ตอน 273: Chapter 273

ตอนที่ 273: กุกเกอร์บ์ โกเอมง ภาคหลัง

อากาเรสมาเยี่ยมการ์บที่ยังคงซึมเศร้าอยู่ตั้งแต่ตอนก่อนหน้า เขาเป็นกังวลที่ได้เผยใบหน้าจริงของตัวเอง ซึ่งเคยถูกห้ามไว้ ให้กับรุ่นน้องๆ ดูแล้ว...

นั่นคือ

ถือกำเนิดจากความโกลาหล

ปุที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่

เข้าสู่เซียวอันแล้วครับ!

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 29 วางจำหน่ายแล้วเป็นที่ชื่นชอบ!!

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

มันได้วิวัฒนาการขึ้นมาเพื่อความอยู่รอด

กลยุทธ์การอยู่รอดที่ดีที่สุดที่ไม่สร้างคลังเก็บ นั่นก็คือ...

ทำลายจิตใจของคู่ต่อสู้

ไม่มีรูปร่าง

ไม่ใช่ในมิติที่เรียกว่า "น่าเกลียด"

ทันทีที่ก้าวเข้ามา ในชั่วพริบตา

ทำลายสมองของคู่ต่อสู้และฝังความหวาดกลัวลงในใจ

เขาที่เก่งกาจในการล่าและไม่ก่อให้เกิดการต่อสู้ด้วยรูปลักษณ์นี้

ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีที่รอดชีวิตจากยมโลก...เพียงแต่

ถึงขั้น "ขยายตัว"

น่ะนะ

ปุ๊บ!

เทพมาร "ฮาร์พนัส" ที่รู้สึกสงสารรูปลักษณ์นั้น

ก็ได้มอบ "ลม" ให้แก่เขา

“ขนสีเงินเข้มที่ห่อหุ้มร่างนั้น

”เพื่อให้ร่างนั้นไม่ถูกมองเห็นเด็ดขาด

และพรแห่งสายลมที่ควบคุมขนเหล่านั้น

โปรดระวัง

ดูแลมันด้วยเถิด”

ฮะ๊ะ!

ฮะ๊ะ!

เวทมนตร์ระดับสูง!!

การระงับสติ

การลบล้างความโกลาหล

การควบคุมชีพจร

แหล่งกำเนิดพลังเวท

“การทำให้สติคงที่”

กึ๊ก!

“การคลายอาการวิงเวียน”

แปด

ทางนี้ มุรุรุ!

ด่วน!

ทีมปฐมพยาบาล...!

...!?

เซ๊ะ...

ข้าผู้นี้...!

นะ!

ทำอะไรลงไปกันเนี่ย...!!

ฟุ! สองคนไม่เป็นไรใช่ไหมครับ!!

ข้าขอโทษด้วยนะ...!!

...เสียใจนะ แต่ว่า

ตอนนี้คงไม่ไหวแล้วล่ะ

ข้าขอโทษจริงๆ นะครับ...! สองคน...!!

ทั้งสองคนอาการคงที่แล้ว ไม่ต้องกังวลนะ

มันแค่ชั่วพริบตาเอง แล้วเธอก็น่าจะไม่จำ "รูปลักษณ์" ของตัวเองได้หรอกนะ

แต่ใจมันยังไม่คงที่เลย

พอเห็นเธอแล้ว ความทรงจำมันก็ผุดขึ้นมาเป็นภาพๆ

อาจจะเกิดอาการผิดปกติทางจิตใจขึ้นมาอีกก็ได้...ดังนั้น

ช่วงนี้คงจะให้เจอเธอไม่ได้นะ

ข้าผู้นี้

เข้าใจผิดไปเอง...

ที่ได้เข้ามาในโรงเรียนปีศาจ แล้วได้ใช้เวลาร่วมกับเพื่อนๆ ในชั้นเรียน

และได้พบกับปีศาจมากมายในเทศกาลเก็บเกี่ยวด้วย

ที่นี่น่ะ

เรื่อง "รูปลักษณ์" ของตัวเอง คงไม่ใช่กำแพงที่ใหญ่โตอะไรหรอกมั้ง

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

ความทะเยอทะยานที่จะมีเพื่อนร่วมแก๊งให้ได้ถึง 100 คน

ก็น่าจะสำเร็จได้แล้วล่ะ...!!

