ตอน 162: Chapter 162

ตอนที่ 162 ★คุยกันเพลินๆ

ห้องเรียนตัวปัญหาที่เชื่อมั่นว่าจะขึ้นเวทีเทศกาลดนตรีพร้อมกันครบ 13 คนตั้งแต่ฉบับก่อนๆ ไปแล้ว การที่อิริมาตามหาคุณพูลซอนที่หายตัวไป ได้มาถึงที่...!?

เอ๊ะ!?

เกิน 5 โมงแล้วนะ!

โอ๊ะ แย่แล้ว ซ้อมจะเลิกแล้วนะ—

พิกซี่...ช่วงนี้ไม่เล่นให้ฟังเลยนะ...

มันรู้สึกแปลกๆ ไปนะ~

เกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ...

ฉบับรวมเล่มที่ 17 วางจำหน่ายแล้วอย่างเป็นทางการ!!

ช่วงเวลานี้ก็อยู่ที่นี่เสมอเลยนะ

บนดาดฟ้าห้องเรียนของราชา

อยู่ใช่ไหมครับ คุณพูลซอน

ที่ผมเจอคุณก็ที่นี่แหละครับ...

คงจะ...

ต้องอยู่แน่ๆ เลย

น่าจะอยู่

เอาล่ะครับ

จากนี้ไปตรงนี้แหละ

จะเริ่มงานเปิดโปงความลับของคุณพูลซอนครับ

ก่อนอื่นเลย ขอเริ่มจากเรื่องที่แจ้งเบาะแสจากคุณเอส ที่ขอปกปิดชื่อนะครับ

!?...!?

คุณพูลซอนทำตัวเป็นผู้ใหญ่แต่จริงๆ แล้วลิ้นยังเด็ก ดื่มกาแฟไม่ได้เลย

!!

หลังจากเรียกเน็นโกะว่า "เหมียว" ก็รีบแก้เป็น "แมว" ทันที (ตัวป่วน A)

!!!!

กระโดดข้ามไม่ได้

(ตัวป่วน E)

ชั่วขณะหนึ่งทำหน้าจริงจัง

แล้วก็ถามว่า "จะทำยังไงถึงจะเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ ได้ล่ะครับ..."

มะ

คุณนี่มัน... ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกอะไรเลยเหรอคุณเนี่ย

เป็นการได้พบกันอีกครั้งนะสิ มันต้องมีมากกว่านั้นสิ แบบความทรงจำสวยๆ ที่ชวนให้คิดถึงอะไรแบบนั้น

ทุกคนนี่นะ จะมาแจ้งเบาะแสอะไรกันเนี่ย ดื่มกาแฟได้นะ แค่ใส่นมก็สบายๆ แถมยังสคิปได้ด้วย อันนั้นก็อยู่ในขอบเขตแล้วนะ

โดยเฉพาะคุณครูผู้มีนิสัยขี้อายเนี่ย จริงๆ นะ อย่ามาล้อเล่นสิเนี่ย

ทำอะไรอยู่ล่ะ

ชุดพูดคุยครบเซ็ตเลยนะ!!

นี่ไง ตอนที่พวกเราคุยกันสองคนในห้องเรียน

มันก็เป็นแบบฝ่ายเดียวของกันและกันนี่นา

มาคุยกันเถอะ อยากพูดอะไรก็พูดออกมาให้หมดเลย

ต้องมีเรื่องอยากจะคุยเยอะแยะแน่ๆ เลย

---โกรธ

ไหมล่ะ?

ไม่มีเหรอครับ?

จู่ๆ ก็ลาออกซะอย่างงี้...

แล้วก็หายตัวไปโดยไม่บอกใครเลย...

ก็ตกใจเหมือนกันนะ

แต่ว่าแทนที่จะโกรธกัน

ความกังวลมันกลับมากกว่าซะอีก

อยากจะฟังเรื่องราวของคุณ

ผมเองก็...

ก็คิดว่าอยากจะคุยกับคุณพูลซอนให้มากกว่านี้

คุณพูลซอนเริ่มเล่นตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ

ทรัมเป็ตน่ะ?

สมัยก่อน...คุณแม่เป็นคนให้มา

บอกว่าให้ระบายเรื่องที่อยากพูดกับสิ่งนี้

คุณแม่ใจดี...ผมชอบคุณแม่ครับ

แน่นอนว่าผมก็ชอบคุณพ่อเหมือนกัน

ถึงจะดื้อและไม่ยอมประนีประนอม แต่ก็รักบ้านมากๆ เลย

และก็คาดหวังในตัวผมด้วย

จริงๆ แล้วผมมี 'โอ' ในฐานะสายลับนะครับ

ผม...รู้สึกดีใจที่ได้เกิดมาในตระกูลพูลซอน

การสืบทอดกิจการของตระกูลก็เป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจด้วยครับ...

แต่ว่า

มันมีกำหนดให้ไปร่วมงานเทศกาลดนตรี...

การซ้อมกับพวกคุณ...

มันสนุกมากๆ เลยครับ

แล้วก็...

ทรัมเป็ต...การที่ได้รับคำชมเนี่ย เป็นครั้งแรกเลยครับ...

ก็ถูกบอกให้...กลับบ้านครับ

จะทำยังไงดี

ไม่รู้เลย...

อืม

สนุกจังเลย... ที่ได้อยู่กับทุกคน...

แต่ว่ากฎของบ้านมันเคร่งครัดมากเลยครับ ท่านพ่อก็เป็นห่วง

คุณแม่ก็น่าจะเป็นห่วงเหมือนกัน... ทั้งๆ ที่ตอนนี้ผมอยู่ที่นี่...

