ: อิวาโมโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิสึกิ โคะเนะ ตัวละครออกแบบ: ฟูมิ

ว่าชาวบ้านคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ไหม ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...

ส่วนเรื่องของเวทีต่อไป มีเพียงคนที่ไปถึงเท่านั้นที่จะรู้ได้

...ก็อย่างที่คิดไว้เลย ฉากต่อไปเนี่ย

มันอันตรายถึงชีวิตสินะ...

ไม่เป็นไร

คุณคางามิยังมีชีวิตอยู่นะ

ใช่จ้ะ

พวกเจ้าอยากจะไปยังเวทีต่อไปไหม?

หรือจะกลับลงสู่พื้นโลกเพื่อใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอีกครั้ง?

...เอาล่ะ มาเข้าเรื่องหลักกันดีกว่า

...จงเลือกซะเถอะ

นี่เป็นข้อยกเว้นตามความปรารถนาของชาวบ้านคนนั้น

พวกเจ้าจะต้องไปยังเวทีต่อไปโดยที่ยังไม่ได้สมปรารถนาอะไรเลย

ถึงอย่างนั้น...ถ้าพวกเจ้าตั้งใจจะไป

ก็เข้ามาใกล้ข้าสิ

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ

คนผู้นั้น...

หมายความว่าจะไม่ไปสินะ?

ต่อให้ข้าไปตอนนี้ก็คงเสียเปล่า

ข้าตั้งใจว่าจะช่วยเหลือคุณคางามิในส่วนที่ข้าพอจะทำได้

หืมมม...

ถ้าคนผู้นั้นน่าสนใจ

คนที่มารวมตัวกันก็น่าสนใจตามไปด้วย

ก็ได้

เจ้าจงพาเขาลงไปบนพื้นโลก

...และเก็บความทรงจำไว้เหมือนเดิมนะ

ขอบพระคุณสำหรับความเอาใจใส่เป็นอย่างสูงเลยค่ะ

งั้นก็เตรียมใจไว้ให้ดีนะ

โอ้!?

ยังไงก็ต้องมีศัตรูที่รับมือลำบากอยู่แล้วใช่ไหม?

รีบจัดการให้เสร็จแล้วกลับกันเถอะ

...เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ

)

...อะไรเหรอ? ต่างกันยังไงเหรอ?

ในวันของเจ้าเอง...

จงไปตรวจสอบมาเถิด

ฝากด้วยนะ... พวกวีรบุรุษเอ๋ย

!?

มองไปรอบๆ

เดี๋ยวก่อน...

เดี๋ยวก่อนสิ...

ทุกคนไปไหนกันหมดเนี่ย!?

คนที่เลือกจะอยู่ จะลงสู่พื้นโลก...

พวกผู้กล้าก็ได้มุ่งหน้าไปยังเวทีต่อไป

ก็อย่างที่คิดไว้เลย...

พวกเราที่เป็นเผ่าปีศาจ จะไปเวทีต่อไปไม่ได้งั้นเหรอ?

ตามปกติแล้วจะไปไม่ได้

...แต่องค์พวกเจ้าเป็นข้อยกเว้นนะ

...มีเรื่องจะคุย

1

!!

แง้ก!

อุ

ปุ

ที่นี่คือ...

นี่มันชุดอะไรเนี่ย!!?

ชุดของผม...?

ที่นี่... คือเวทีต่อไปเหรอ?

ประตู?

ทุกคน...

ทุกคนไปอยู่ที่ไหนกันนะ

ฮ๊ะ!?

ประตูเปิดเองเฉยเลย...

มีแต่ของที่ไม่เคยเห็นเลย

ตรงนี้ใช้ได้ไหมนะ...

หนึ่ง สิบสอง สี่ สามแปด

คุณอลิส!

คุณเมโนอุ!

โล่งอกแล้วค่ะ

ก็นึกว่าโดนส่งไปที่อื่นที่ไม่ใช่กับคุณอลิสซะอีก...

เมโนอุนี่เป็นคนขี้เป็นห่วงจริง ๆ เลยนะ...

ว่าแต่ว่า...

...หืม?

0

...อ่า!!

ไม่มีเขาเหรอ!?

ซะอีก ถึงคุณอลิสด้วยเหรอ?

บ้าไปแล้ว...

...

...ไม่มี

คุณอลิส...

เย้! สำเร็จแล้ว!

ก็อย่างนั้นเหรอคะ ที่คุณไม่ชอบมุมนั่นน่ะ...

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ ถ้าอย่างนี้ถึงผมจะแต่งงานกับคุณคากามิ

ก็คงไม่มีใครมาว่าอะไรได้แล้วล่ะ!

อา เข้าใจแล้วสิ

ถึงอย่างนั้นนะ ถ้าคุณเมโนอุไม่มีเขา ก็ดูเหมือนพวกขุนนางเลยนี่นา

ขุนนาง...

แม้จะเป็นพวกชั้นต่ำ แต่ก็จะรับไว้เป็นคำชมนะครับ

ว่าแต่คุณอลิสสิ

...คุณหนู

เทพธิดา... ไม่สิเหมือนเทพีเลยค่ะ!

...เหรอคะ?

นั่นก็เถอะ ที่นี่มัน...

คือเวทีต่อไปเหรอ?

ถูกแยกจากทุกคนแล้ว...

คงจะอยู่ที่ไหนกันนะ

คุณคิดว่าฉากนี้เป็นยังไงบ้างคะ?

ก็ยังไงล่ะ...

มีแต่ของที่ไม่เคยเห็นเลย...

บรรยายยังไงก็ไม่ถูกเลยค่ะ...

...แต่บรรยากาศของเมืองนี้

ถึงจะเห็นเป็นครั้งแรก แต่ก็รู้สึกเหมือนเคยรู้จักมาก่อน...

อ๋อ เข้าใจแล้ว

สังเกตโลกเก่งแฮะ

เมโนอุ?

ยอดเยี่ยมจังเลยนะคะ

ใครกัน!?

เรื่องราวต่อเนื่องจากฉบับเดือนพฤศจิกายน