ว่าความทะเยอทะยานนี้มันยากสำหรับข้ามากแค่ไหน

น่าจะพูดให้ชัดเจนกว่านี้อีกหน่อยสิ

อาจจะได้เพื่อนร่วมแก๊งอีกคนแล้วล่ะ

ด้วยความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่าน

จนสุดท้ายก็เกิดอาการตื่นตระหนกขึ้น

แล้วก็ไปทำให้อีกสองคนบาดเจ็บเสียได้...

ไม่ควรจะเข้าใกล้เลย

น่ะ

ดังนั้น ข้าผู้นี้! จะไม่ทำผิดอีกแล้วล่ะ!

จะรักษาระยะห่างจากทุกคนให้ได้เลยล่ะ!

ดังนั้น...คุณอากาเรสก็ด้วย...!!

กึ...อี้...

อีก อีก อีก

เอ๊ะ!?

ไม่สิ ยาวจังเลย เรื่องมัน

จะนอนแล้วเหรอ?

ฟังเรื่องยาวๆ แล้วรู้สึกหิวเลย

ซึ้ก

เอ๊ะ...เอ่อ

ฮ่าา...

สึ...

ขอโทษด้วยนะครับ!

ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่...

นี่...นี่มัน...

คุณอากาเรสเป็นคนทำเหรอครับ?

...ใช่แล้วล่ะ

ก่อนอื่นเลย

กินข้าวให้เยอะๆ นะ

แล้วก็นอนให้เยอะๆ ด้วย

ที่เหลือก็ขยับร่างกายด้วย

แล้วก็รีเซ็ตในหัวให้สักรอบ

พอใจเย็นแล้วก็มาโรงเรียนนะ

เข้าใจไหม?

โคก...

แล้วก็...

ถ้าถูกบอกว่าให้ไปเจอ

คุณอาจารย์กับพวกปีหนึ่งน่ะ...

ก็ไปเจอแล้วก็ขอโทษให้ดีเลย

นายไปก่อนเลย

ฉันจะตามไปด้วยเอง

ถ้ามันจะออกอาการคลุ้มคลั่งอีก...

ข้าจะฝังมันลงไปในดินเลยก็ตาม จะหยุดมันให้ได้ล่ะ

จะบอกให้ฟังเองนะ

... จึ้ก...

อาบิก็ด้วย...

อุงจัง อีกด้วยนะ คุกกี้

คุณอากาเรส...

นี่ นาย!

เช็กโทรศัพท์หน่อยสิ!

พวกแกทุกคนไม่มีใครตอบกลับเลยนี่นา ไม่เป็นอะไรเหรอเนี่ย

ก็มาถามฉันสิ!

น่ารำคาญชะมัด

เอ๊ะ อึ๊ก

การติดต่อ...ถึง

คุณกาปป์ ไม่เป็นไรนะ? พักผ่อนเยอะๆ นะ

โกเอะ โกเอะ ไม่เป็นไรเหรอ?

สู้ๆ นะกาปป์!

เหนื่อยหน่อยนะคุณหัวใจ! ไว้คราวหน้าพวกเราไปกินข้าวกันนะ!

ถ้ามีอะไรก็เล่าให้ฟังนะ ดูแลร่างกายด้วยล่ะ

ถึงนายจะหลบไปตรงไหนก็ตาม

ฉันจะส่งเนื้อไปให้เอง

พอหายดีแล้วเราไปเที่ยวกันนะ!

อีกฝ่ายแค่เข้ามาตื้อๆ ก็ไม่เปลี่ยนแปลงหรอกน่า

เยอะๆ เลย

ให้ฉันมาดูแลให้เองเถอะ

ผู้ชายที่อ่อนแอลงก็ยังน่ารักอยู่ดีนะ

ซึบ!

เอี๊ยยยย

จะรีบตอบกลับเลยนะครับ!!

อย่าร้องไห้เลยนะ ไอ้สกปรก!!

จะทำเรียงความขอโทษกับข้าวปั้นจำนวนมากไปให้ทุกคนเลยนะครับ!!

สายสัมพันธ์ที่มั่นคง

น่ารำคาญ งดเถอะ!!

ต่อในฉบับหน้า No.48