ตอน 16: Chapter 16

ตอนที่ 16★ก้าวออกไปสิ!

"กระสุนประหาร" เหรอครับ?

หายากจังเลยนะ

จะไปดูสอบเลื่อนชั้นปี 1 ด้วยเหรอ

แอสโมเดอุส ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งเลยเหรอครับ!

ใช่แล้ว ถ้าเป็นเขา ก็เป็นตัวเต็งในการชักชวนเข้าสภานักเรียนเลยล่ะ...

ไม่สิ...

เอาเป็นว่า

อาจจะมีอะไรที่น่าสนใจกว่านี้ให้ดูอีกนะ

เหลืออีก 2 คนแล้ว!

ไปเลย! คุณอิรุมะ!

แอสโมเดอุส จัดการเลย!

นี่มัน...

เป็นการต่อสู้ซ้ำในวันปฐมนิเทศสินะ!

บรรยากาศมันต่างจากเมื่อกี้ไปเลย...!

คุณอัซนี่เอาจริง...

ไม่นะ

มาด้วยเจตนาจะฆ่าเลย!!!

มาแล้ว!

ถอยห่างออกมา!

ตะ...

กลัว...

เวลาที่กลัว...

เคล็ดลับเหรอครับ?

ก็...

มันเป็นตำราพิชัยสงครามโบราณหน่อยนะครับ

แต่สำหรับปีศาจแล้ว

ความกลัวก็คือความอัปยศครับ

การจะอยู่รอดในสังคมการแข่งขันระดับแดนนรก

การที่อีกฝ่ายจะรู้สึกกลัวเราก็เหมือนกับการยอมแพ้แล้วครับ

ดังนั้นพวกเราเหล่าปีศาจจึงเตรียมใจไว้แบบนี้ครับ

"ยามที่น่ากลัวที่สุด

ก็ต้องก้าวออกไป

เปลี่ยนความ

กลัวให้กลายเป็นความตื่นเต้น

ก้าวออกไปแล้วเหรอ!?

จริงดิ"

ตายแน่!!

อ๊ะ...

มือมันร้อนจี๋เลย!

...ไม่ไหว

จับไม่ไหว!

งั้นเหรอ

!!

แบบนี้ต่อไป

นะ

โอ้โฮโฮโฮ

ผู้ชนะ

ทีม A!!

ทำได้ดีมากเลย! ชนะแล้ว! อุ้มเอว! อุ้มเอว!

เต็มกำลัง...

เลย

แพ้อย่างราบคาบเลยครับ

ก็อย่างที่คิดไว้ คุณอิรุมะนี่ไม่อาจต้านทานได้จริง ๆ

เอาล่ะ ส่วนผมก็

อัซซุ อัซซู!!

สุดยอดไปเลย! ลูกไฟนั่น!!

เท่มากเลย คุณอัซซู เรียกแบบนี้ได้ไหม? ลงมาเถอะ!

ด้วยการก้าวออกไป ทำให้ระยะห่างแคบลง แล้วใช้พลังของแอสโมเดอุสให้เป็นประโยชน์เต็มที่

ปัดมันกลับไปเหมือนการรับมือ

เขาเอาการเคลื่อนไหวหลบแปลกๆ ที่คุณอิรุมะถนัดไปประยุกต์ใช้กับการโจมตีสินะ

คุณอิรุมะ!

ถ้าแอสโมเดอุสตั้งใจจะให้คุณชนะ

ผมตั้งใจว่าจะไม่เลื่อนระดับให้เลยนะ...

ทั้งสองฝ่ายต่างก็ใช้เต็มกำลังอย่างเคร่งครัด...

ดังนั้น

อนุมัติการเลื่อนระดับของคุณอิรุมะไปเป็น "2"

"3" มาให้หน่อยสิ!

ขี้เหนียวจัง

เสียงดังน่ารำคาญ!

การสอบมันยังมีอีกนะ!

จะให้เลื่อนระดับง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไงกันล่ะ!

พวกเธอก็ตั้งใจทำให้มากกว่านี้สิ!

หน้ามันยิ้มยันกริ่ม แล้วก็รู้สึกอุ่นวาบที่ส่วนลึกของอก...

ยินดีด้วยนะ คุณอิรุมะ

!

คุณอเมริ!

คุณมาด้วยเหรอครับ!?

อ่า

ดูการเคลื่อนไหวของคุณอยู่เลยนะ!

เหมือนคนละคนกับเมื่อวันก่อนเลยนะ

●●●

เอ่อ... ผม...

ไม่เคยพยายามเพื่อตัวเองเลย... แต่ว่า

เพิ่งได้รู้ครับ

ว่าการพยายามเพื่อตัวเองมันจะเกิดผลลัพธ์ขึ้นได้...

นี่สินะ ความรู้สึกแบบนี้...!

ปุ๊!

ใช่แล้ว คุณอิรุมะ ใช้ความตั้งใจอันแน่วแน่เอาชนะความยากลำบากและอุปสรรคทั้งปวง...

