ตอน 64: Chapter 64

มังงะเล่มที่หนึ่งถึงสิบเอ็ด วางจำหน่ายแล้ว!!

ชาวบ้านเลเวลเก้าร้อยเก้าสิบเก้า ตอนที่หกสิบสี่

ตอนที่หกสิบสี่

แม้จะไม่รู้ว่าคุรุรุหายไปไหน แต่เหล่าคณะก็ยังก้าวเดินต่อไป--

มังงะ: อิวามอโตะ เคนอิจิ ต้นฉบับ: โฮชิสึกิ โคเนโกะ แนวคิดตัวละคร: ฟูมิ

สองวันนี้

ก็พยายามหาเวลาตามหาจนทั่วแล้วล่ะครับ...

คุณคุรุรุ หาไม่เจอเลยนะ...

...กลายเป็นผู้ต้องสงสัยไปซะแล้วสิ

เพราะพวกเรายืนกรานว่าไม่เกี่ยวข้อง...

ถึงจะถูกคิดว่าเป็นหัวหน้าขโมยเสบียงก็คงจะช่วยไม่ได้

คุณคุรุรุ...ปลอดภัยไหมนะ

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิยะ

ถ้าคุณทำหน้าบึ้ง ทุกคนก็ต้องหดหู่กันหมดสิ!

ถ้าคุณคุรุรุถูกศัตรูโจมตีจริง ๆ พวกเราก็ไม่มีเวลามากอย่างที่คิดนะ...

อื้ม...

จะรอรายงานของคุณเคียวะอยู่นานไม่ได้แล้วนะ

แต่จะทำยังไงกันล่ะ?

อ่า

ก็ทำให้เข้าไปในหอคอยกลางได้เหมือนกันนี่นา

อย่างที่คุณว่า การหาทางลับอะไรแบบนั้น...

พวกเราก็ได้สำรวจในขอบเขตที่เราทำได้แล้วนะ

แต่ก็ไม่เจออะไรเลยล่ะ

ถ้าค่อย ๆ สืบให้ดีขึ้นมาหน่อย อาจจะมีอะไรบางอย่างก็ได้นะ

ช่วยไม่ได้สินะ

อะไรที่ทำได้ตอนแอบทำโดยไม่ให้ใครเห็นมันมีจำกัดนะ

แล้วก็ต้องทำงานของกลุ่มต่อต้านด้วย ไม่งั้นจะถูกสงสัยสิ

แน่จริง การกระทำของเราก็มีข้อจำกัดอยู่หรอก แต่ก็คงจะอยู่เฉยไม่ได้หรอกนะ

ต่อจากนี้ก็จะพยายามหาเวลามาสืบหาเท่าที่จะทำได้นะ

คุณคุรุรุก็เป็นห่วงเหมือนกันนี่นา

ทำไมถึงมีแค่คุณคุรุรุเท่านั้นที่ถูกโจมตีล่ะ...?

สองวันนี้ ก็น่าจะมีโอกาสที่จะจับพวกเราได้นะ...

ก็ไม่แปลกนะ

ถ้าเป้าหมายของเราคือการให้พวกเขามองมาที่กลุ่มต่อต้าน

การสรุปไว้ที่ตัวคุณคุรุรุก็ถือว่าสมเหตุสมผล

ตอนนี้คุณคุรุรุถูกวางตัวให้เป็นคนที่หลบซ่อนไป

พวกเราก็ถูกจับตามองในฐานะพวกขโมยเสบียงด้วยนะ

คนที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มพวกเราก็อาจจะถูกเพ่งเล็งไปด้วย

ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าคนหนึ่งหายไปทีละคน ก็อาจจะมีเบื้องลึกบางอย่างก็ได้นะ

ถ้าพวกกลุ่มต่อต้านเริ่มสงสัยกันเอง ศัตรูที่อยู่ในกลุ่มก็จะเคลื่อนไหวได้ยากขึ้นแน่

นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่ปรารถนาหรอกนะ

เข้าใจแล้ว!

ถ้าจะให้หาจังหวะกำจัดใครสักคนต่อจากนี้

ก็คือมาจัดการพวกเราทั้งหมดในคราวเดียวสินะครับ

เพื่อที่จะทำให้ทุกคนกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด...!

แต่พวกเราก็เข้าใจที่คุณทิน่าพูด...

ตลอดสามวันนี้ การอาบน้ำ หรือแม้แต่การเข้านอน ถึงแม้จะจงใจให้มีการแยกย้ายกันไป ก็คิดว่าเป็นการเปิดโอกาสให้ศัตรูเห็นช่องโหว่แล้วนะ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

ถ้ามีโอกาส ก็คงจะบุกโจมตีอย่างเต็มที่เลยก็คงจะดี...

คุณทากาโกะเองก็สังเกตเห็นเหรอครับ

จงใจให้เราเล่นตัวอยู่สินะ...?

ตั้งใจที่จะไม่ทำอะไรเลย

ก็ควรจะคิดว่ามันมีเจตนาอยู่ล่ะนะ

พวกเราถูกให้มีชีวิตอยู่

ศัตรูกำลังรอจังหวะบางอย่างอยู่

...กระมัง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เราทำได้คือการเปิดเผยตัวตนของศัตรูและสอบสวนพวกเขา หรือ

หาหลักฐานที่สามารถสรุปได้ว่าคุริสุเป็นศัตรู

น่าว่าถ้ามีหลักฐานก็น่าจะอยู่ในหอคอยกลางล่ะนะ...

ในสถานการณ์ปัจจุบันก็ไม่มีวิธีที่จะค้นหาได้เลย

หรือจะหนีออกมาจากที่นี่ไปเลยดีล่ะ?

ถ้ากลุ่มต่อต้านกลายเป็นศัตรู มันก็เสียเปรียบนะ

การจะทิ้งคุณคุรุรุไว้ก็คงจะไม่ได้

โจมตีอย่างหนักในหอคอยกลางแล้วบุกทะลวงเข้าไปเลยดีไหม?

แม้ว่าสมมติว่าจะเจอหลักฐานและมีพันธมิตรเพิ่มขึ้นก็ตาม

เมื่อคิดถึงเรื่องที่ศัตรูซ่อนอาวุธโบราณไว้ ความเสี่ยงมันก็สูงนะ