ตอนที่ 143

ซุ~อิ~ ซุ~อึก!

คุ้กกิ้ง~~♪

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย (41)

เพื่อโชคุน...!

อ๊ะ...ลายเส้นสาวน้อยนี่...ตำราต้องห้าม "ความทรงจำรักแรก" เหรอ!?

ต้องทำคุกกี้ให้อร่อยให้ได้นะ!

สู้เข้าเลยนะ ริน!

เอาล่ะ! ถึงเวลาแล้ว...อึก!

ตอนที่ปลดปล่อยแขนข้างขวาที่จัดการศัตรูมามากมายนี่น่ะ

คุกกี้จะเสร็จไหม!?

ต่อ!!

ท่าทางการแสดงนี่

การอ่านออกเสียงวันนี้มันสมจริงมากเลยนะ!

นานๆ ทีได้ทำนี่มัน...

แล้วก็การแสดงอย่างเต็มที่ในซากปรักหักพังมันก็ซึมลึกเข้าไปในร่างกายด้วย...

ขนมเหรอ...

นั่นก็ดีเหมือนกันนะ...

เอ๊ะ?

ฟังนะ!

อึก!?

ไม่สิ...ก็สนใจการทำขนมนะ!

แต่ว่าครัวของพวกเราเขาบอกว่าห้ามใช้เด็ดขาดเลยนะ!

เหรออออ~

อ๊ะ

ถ้างั้นคุณอะเมริ

จะมาที่นี่ไหม!?

...อึก!?

ทำอาหาร~

ขึ้นไปถึงบ้านของอิรุมะแล้ว...!

ขอบคุณที่เตรียมให้นะครับ! คุณโอเปร่า!

อะไรกัน อะไรกันเนี่ย

งั้นก็

ผมอยู่ตรงโน้นนะครับ

ค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ

ฟุ~ สองคนกันเลยนะ!!

ขอโทษด้วยนะ...

ที่ยืมอะไรไปเยอะแยะเลย...

นอกจากนั้นนะ

เป็นผมที่ชวนเองนี่นา

แล้วก็...นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ทำขนมเลยครับ!

ดีใจจังเลยครับที่จะได้ทำด้วยกัน!

ซะ...ซะงั้นแหละ

หืมม

...งั้นก็รอดูสถานการณ์ไปก่อนไหมครับ

ก่อนอื่นเลย

ล้างมือ...!

ก็มีสูตรอยู่แล้วล่ะ น่าจะไม่มีปัญหาหรอกนะ...

เอาล่ะ!

งั้นก็เริ่มจากการนวดเนยก่อนนะ

แล้วก็เติมน้ำตาลตามที่บอก...

เอ้ย!

คุณอิลม่า!?

ทำไมต้องทั้งก้อนด้วยล่ะ!? ในสูตรก็มีเขียนไว้แล้วนี่นา...!!

เฮ้! อิลม่า!

น้ำตาลไม่พอเหรอ

คุณอะเมริ!?

ได้ยินมาว่าขนมมันต้องใส่น้ำตาลเยอะจนน่าตกใจเลยนะ!

ไม่สิ! มันมีขีดจำกัดนะ!

ห๊ะ ไม่นะ! สองคนนี้...

ขีดจำกัดน่ะ!!

เรื่องทำอาหารนี่ไม่ค่อยรู้เลยเหรอ!?

ใช่แล้ว!!

นี่มันอะไรเหรอครับ

งั้น...จะสับแล้วใส่ลงไปดีไหมนะ

เพราะว่าอิรุมะเคยเอาชีวิตรอดมาตั้งแต่เด็ก เลยคิดว่าวัตถุดิบทุกอย่างต้องต้มแล้วกินให้หมดเลย

นั่นแหละ! ตอนนี้เลย

ส่วนคุณอะเมริ...

กินให้หมดเลย~

โอ้

คุณอะเมริมีประสบการณ์ทำขนมเหรอครับ?

เมื่อก่อนเคยทำเค้กนะ

ขอเพิ่มอีก...

ให้พ่อกินไปแล้ว

ก็เพราะว่ามันอร่อยเกินไปจนรู้สึกเหมือนอกกำลังถูกเผา เลยโดนบอกว่าอย่าเพิ่งทำอีกสักพัก!

แต่ว่านี่มัน...

พื้นฐานการทำอาหารมันติดขัดสุดๆ เลยว่ะ!!

ต่อไปคือไข่...

ต่อจากนี้!

เอ้ย!

แล้วทำไมต้องทั้งก้อนด้วยล่ะ!?

※จิตวิญญาณที่ไม่ทิ้งเปลือก

แป้งนี่ก็ต้องผสมให้ร่วนๆ นะ

ทั้งเคาน์เตอร์เลย!!

แป้งนี่มันอะไรกันเนี่ย?

ใส่เข้าไปเถอะ

มีควันออกมาแล้ว

อ๊ะ หนีไปแล้วครับ!

ปุนใช้ไฟตรงๆ ก็ได้ไหมนะ

∞∞∞ เสร็จแล้ว

ยังไม่เสร็จ

ฟังนะ

พวกคุณน่ะ ไม่ได้เข้าใจเรื่องการทำอาหารตั้งแต่รากฐานเลยนะ

อย่าทำหน้าเหรอหราสิ

การทำอาหารน่ะ

ก็คือขั้นตอนที่

พิถีพิถัน

แล้วก็ความรู้สึกน่ะครับ

แบบนั้นนะ

ถ้าเป็นเรื่องขั้นตอนกับงานนี่ ผมจะแนะนำเองครับ

ตั้งใจฟังให้ดี แล้วมาทำของอร่อยกันเถอะครับ

ต้องทำด้วยความรู้สึกด้วยนะ

ค่ะ

ค่ะ~

พิซซ่า!

จัง!!

ดูน่าอร่อยมากเลยครับ!!

ขอไปสูดอากาศข้างนอกสักหน่อยนะครับ

สุดยอด! สุดยอดไปเลยครับคุณโอเปร่า!

อุปกรณ์ห่อของอยู่ตรงนั้นนะครับ...

อ๊ะ ครับ...

หืมม~

ลังเลจังเลยนะ~

คุณปู่ที่ดูแลอยู่เสมอ คุณโอเปร่า แล้วก็คุณบาจิโค...

แล้วก็คุณอาซ กับคุณคลาร่า แล้วก็...

ว่าแต่ คุณอะเมริจะให้ใครล่ะครับ?

เอ่อ ผมน่ะ...

?

คุณอะเมริ...

9

เอ๊ะ

นี่มันแบบว่า...

มันไม่ใช่ของที่ต้องส่งจากข้างบนนะ!!

เพราะว่าไม่ได้ฉลองให้ดีๆ เลย

คือว่า... ขออีกครั้ง...

ยินดีด้วยกับชัยชนะในเทศกาลเก็บเกี่ยวนะ

อิรุมะ!!

ว๊ะ!

ว้าาา~ให้ผมเหรอครับ!? สุดยอด สุดยอดเลย!! ดีใจจังครับ!!

จะทำให้หมดเลยครับ

การทำอาหารก็จบลงอย่างปลอดภัยแล้ว

จะทำให้คุณโอเปร่าเหนื่อยอ่อนไปเลย

สองคนก็ติดการทำอาหารเข้าให้แล้ว

อาจารย์!

ต่อไปอยากทำฮัมเบิร์กจังเลยครับ!!

♦ฉบับหน้าก็เป็นสีหลักที่ได้รับความนิยมอย่างมาก!!

ขอความเมตตาหน่อยเถอะครับ

เอ๊ะ!