ตอน 70: Chapter 70

ชาวบ้านเลเวล 999

ตอนที่ 70

ในที่สุดตัวตนของ 'ศัตรู' ที่เมโนวตามหาจนพบคือ

...แบบนี้เราจะหมดตัวเลยนะ...

คิดว่าแบ่งกันไปสองทางจะดีแล้วนี่นา!

ไปรวมกับคุณคากามิเลยเร็ว!

หรือว่าจะบังคับลิฟต์ให้ทำงานแล้วหนีออกไปข้างนอกล่ะ?

หรือจะไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้วรอการเคลื่อนไหวของคุณคากามิดี?

...ไม่สิ

การต่อสู้กับศัตรูที่มองไม่เห็นน่ะ

นี่แหละคือจุดจบ

...เอ่อ มันหมายความว่ายังไงเหรอครับ?

กับดักเหรอครับ...

เอาเครื่องส่งสัญญาณไปติดให้เร็กซ์ด้วยรึไง...

วางกับดักไว้ต่างหาก

มันเป็นเครื่องมือโบราณหายากนะ...

ถึงจะไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรแน่ๆ แต่...

ถึงจะเอาเครื่องส่งสัญญาณอะไรนั่นไปติดให้คุณเร็กซ์ก็น่าจะไร้ประโยชน์

โกโซเฟส

ต้องหลุดแน่เลย...

ต้องแน่ๆ เลยเหรอ...

ทำไมล่ะ?

เพราะว่าศัตรูมันมีสกิลที่สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของวัตถุได้

นี่...

เลิกต่อสู้ได้แล้ว

คือว่ารู้แล้วว่าฐานทัพหรือตัวตนของศัตรูสินะ?

จึ๊ก

ผมเล็งไว้แล้วว่าเป้าหมายต่อไปน่าจะเป็นคุณเร็กซ์

แต่ก็ยังไม่มั่นใจนัก...

แล้วก็ต่อสิ่งมีชีวิตที่น่าจะเป็นศัตรูด้วย...

เพื่อให้ข้อสงสัยนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความมั่นใจ

จึงให้คุณเร็กซ์รับบทเป็นสี่ครับ

ว่าแต่ว่า...

คนที่ร่วมเดินทางกับคุณเร็กซ์ก็มีผมกับคุณอลิสเองนะ

...เป็นข้อเสนอแบบกะทันหันเลยนี่ครับ

ในสถานการณ์แบบนี้ คนที่หายตัวไปก็คือคุณเร็กซ์จริงๆ

คุณพอจะรู้ไหมว่าทำไมล่ะ?

...ในบรรดานั้น

แข็งแกร่งที่สุดเหรอ?

ใช่ครับ

มันหายไปตามลำดับจากคนที่แข็งแกร่งที่สุดตามที่คิดไว้ตอนแรก

เดี๋ยวก่อนสิ!

แล้วก็...

ไม่น่าจะใช่แบบนั้นแน่ๆ นะ?

คนแรกที่หายไปคือคูรุรุนะ?

ต่อมาก็ทากะโกะ แล้วก็ปัลนาครับ

แล้วเมื่อกี้เร็กซ์ก็หายไปแล้วใช่ไหม?

ถ้าเรียงจากคนแข็งแกร่งก่อนไม่ใช่ว่าจะเล็งไปที่ทากาโกะก่อนเหรอ?

ไอ้หมอนั่นเนี่ย ตอนแรกก็นอนอยู่คนเดียวในเต็นท์นะ!?

...ก็จริงอย่างที่พูดนะ

แต่ว่ามันก็เป็นเรื่องที่อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์บางอย่างด้วย

ผมเลยต้องสละคุณเร็กซ์เพื่อพิสูจน์เรื่องนั้น...

และมันก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้จริงๆ

...มันหมายความว่ายังไงกันล่ะ?

ทำไม...

