ตอน 96: Chapter 96

มังงะเล่มที่สิบแปด วางจำหน่ายพร้อมกับฉบับนี้!!

ชาวบ้านเลเวล 999

ตอนที่ 96

ท่ามกลางอารมณ์ที่สั่นไหว คำตอบที่เครื่องจักรกลชี้นำคือ

ผู้พิทักษ์ ชั้นกักกัน

เมื่อก่อนน่าจะวางแผนจะกักตัวคนอันตรายไว้ แต่ว่า...

ที่นี่เนี่ยนะ...?

คุณน่ะ!?

...เครื่องปั่น?

ทำไมถึงมาล่ะ...?

เมรี่จังก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าตัวเองมีประโยชน์ไม่มากนัก?

...มาหาเธอไง

มาเจอตอนนี้จะคุยอะไรกันล่ะ?

โกหกและหักหลังทุกคนมาตลอดไม่ใช่เหรอ?

เพราะเรื่องนั้น เมโนอุซังก็เลย...

ก็ก็...

ถึงจะน่าหงุดหงิดที่โกหก แต่ว่านะ

อีกอย่าง ก็...รู้มาตั้งแต่แรกแล้วนี่นา

ว่าตัวเองมีประโยชน์ไม่มากนักนี่นา

อย่างที่เห็นนั่นแหละ...สภาพแบบนี้

...แล้วทำไมล่ะ!?

คิดว่าไอ้หมอนั่นจะจัดการให้ได้

ไอ้หมอนั่น...

บอกไว้ก่อนนะ มันไม่ใช่กาลในอดีตนะเว้ย

ก็นะ ที่ตอนนี้ได้มาคุยกับแกได้แบบนี้

ก็เหมือนกับว่าเขาช่วยจัดการให้ได้แล้วนี่นา

ตอนนี้ก็...ยังคิดแบบนั้นอยู่เลย

สถานการณ์ตอนนี้...

รู้ไหม?

เหล่าผู้แข็งแกร่งของคาร์เทีย กำลังเล็งเป้าไปที่คนนั้น

ในดินแดนสุดขั้วที่ยังหาเสบียงไม่ทันนี่น่ะนะ?

รู้แล้วน่า

ไม่ได้ขอให้มาบอกเองนะ

แล้วทำไมล่ะ!

ในสถานการณ์แบบนี้ เขาก็ยังไม่ตายนะ

...ใช่แล้ว

ก็เลยมา...เพื่อมาตรวจสอบไง

เอาล่ะ...

จากตรงนี้แหละ คือเรื่องที่ฉันมาถึงที่นี่ได้

เรื่องที่ฉันอยากจะคุยกับเธอให้ได้เลยล่ะ

ใช้ชีวิตแบบโคตรเท่เลยนะ

กลับมาที่พวกเราสิ

ห๊ะ...?

แล้วก็...

ในขณะที่ไอ้หมอนั่นยังมีชีวิตอยู่

ช่วยเป็นพลังให้พวกเราด้วยนะ

ตอนนี้ จะมาถามว่าทำไม ทำไมเนี่ย ไม่ได้คิดจะซักไซ้หรอกนะ

แล้วถึงจะถามไป

ก็คงจะบอกว่า "เมรี่จังก็ไม่รู้หรอก" อะไรประมาณนั้น

หรือว่า "ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย" อะไรแบบนั้นสินะ?

อ๊ะ! ฉันเนี่ยแหละที่หักหลังทุกคนนะ!?

ไม่ถามเหตุผลก่อน...ทำไมล่ะ?

เพราะว่าแกน่ะ

ทำหน้าเหมือนจะลำบากใจสุดๆ น่ะสิ

แน่นอนว่าตอนนี้มันก็...

ไม่ใช่แค่ตอนนี้หรอกนะ

มันเริ่มตั้งแต่ที่โนอารู้ว่าตัวจริงพวกเราเป็นอะไรแล้วนี่ไง

คุณอาจิกิกับคนอื่นก็น่าจะเหมือนกันล่ะ

จริงๆ แล้วคงไม่อยากจะทำแบบนั้นหรอก

ทุกคนน่าจะยอมรับและจัดการความรู้สึกตัวเองไปแล้วล่ะนะ...

ทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่

แต่แกมันไม่เหมือนกัน

ไม่ได้ยอมรับสักหน่อย

ก็เลยทำหน้าไม่สู้มาตลอดว่าก็ช่วยไม่ได้

ทั้งที่ไม่ยอมรับนะ

จะทำเรื่องแย่ๆ ต่อไปอีกเหรอ?

ใช่น่ะสิ...

มันไม่แย่ได้ยังไงเล่า...

แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้น สุดท้ายทุกคนก็จะตายเข้าให้

ตัวฉันเองกับทุกคนก็กำลังยอมสละทุกอย่างเพื่ออนาคตสู้กันอยู่นะ

ไม่ใช่แค่เมรี่จังคนเดียวหรอกนะ ทุกคน ทุกคนที่อยู่ในโลกใบนี้!

ก็เลยต้อง...ไม่ว่าจะไม่ชอบแค่ไหนก็ตาม...

ก็ต้องทำมันให้ได้นี่นา!

ได้ยินคำพูดนั้นก็ดีใจแล้วล่ะ

ก็สรุปว่าแบบนั้นใช่ไหมล่ะ?

ถ้ามีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก ก็ต้องเลือกทางนั้นสิ

...แน่นอนอยู่แล้ว

ถ้างั้น...ก็ช่วยกระจกด้วยเถอะน่า

ไม่ได้หรอกนะ...

นั่นมันเป็นแค่ความเป็นไปได้เท่านั้น

คุริสุเองก็คิดว่าไอ้หมอนั่นมีโอกาสอยู่ไม่ใช่เหรอ?

ถึงกระจกจังจะแพ้ไป สุดท้ายก็โค่นมันไม่ได้อยู่ดี

เดมิสที่กลืนดวงดาวน่ะ...

มันโค่นไม่ได้หรอกนะ

กินดาว...เดมิส

แม้แต่กระจกก็โค่นไม่ได้อีกเหรอ?

ไม่รู้สิ...ก็เลยเป็นแค่ความเป็นไปได้ไง

เพื่ออนาคตที่เราไม่รู้ว่าจะไขว่คว้าได้ไหม

จะทำให้ทุกอย่างพังพินาศไปได้ยังไง

...ไม่ได้

คุณกำลังหลอกตัวเองอยู่นะ

จริงๆ แล้วน่าจะกลัวใช่มั้ยล่ะ?

ฟลอเนะ คุณ...!?

การที่จะรู้ว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดมันสูญเปล่าเพราะว่าทำพลาดไป

นั่นทำให้แม้แต่ชีวิตตัวเองก็ไม่อาจเข้าใจผลลัพธ์ได้เลย

โอ้ ท่าน...

คุณจะมามีส่วนร่วมในแผนการของคุณคุริสุแล้วสินะ

แม้ว่าเส้นทางอันยิ่งใหญ่ที่คุณคุริสุจะก้าวเดินไปจะเป็นแค่ความเป็นไปได้อย่างหนึ่งก็ตาม

คุณโฟรเน่...

คุณรู้มาตั้งแต่แรกแล้วเหรอว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้?

ไม่ได้ขนาดนั้นหรอกค่ะ

เพราะว่าสิ่งต่างๆ มันเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอไงคะ

สิ่งที่ฉันทำไปน่ะ...ก็คือการสังเกตการกระทำของคุณไม่เพียงแต่พวกคุณเท่านั้น แต่รวมถึงคุณคุริสุด้วย

เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่สามารถเดินหมากสุดท้ายได้น่ะค่ะ

ตอนนี้คือจังหวะที่จะต้องเดินหมากนั่นเองเหรอ?

...น่าจะคิดไว้แล้วว่าคงต้องเดินหมากไปแล้วล่ะครับ

คุณมาเพื่อช่วยทุกคนให้หนีไปงั้นเหรอ...?

นั่นมันเป็นเรื่องที่ยากครับ

แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

กล้องตามทางจะให้ไม่เห็นน่ะ

ถ้าเป็นที่นี่ ก็ไม่มีสายตาใครมองหรอก

?

คุณซากากามิ อายูกิ

คุณรอการมาของคุณอยู่เลยนะ

แผนการของคุณโฟรเน่น่ะ...

ต่อจากฉบับเดือน 5