ตอนที่ 29

ไดวาทาโกะและชิน ตอนที่ 29 ★ความทะเยอทะยานที่สะสมไว้

ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะ

เรื่องของโลกมนุษย์น่ะค่ะ การสำรวจมันละเอียดมาก เลยต้องใช้เวลาอีกสักพักนะคะ

อย่างนั้นเหรอ

งั้นก็

ครับ!

ผมชนะแล้ว～

อาาาา

แพ้อีกแล้ว~

ฟุฟุฟุ!

อีกครั้ง! อีกครั้ง!

ให้ตายสิ...

ตามข้อมูลที่ได้รับมา

ภายนอกดูเป็นคนใจเย็นนะ แต่ว่า...

เขาได้เดินทางมายังโลกมนุษย์อย่างผิดกฎ และกำลังบังคับมนุษย์ที่ไม่อยากอยู่ให้มาอยู่กับตัวเอง... อย่างนั้น

เป็นเรื่องจริงเหรอคะ?

ค้อน

เอาล่ะนะ

จิ๊บ...

ใช่แล้ว จากสายลับที่อยู่ในสังกัดของผมก็รายงานมาแบบนั้นแหละ

แต่ว่า

มันก็ต้องมีข้อมูลมาจากคนอื่นนอกจากผมด้วยสิ

นั่นแหละคือเหตุผลที่ว่า

นี่มันการเฝ้าระวังนี่เอง

ทุกคนของกรมรักษาความปลอดภัยมารวมกันเหรอเนี่ย

มันเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนี

จนกว่าจะเคลียร์ข้อสงสัยได้ ก็ต้องรวบรวมหน่วยรบชั้นยอดเท่านั้นแหละ

เอาล่ะ จะทำยังไงดีนะ...

แต่ว่า การกักตัวคุณซาริแวนไว้นานๆ มันก็ดูเป็นการไม่ให้เกียรติเหมือนกันนะ...

อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ

ไม่มีอะไรดีไปกว่าการใจเย็นๆ ไว้ก่อนนะ

เอาล่ะ ท่าทางที่สงบของตอนนี้มันก็...

อาจจะเป็นความเงียบก่อนพายุจะมามั้งนะ

อิริมาคุง

ปีศาจ คาฉะ

ดูสิ

คุณครับ!

ก็ยังไม่เจอที่ไหนเลยครับ!

อาซคุง...

อย่างนั้นเหรอ...

ผมได้ลองหาตามห้องกองพล โรงอาหาร และลานกลางแล้วนะครับ...

รุ่นพี่คิริโอะไปอยู่ที่ไหนแล้วนะ...?

ต้องออกไปเดินชมงานเลี้ยงก่อนคืนจริงคนเดียวแน่เลย!

ไม่ยุติธรรมเลย!

นั่นมันแกต่างหากล่ะ!!

เพราะว่าร่างกายอ่อนแอ ก็เลยไปไกลขนาดนั้น...

หนีไปแล้วสินะ

...ก็อย่างที่คิด

!!

ไม่มั่นใจในตอนเปิดตัว... แล้วก็กลัวตอนนาทีสุดท้ายด้วยเนี่ย

ถ้าเป็นแบบนั้น การปล่อยโชว์ก็...

อะไรกันเนี่ย

ไม่เป็นไรหรอก

ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่เอาดอกไม้ไฟไปเสมอไปนะ

นอกจากนั้น

รุ่นพี่ที่ตั้งใจกับเป้าหมายของตัวเองขนาดนั้น ก็ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ

งั้นพวกเราก็

จะเชื่อในคุณคิริระ

แล้วรอไปพร้อมกันนะ

คิริระ

น่าเกรงขามจริงๆ ความมุ่งมั่นของแกนี่

ไม่สิ... มันคือความทะเยอทะยานนะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

มันบิดเบี้ยวจริงๆ นะ ไม่ตรงกับข้างในเลย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นมัน...

น่าขยะแขยงจนทนไม่ไหวเลย

พี่ชายช่างเข้มงวดจริงๆ เลยนะ~

แต่ว่ามันตรงนะ

มันโค้งงอเป็นลอนๆ บิดเบี้ยวไปหมดเลย แต่ถ้ามองให้ดีๆ มันก็ตั้งตรงอยู่

แกน่ะไม่ได้ผิดหรอก

พอได้มองแกแล้ว...ก็นึกถึงแก่นแท้ของปีศาจขึ้นมาเลย

ฉันจะจัดเวทีให้เอง

คิริโอะ

ความทะเยอทะยานที่แกเก็บไว้ในลำคอ...

ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้วนะ พี่ชาย

ใจเต้นตึกตักเลย

อืมมม

วันนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายของทุกอย่างแล้ว

สุดท้ายแล้วสินะ...

เปล่า

คิริระ... แกน่ะ

เป็นคนเริ่มต้นเอง

ไม่มาด้วยเหรอ

ทำมันเลย!

...!!

อะไรกัน!!

...สงบแล้วเหรอ?

แรงสั่นเมื่อกี้มัน...

คุณครูและเจ้าหน้าที่ ตรวจสอบจุดประจำการ!

เร็วเข้า!

คุณอาซจัง คิริระ!

ปา-ร่า

ไม่เป็นไรเหรอ!?

เมื่อกี้มัน...

ค่ะ!

ถึงจะไม่รู้... แต่ว่ายังไงก็...

อึก

อยู่...

คุณอินมัง! อึก!

!?

ชนเข้ากับอะไรสักอย่าง...

ที่โถงทางเดิน...

มีกำแพงที่มองไม่เห็น...!!