แบบที่ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมองเห็น

และสะดวกต่อการกำจัดเป้าหมาย พวกคุณเมรี่กับพวกเค้าที่สำรวจในอาคารส่วนกลางน่ะ

...ไม่ใช่แบบนั้น

แต่คิดว่าพวกเราที่อยู่ที่นี่ต่างหากที่ถูกเล็งไว้เหรอครับ?

เพราะว่ามันเป็นฐานทัพของศัตรูเหรอ?

สำหรับศัตรูแล้ว มันไม่ได้มีเจตนาอันยิ่งใหญ่ในการกำจัดพวกพ้องของเราตามลำดับหรอก...

มันแค่ทำตามกฎเกณฑ์เท่านั้นเอง

กฎเกณฑ์อะไรน่ะ...

มันคืออะไรกันแน่...?

เวลาที่ศัตรูมันกำจัดเพื่อนของเรา พวกมันจะแยกกลุ่มออกไปปฏิบัติการเสมอครับ

แล้วพอคิดถึงองค์ประกอบของกลุ่มเพื่อนที่หายไปในตอนนั้นก็จะเข้าใจครับ

คนที่หายไปคนแรกคือคูรุรุ

คนรอบๆ ตอนนั้นคือทีน่ากับคุณเมรี่

คนที่หายไปลำดับถัดมาคือทากะโกะ คนรอบๆ คือทีน่า ปัลนา กับคุณเมรี่

คนที่หายไปลำดับถัดมาคือปัลนา ชูอิ คนรอบๆ คือคุณอลิส ทีน่า กับคุณเมรี่

คราวนี้คุณเร็กซ์หายตัวไป...

คนที่อยู่รอบๆ ก็มีผมกับคุณอลิสครับ

ดูเหมือนว่ามันจะหายไปจากคนที่เลเวลสูงที่สุดในบรรดาพวกนี้นะ

...แต่มันก็แค่นั้นเองนี่ครับ?

ทั้งความจริงที่ว่ากำลังกำจัดคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดานั้น กับอีกเรื่องหนึ่ง

นั่นคือมีกฎเกณฑ์อยู่

แล้วก็คือการหาคนที่สามารถคิดได้โดยอาศัยกฎเกณฑ์นั้น

เมื่อกำหนดให้คนๆ นั้นเป็นศัตรู...

...ข้อสงสัยที่คลุมเครือก็จะได้รับการแก้ไขไปเอง

คุณไม่สังเกตเห็นเหรอ?

เคียงข้างเพื่อนๆ ที่หายตัวไปคนเดียว

จะต้องมีคนที่ไม่ได้อยู่ด้วยเสมอเลยนะ

เอ๊ะ~?

ไม่ๆ นะน่า

การที่คนแรกที่ถูกเล็งคือคุณคูรุรุน่ะ...

ก็เพราะคุณทากะโกะอยู่กับคุณอามะกิสินะ?

น่าจะเป็นเพื่อเบี่ยงเบนสายตาความสงสัย

ไปจากคนที่แยกตัวออกมาปฏิบัติการต่างหาก...

0

ฉะ เดี๋ยวสิครับ!

ถึงอย่างนั้น การที่คุณคูรุรุถูกเล็งก่อนมันก็ไม่แปลกเหรอครับ?

พวกพวกเราเองก็หลับอยู่ในเต็นท์ที่ไม่มีคุณอายูกิเหมือนกันนะครับ

ถ้าไม่นับคุณทากะโกะ การที่คุณเร็กซ์ที่เก่งที่สุดไม่ถูกเล็งมันก็แปลกเนอะ?

ความคิดของคุณเมโนวคืออะไรกัน...

มันต้องผิดแน่ๆ เลย!

พวกเรากางเต็นท์กั้น แล้วก็นอนหลับกันอยู่

ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นตัว แต่การที่ศัตรูจะเปิดทางเข้าออกของเต็นท์เข้ามาได้ก็น่าจะเสี่ยงมาก

แล้วคุณคูรุรุก็ต้องอยู่ด้วยนี่นา!?

