ตอนที่ 317

ตอนที่ 317★คุณครูหน้าใหม่ โมโมโนกิ ภาคแรก

คุณครูฝ่ายการศึกษา คารุเอโกะ! แม้จะเป็นมือใหม่ ก็ไม่ปรานีเลยเหรอ...!?

เริ่มใหม่นะ

ฮะ!

นิชิชู

รับทราบ!

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 34 วางจำหน่ายแล้ว!

ฉบับก่อนหน้า→โมโมโนกิ ตัดสินใจจะเล่าเรื่องการพบกับคารุเอโกะให้เพื่อนๆ ในกลุ่มสาวๆ ฟัง แม้ตอนนี้จะรู้สึกดีๆ กับเขาแล้ว แต่ตอนนั้นกลับไม่ชอบเลย!?

เอกสารสำหรับการประชุมก็ช่วยปรับปรุงใหม่ด้วยนะครับ

ครับ

ส่วนแผนการสอนก็ให้คิดทบทวนใหม่ด้วยนะครับ

ครับ

อันนี้รบกวนดูให้เสร็จภายในวันพรุ่งนี้นะครับ

ครับ

ทำงานหนักเลยนะเนี่ย

มันก็เข้มงวดนี่ครับ... คุณคาลเอโก

งานที่นักเรียนต้องส่งยังไม่ครบเลยครับ...

อ๊ะ

เอ่อ...

ที่ส่งทันกำหนดส่งก็แค่ส่วนนั้นเองเหรอ...

ช่วยเก็บมาให้หน่อยสิ

สำหรับนักเรียนที่ส่งไม่ทัน...

ให้กำกับดูแลอย่างเข้มงวดเลยนะ

ผม...เหรอครับ?

คนอื่นล่ะ

ใครล่ะ?

ฝากด้วยนะครับ คุณโมโมโนกิ

น่ากลัวและเข้มงวดจริงๆ เลยนะ คุณคารุเอโก

แถมยัง

จะไปสอนนักเรียนโดยตรงได้ไหมนะ...

อ๊ะ!

ครับ!

งาน... การส่ง...

งานเหรอ!

ขอโทษครับ!

ลืมไปเลยครับ!

เดี๋ยวเอาไปให้นะครับ!

ใช่แล้ว!

รบกวนรอสักครู่นะครับ

เข้าใจแล้ว...!

ปั๊ม

เย้!

เก็บได้เรียบร้อยแล้ว~~!

โล่งอกเลย~~!!

ทุกคนเป็นเด็กดีดีจังเลยนะ!!

งาน!

เก็บมาให้แล้วครับ...!

10 ใบ...

ทั้งหมดแค่นี้เหรอครับ?

?

ครับ

เข้าใจแล้วครับ

ฟิ...

เข้าใจแล้วนี่นา...

อึก...

อย่างน้อยก็แบบว่า เหนื่อยหน่อยนะ หรือว่า ขยันหน่อยนะ...

คุณโมโมโนกิ

ครับ!!

การทำตามเป้าหมายให้ได้

นั่นไม่ใช่หน้าที่ของอาจารย์นะครับ

● ● ● ● ● ● ●

อะไรกันเนี่ย...

นี่มันอะไรกัน!? แค่ทำงานตามปกติเองนะ!!

หมายความว่าให้ทำผลงานให้เกินเป้าหมายอีกเหรอ!?

นี่มัน...

อืมมม 55

ความรู้สึกหงุดหงิดมันชนะความกลัวไปแล้ว...

เมื่อคราวนั้น...

ฮ่าๆๆ

ครับ

โอยยยย แต่ว่านะ~~

ที่คุณโมโมะจังมาช่วยนี่มันช่วยได้เยอะเลยนะ~~

แน่นอนอยู่แล้ว!?

เข้าใจเลย! ก็เพราะว่า...

แค่นั่งคัดลอกงานก็ไม่มีใครจับได้เลยนี่นา!

เนอะ~

สบายสุดๆ เลย!!

เมื่อก่อนนะ! คุณคารุเอโกตรวจทุกอย่างเลยไม่ใช่เหรอ

ตรวจ

มันเหนื่อยมากเลยเนอะ~~~

ไม่เคยปล่อยกลับบ้านจนกว่าจะทำเองได้เลยนี่นา~~~

ในจุดนั้นน่ะ! คุณโมโมะจัง

ถึงจะลอกคำตอบทั้งหมดมาก็ไม่เป็นไร ถ้าให้เด็กเก่งๆ ลอกมาให้ก็ได้!

คุณโมโมะจังนี่สุดยอดไปเลย~~!!

อากาศ...

ดีจังเลยนะ...

ไม่คิดเลยว่าจะถึงขนาดนั้น...

โดนนักเรียนดูถูกแบบนี้...

คงจะมีนักเรียนคนอื่นที่แอบโกงโดยที่ฉันไม่รู้แน่ๆ...

ฉันมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับการทำงานที่อยู่ตรงหน้า

จนไม่ได้ตรวจสอบเนื้อหาของงานอย่างละเอียดเลย

การทำตามเป้าหมายให้ได้

นั่นไม่ใช่หน้าที่ของอาจารย์นะครับ

อึก...

เหมือนที่คุณคารุเอโกพูดเลยนะ

สิ่งที่ฉันทำไปน่ะ เป็นแค่การช่วยเหลือเท่านั้นเอง

เอาแต่คิดถึงแต่ตัวเอง

ไม่เคยคิดถึงเรื่องของนักเรียนเลยสักนิด

ฉันคือบาบิลุส

ถึงเป็นอาจารย์แล้วนะ...

อย่าร้องไห้สิ... อย่าร้องไห้เลย

แต่ว่านะ

น่าสมเพชจัง...

เอ่อ...

ครับ ไม่เป็นไร...

เหรอครับ?

ฮิ๊ยยย!!

อ๊ะ อ๊ะ ทำให้ตกใจ ขอโทษครับ...!!

เอ่อ... ผมก็เป็นอาจารย์ของบาบิลุสเหมือนกันครับ...

!!

ด้านชีววิทยาจินตนาการ...

มีอะไรให้ช่วยไหมครับ... เล่าให้ฟังได้เลยนะครับ

ผมชื่อบารัม ชิชิโร่ครับ

ครับ! งั้นในเมื่อเป็นโอกาสแล้ว...

เรามากู้ชื่อเสียงกันเถอะครับ

จะปล่อยให้โดนดูถูกแบบนี้ไม่ได้แล้ว! กลยุทธ์ที่บารัมคิดขึ้นมานี่มัน...!?

ฉบับหน้า No.44 นะครับ