ความรู้สึกอันอบอุ่นที่ได้รับเป็นครั้งแรกนั้น...

นั่นแหละคือ

ความทะเยอทะยาน

นี่แหละ!

อ๊ะ... จริงเหรอ?

ความมุ่งมั่นต่อความทะเยอทะยาน!

จิตวิญญาณนักสู้ที่ว่าจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้... ช่างเป็นความทะเยอทะยานจริงๆ...!!

ความรู้สึกที่อบอุ่นนี้ มันคือความทะเยอทะยานสินะ...?

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม!

เดินหน้าต่อไป!

ทำได้ดีมากเลยนะ! คุณอิรุมะ!

ครับ...!

คุณอิรุมะ!

คุณอิรุมะคุง! อาจารย์คารุเอโกจะเลี้ยงน้ำผลไม้ให้ด้วยนะ!

เจ้าตัวนี้!!

ด้วย...

ก็พอจะรอดมาเลื่อนระดับได้ครับ

ปลอดภัยเหรอ?

ถึงได้มีแผลไหม้แบบนี้

สมแล้ว คุณอัซซู!

เก่งจังเลยนะ

แต่ว่า

คุณอัซซูเขาก็รีบมาขอโทษอย่างหนักเลยนะ

ขอโทษครับบบบ

ผมตั้งใจเล่นจนลืมตัวไปเลยครับ

ก็เพราะการฝึกพิเศษนี่แหละครับ!

อืม

ดังนั้น...

ขอบคุณจริง ๆ ครับ

คุณโอเปร่า!

ช่วยไว้ได้ทันเลยครับ

มะ...ทำไมล่ะ...

ผมเองก็...ฝึกพิเศษมา...

ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!!

ซึเอปิซึเอปิ

เป็นไงล่ะ

"ลูกระเบิดประหาร" สิ้นสุดแล้ว!

ซูซูกิ อิรุมะ (14)

ระดับ

2

"มาแล้วครับ! คุณอิรุมะ" เล่มที่ 2/จบ

สคิมาของแต่ละตอน

สคิมาของตอนที่ 10

สคิมาของตอนที่ 12

สวัสดีค่ะ คุณเอโกะ

มาดูดอกไม้กับเพื่อนๆ ค่ะ

เรียกคุณอิรุมะมาทางอีเมล

แต่ว่า... จะพูดว่ายังไงดีนะ...

แต่ว่าสักวันหนึ่งก็ต้องได้... กับคุณอิรุมะ...

อะไรกัน

มีมารยาทแบบมนุษย์ด้วยเหรอเนี่ย...

น่าสนใจ! มีฉากเรียกตัวมาแบบ "ฮัตสึโคอิ เมโมริ" ด้วยนี่นา!

ลองเอาไปเป็นแบบอย่างดูไหมนะ...

เก็บขยะแล้วนะคะ~

สวัสดีค่ะ

ได!

ปิ๊บ...

ถึงคุณอิรุมะค่ะ รออยู่ที่หลังโรงยิมหลังเลิกเรียนนะคะ

บางครั้งก็ควรจะมองไปที่ "เด็กผู้ชาย" มากกว่าดอกไม้ด้วยนะ!

ฟู่ววว

สู้ๆ นะ คุณเอโกะจัง!

!?

ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกเขิน เลยรีบลบออกไปเลยค่ะ

สคิมะของตอนที่ 16

สคิมะของตอนที่ 12

※เครื่องรางที่ทำให้ยากต่อการรับรู้ผู้สวมใส่

สองคนที่มาเพื่อซื้อแว่นตากีดขวางการรับรู้ เพราะคุณคลาร่าโดดเด่นเกินไป

ของที่ซื้อได้ที่ร้าน ก็ตัดสินใจว่าจะซื้อที่ร้าน

รีบไปให้คุณคารุเอโกเลี้ยงน้ำผลไม้เถอะ!

อื้อ อื้อ!

อันที่อยู่ตรงชั้นนั้นน่ะ

รีบๆ ซื้อเลย

อ๊ะ! คุณอเมริ ถ้าคุณก็อยากจะด้วย...

จะตามคุณอิรุมะไม่ทันแล้ว...

ไป...

เถอะ

แว่นตากีดขวางการรับรู้ × คายา ¥500

ก็อย่าเด่นกว่าตัวเอกสิ รีบๆ แยกย้ายกันไปเถอะ

ไม่มีแบบอื่นอีกเหรอ?

ไม่มีครับ

เป็นอะไรไปเหรอ?

มองไม่เห็นเลย

ไม่สิ...

มี! แบบอื่น! ไม่มีเลยเหรอ!?

ไม่มีครับ!

ลังเล 3

แต่ว่าเมื่อถูกรับรู้ไปแล้ว แว่นตาก็จะไม่มีผลใดๆ เลย

นั่นน่ะ เป็นของส่วนตัวเหรอ...?

แป๊ะ

วัน·โย