ลืมไปแล้วเหรอครับ?

คุณอามะกิเอง...ก็ไปปลุกคุณเมรี่ในชื่อว่า "แผนกอาซาฮิ"

เขาเข้าไปอยู่ในเต็นท์ที่คุณคูรุรุกับคุณเมรี่กำลังหลับอยู่น่ะ

ตอนนั้นคงจะเปิดประตูทางออกทิ้งไว้มั้ง

มันดูผิดปกติจริงๆ นะ...

เพิ่งจะบอกให้ระมัดระวังการกระทำที่ไม่เหมาะสมไปเมื่อวานเองนะ แล้วมาแหกมันอีก...

ไม่ใช่อามะกิแน่ๆ เลยใช่มั้ย!?

เพื่อนที่คอยอยู่กับผมมาตลอดนะ!

ไม่มีทางที่เป็นเพื่อนกับพวกปีศาจที่สร้างพวกสัตว์ประหลาดแบบนั่นได้หรอก!!

คุณเมรี่

คุณบอกว่าคุณถูกคุณอามะกิปลุกให้ตื่นอย่างไม่เต็มใจไม่ใช่เหรอ?

ถ้าคิดว่าคุณอามะกิสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู

ก็จะอธิบายได้ถึงการที่คุณคูรุรุหายไปในเช้าวันถัดไปจากวันที่พวกเรากลับไปที่โนอา

และการที่ทางลับของคุณคางามิถูกระเบิดทันทีที่กลับไปที่โนอาด้วยครับ

ว่าแต่...

มีศัตรูอีกคนหนึ่งที่กำจัดคุณคูรุรุและพวกออกไป นอกเหนือจากคุณอามะกิ

คืนนั้นทำไมถึงแค่ระเบิดแล้วไม่ลงมือเองล่ะครับ?

ผมคิดว่ามันชัดเจนจากข้อเท็จจริงที่คุณอามะกิได้ร่วมมือกับพวกเรามาตลอด...

เอ๊ะ...?

แต่ทางลับมัน...

ในวันที่มีการระเบิด ศัตรูที่กำลังเคลื่อนไหวเพื่อลบพวกเราออกไปนั้น

พวกเรากลับมาโซอ่าแล้วก็ไม่รู้

ถึงแม้ว่าวันนั้นจะปะทะกับเมสสิยาขนาดเล็ก และการมีอยู่ของเราก็ถูกศัตรูตรวจพบแล้วก็ตาม

แต่ก็คิดได้ยากว่าทางลับของคุณเคียวจิจะถูกค้นพบได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่พวกเรากลับไป

ถ้าอย่างนั้น...

คนที่ระเบิดทางเดินคือคุณอามะกิครับ

เขาคงวางระเบิดอะไรสักอย่างให้พวกเรากับคุณโนอาในจังหวะพอดี

ถ้าคิดว่าตอนนั้นศัตรูยังไม่รู้เรื่องการมีอยู่ของทางลับนะ

เพราะว่าจังหวะของการระเบิดมันดีเกินไป...

เดี๋ยวนะ...

ผมก็รู้สึกว่ามันแปลกมาตลอดอยู่แล้ว...

ถ้าอย่างนั้นพวกคุณก็ทำได้ไม่ใช่เหรอ?

คุณคางามิบอกว่ามีกลิ่นดินปืนออกมาจากทางเดินที่ถูกระเบิด

ศัตรูจะต้องเป็นคนที่มีความสามารถในการระเบิดระเบิดจากระยะไกล

ถ้าเป็นอย่างนั้น อาจจะเป็นผมก็ได้นะ!

การวางระเบิดโดยที่เราไม่ทันรู้ตัวได้น่ะ นอกจากคุณอามะกิที่เดินอยู่ท้ายสุดแล้วก็คงไม่มีใครคิดได้เลย

ตอนนั้นคุณพิตตะก็มีปฏิกิริยาต่อเสียงบางอย่าง

คุณอามะกิก็คิดว่านั่นเป็นเสียงเศษเหล็กตก จึงไปเก็บขึ้นมา แต่ว่า...