แล้วก็... หลังจากนั้น

อืม...

ไม่เป็นไรครับ พูดออกมาให้หมดเลย

ผมจะฟังเอง

ความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ

อืม

ทุกคนจำเรื่องของผมได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย

ขอโทษนะ

ตอนแรกคิดว่าคงจะกังวลเพราะตัวตนถูกเปิดเผยน่ะ แต่พอได้อยู่ด้วยกันตลอดแล้วมันสนุกและตื่นเต้นมากๆ เป็นครั้งแรกเลยครับ

ผมอยู่กับทุกคนตลอดเลยนะ ถึงจะหายไปก็ตาม

คุณอิรุมะน่ะเป็นเด็กที่น่าทึ่ง เป็นเด็กที่แปลกมาก ตั้งแต่เข้าเรียนก็เฝ้ามองอยู่ข้างหลังและรู้มาตลอดเลย

แต่ว่า

จริงๆ แล้วผมอยากจะทักทายทุกคนให้เร็วกว่านี้ อยากจะเล่าให้ฟังตั้งนานแล้ว

อืม

พอได้ลองเล่าให้ฟังจริงๆ แล้ว มันก็แปลก ตลก และสุดยอดมากๆ เลยครับ เอาแต่ใจจริงๆ นะครับ ฟังเรื่องคนอื่นบ้างสิ ดื้อรั้นจริงๆ เลย

ในการแข่งขันบินก็พยายามมากๆ เลยนะ มันเหนื่อยมากเลยล่ะ

ก็เพราะว่าผมเล่นทรัมเป็ตอยู่คนเดียว เลยไม่ค่อยแน่ใจว่ามันเก่งไหม

ฟุฟุ... ขอโทษนะ

เก่งนะ

ใช่แล้วล่ะ

ที่โรงอาหารน่ะ ชอบเมนู B lunch ครับ

อย่างนั้นเหรอครับ

แล้วก็ตอนยิงหินประหารน่ะ ก็ช่วยเก็บลูกบอลด้วยนะ

ไม่ได้เข้าร่วมกองพลนะ ไม่เข้าร่วมหรอก

คุณคลาร่าเป็นคนเอาออกมาเยอะแยะเลยครับ

ผมเองก็

สนุกนะ

เหนื่อยแย่เลยนะ

คุณนี่ชอบทุกอย่างเลยใช่ไหมครับ

เคยทำลายกองพลยาคิโซปใช่ไหมครับ

ดอกไม้ไฟ... สวยมากๆ เลยนะ

เอ๊ะ? เป็นอย่างนั้นเหรอครับ

สวนสนุก...เหนื่อยน่าดูเลยนะ

ผมก็อยากจะเข้าวงกลมเหมือนกัน

มันเหนื่อยมากเลยล่ะ

เข้ากันเถอะ

ผมนะ เพิ่งได้เครื่องเกมมาใหม่ด้วย

ฟุฟุฟุ

เรื่องทำอาหารก็เริ่มทำได้แล้วนะ

ดีจังเลย

ห้องเรียนของราชา ผมก็ไปด้วยเหมือนกันนะ

กับประธานนักเรียนนี่ไปกันถึงไหนแล้วเหรอครับ

จริงเหรอครับ

เทศกาลเก็บเกี่ยวนี่จัดหนักเกินไปไหมเนี่ย?

ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมา

ก็ใช่น่ะสิ

ขอบคุณนะ

ยินดีด้วยกับชัยชนะนะ

เหรอครับ

เปียโนเก่งขึ้นเยอะเลยนะ สุดยอดไปเลย ฝึกฝนมาเยอะสินะ

ก็เหนื่อยแล้วนี่นา

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

เพราะว่าได้พยายามไปพร้อมกับคุณพูลซอนไงครับ

เหรอครับ

...ก็อย่างว่า

ผมเนี่ยนะ... คุณอิรุมะ

อืม

อยากจะออกไปร่วมงานเทศกาลดนตรีจัง

แต่ว่า

คำสัญญาที่ให้ไว้กับครอบครัวก็ตัดไม่ได้... เลือกไม่ได้เลย...

คำตอบมัน... ไม่ใช่แบบนั้น

ขอโทษนะ

ความรู้สึกของคุณพูลซอน...

เข้าใจแล้วครับ

ที่รักครอบครัวมากๆ เลย...

การได้ไปร่วมงานเทศกาลดนตรีมันลำบากขนาดไหน...

การตัดสินใจครั้งนี้มันยากลำบากสำหรับคุณพูลซอนแค่ไหน...

เข้าใจแล้วครับ

ถึงอย่างนั้นก็ขอโทษด้วยนะ

สิ่งที่อยากจะบอกคุณเนี่ย

มันไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ

ต้องเป็นคุณจริงๆ เท่านั้น

อยากจะขึ้นไปบนเวทีกับคุณพูลซอน แล้วพวกเรา... ทั้ง 13 คนเลยครับ

ถ้าไม่ใช่คุณซอย

มันคงจะไม่ได้แน่ๆ เลย

เพราะฉะนั้นพวกเรา...

จะรอ

คุณ...

20

พูลซอนหายตัวไปอีกครั้ง ความรู้สึกของอิรุมะจะเป็นจริงได้ไหมนะ--

♦ฉบับหน้า ปกหน้า W! ภาพวาดพิเศษโดยคุณเซย์ชู นิชิ! การ์ดไปรษณีย์คอลแลบฯ สิ้นสุดยุค!!