อย่างเช่น ในจังหวะนั้นอาจจะมีระเบิดขนาดเล็กถูกโยนไว้ด้านหลังก็ได้นะครับ

...ก็มีคนไม่กี่คนที่จัดการระเบิดแบบนั้นได้นี่นา

คุณอามะกิคงจะทำได้แหละ แต่ว่า...

คุณอามะกิ...

คุณดูแปลกใจมากเลยนะ ตอนที่ได้ยินว่าคุณเคียวจิสามารถขุดทางที่ถูกระเบิดได้ทันที

เหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเลย

ก็จริงนี่ครับ ทางเดินนั่นถูกระเบิดขึ้นเพื่อกักพวกเราไว้ที่โนอาไม่ใช่เหรอครับ?

แค่อยู่ในโนอา ก็จับได้ง่ายๆ...

...คิดแบบนั้นสินะครับ?

แล้ว แต่ทำไมล่ะ แล้วเช้าวันรุ่งขึ้น ศัตรูถึงมาโจมตีด้วยล่ะครับ?

ถ้าคุณอามะกิเป็นศัตรู ก็คงจะติดต่อกับพวกเราได้เร็วกว่านี้ แล้วก็เคลื่อนไหวได้สิครับ?

พวกเรากับคุณอามะกิอยู่ด้วยกันตลอดนะ

เรียกได้ว่า...

คุณอามะกิอยู่ในสถานะที่ถูกพวกเราเฝ้าดูอยู่ตลอดน่ะครับ

ด้วยเหตุนั้น

การออกไปข้างนอกโดยอ้างว่าเป็น "กิจวัตรประจำวัน" กับคุณเมรี่ แล้วก็หาจังหวะรายงานให้เพื่อนๆ ทราบ

นั่นคงเป็นวิธีที่ถูกศัตรูเข้าพบโดยไม่ถูกสงสัยมากที่สุดสินะ

เพราะถ้าออกไปคนเดียว แล้วถูกใครสักคนในพวกเราสังเกตเห็น ก็จะถูกจับตามองด้วยสายตาต้องสงสัยน่ะสิ...

...คุณเมรี่

คุณนี่...

ถูกใช้ประโยชน์น่ะ

แล้วคนที่ทำให้คุณทากาโกะ โดดเดี่ยวอยู่คนเดียว

ก็คือตัวผมเองครับ ที่ออกคำสั่งให้เพื่อนๆ เล็งไปที่คนที่ไม่ได้อยู่กับผม

ถึงแม้ว่าจะสามารถกำจัดพวกเราได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านี้ก็ได้ก็ตาม

อย่างที่บอกไปเมื่อกี้ คุณอามะกิก็อยู่กับพวกเราตลอดเลยนะครับ

คงจะติดต่อกับพวกพ้องได้ไม่บ่อยนักสินะ

หรือว่าที่ออกไปพบกับศัตรูเป็นครั้งแรกก็เป็นเพียงแค่ครั้งเดียวนั้นเอง?

ตอนนั้นได้ส่งข้อมูลความแข็งแกร่งของเราไปพร้อมกับออกคำสั่งด้วย

“จงกำจัดคนที่มีเลเวลสูงสุดก่อนจากกลุ่มที่ไม่เคลื่อนไหวไปกับตนเอง

...ด้วยคำสั่งนั้น”

จริง ๆ แล้วศัตรูนั้น

ทำได้แค่ทำตามสิ่งที่ถูกสั่งไปเท่านั้น...

สุดยอดไปเลย...

สุดยอดไปเลย!

พวกคุณนี่มันน่าสนุกจริงๆ เลยนะ!

คุณอามะกิ ทำไมล่ะ...!?

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนมีนาคม