ตอน 336: Chapter 336

สีดำกับสีแดง

เล่มล่าสุดที่ 36 วางจำหน่ายแล้ว ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม!!

เรื่องราวในอดีตของรุ่นพี่บีม ผู้ที่ครุ่นคิดถึงงานจิตรกรรม...

ชอบสีม่วง

ตอนที่ 336 ผู้สมรู้ร่วมคิด

จากฉบับก่อน→พวกอิริมะได้ฟังเบาะแสในการไขปริศนาที่รุ่นพี่บีมแห่งสมาคมศิลปะมอบหมายให้ จากพี่ชายของเซเซ ผู้เป็นนักเขียนนวนิยาย!?

นิชิ ชู

จูดาอิน ภาพสวยๆ ของเรานี่ก็ดีใช่ไหมคะ?

อืม!

ชอบสีชมพู สีเหลือง และสีเขียวอ่อนด้วยนะ!

พอคิดว่าข้างใต้ที่สวยงามนี่มีอะไรซ่อนอยู่ มันก็ขนลุกเลยเนอะ!

เราควรจะหยุดให้เด็กคนนั้นวาดรูปดีไหมนะ...

ก็จริงนะว่าความคิดมันมีความแปลกประหลาดอยู่บ้าง

แต่ว่ามันเป็นธรรมเนียมของเราที่จะให้เขาได้วาดรูปนี่นา...

ถ้ามันกลายเป็นต้นแบบขึ้นมาได้ล่ะก็...

ฉันว่ามันดีนะ

การที่ชอบภาพที่น่ากลัวมันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องสำหรับปีศาจแล้วล่ะ

คุณปู่ใจดีกับพวกเรามากๆ เลย

คุณปู่ใจดีกับพวกเรามากๆ เลย

คุณปู่ช่วยเลือกสีน้ำให้ด้วย

แล้วก็ช่วยทำผ้าใบให้ด้วย

คุณพ่อ! คุณแม่!

สุดยอด! สุดยอดไปเลย!

หืม?

งานของผมอาจจะสุดยอดก็ได้นะ!

ก็ดูสิ!

พอเห็นงานของผมแล้วก็ดีใจมากๆ เลย...

คุณปู่ล้มแล้ว!

ตอนแรกสุด อยากให้คุณปู่ดู นี่เลยนะ

แต่ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

คุณปู่ก็ลาออกจากสมาคมศิลปะของเรา

ทั้งรูปที่วาดและอุปกรณ์วาดภาพก็ถูกยึดไปหมดเลย

แล้วก็ถูกสั่งว่าห้ามวาดอะไรเด็ดขาด

แต่ว่า

อยากวาด

อยากวาด

7

อยากวาด

วาดสิ

วาด

วาดสิ

วาดสิ

วาดสิ

วาดสิ

ชื่อของเธอคือ...

ปาโรม! นะ!!

รางวัลสำหรับมือใหม่

ปาโรมที่ส่งเข้าประกวดอย่างลับๆ น่ะ

ได้รับรางวัลสำหรับมือใหม่แล้วนะ

มีคนมาร้องเรียนเข้ามาครับ

เขาบอกว่าพอเห็นผลงานของลูกแล้วก็รู้สึกไม่สบายขึ้นมา...

บางคนก็ถึงกับล้มเลยด้วย

ในฐานะสมาคมศิลปะของเราเอง ก็คงจะจัดแสดงต่อไปได้ยากแล้วครับ...

ขอให้ผลงานของเด็กๆ ไม่ได้ส่งเข้าประกวดอีกต่อไปนะครับ

เขาบอกว่าโดนขับออกจากวงการแล้วล่ะ

จากคุณพ่อคุณแม่

เขาให้เขียนคำมั่นสัญญาว่า

คือ "ห้ามวาดรูปแล้วเอาไปให้ใครเห็นในบ้านเด็ดขาด

และต้องเผาทิ้งก่อนที่จะเสร็จ"

ถึงจะเรียกว่าเป็นผลงานได้ไม่ใช่เหรอ

ฉันแค่อยากจะ

สร้างผลงาน

เท่านั้นเอง...

ตอนที่ได้ยินคำว่าบ้านผีสิงเป็นครั้งแรก

คนที่ผุดขึ้นมาในหัวก็คือปาโรมที่กำลังก้มหน้าอยู่เลย!

บ้านผีสิงเหรอ?

ผลงานที่น่ากลัวเหรอ?

สามารถสร้างผลงานได้เลยนะ!

ช่วยวาดรูปให้บ้านผีสิงของเราหน่อยได้ไหมคะ!

ทำผลงานได้แล้ว!

ให้ฉันวาดได้ไหมครับ!?

เตรียมให้ฉันเลยนะ!!

พวกเขาจะเป็นคนรับผิดชอบผลงานให้เหรอ!?

อุปกรณ์วาดภาพที่ดีที่สุด!

ส่วนที่เหลือก็คือแรงบันดาลใจของฉันเอง

เวทีที่กว้างใหญ่!

แค่โลกทัศน์ก็พอ!

เอาล่ะ! ทำให้ฉันฟังหน่อยสิ!

ตัวละครที่ดีที่สุดของบ้านผีสิงกับ! เนื้อเรื่องด้วย!!

ไม่มีเลยค่ะ!!

ไม่มีเหรอ?

ค่ะ

ไม่ได้คิดมาเลยเหรอ?

ค่ะ

110ตัน

90

งั้นก็ไม่วาดแล้วล่ะ!!

ไม่วาดอะไรเลย!

ตรงนี้ก็ไม่ขยับด้วย!

ทั้งๆ ที่สัญญาว่าจะร่วมมือกันแล้วแท้ๆ!

มันคือการทรยศ!

หัวใจมันพังไปแล้ว!

จะไม่วาดอีกแล้วจริงๆ...

อาจารย์คะ เค้กนี่ค่ะ

คุณชอบของหวานจริงๆ เลยนะคะ

เพราะคุณชอบขโมยขนมของฉันอยู่เรื่อยเลยนี่นา...

คุณอาจารย์บีม

ช่วยเล่าเรื่องปาโรมให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

ขอโทษนะคะที่แสดงอาการคลั่งไคล้ออกมาเต็มที่แบบนี้

แต่ว่า...อยากรู้มากกว่านี้อีกค่ะ

คุณอาจารย์คะ

เกี่ยวกับปาโรมที่กำลังก้มหน้าอยู่น่ะค่ะ

ของปาโรม

งานอดิเรกของเขาคือ

อะไรเหรอคะ?

...ปาโรมชอบมองดวงดาว

ชอบเหรอ?

ปาโรมเป็นหญิงงามที่น่าเกลียดน่ะ

เพราะงั้นเลยชอบมองดวงดาวในที่ที่ไม่มีใครอยู่ตอนกลางคืน

แต่เธอก็รวบรวมความกล้าแล้วไปข้องเกี่ยวกับปีศาจตนอื่น

พยายามที่จะยิ้มและเข้าไปทักทาย

แต่ยิ่งเธอยิ้ม เธอก็ยิ่งทำให้คนรอบข้างรู้สึกขนลุก

แล้วเธอก็...

เริ่มรู้สึกตื่นเต้นกับสีหน้าของพวกปีศาจที่หวาดกลัวในใบหน้าของตัวเอง

!!

!!

แล้วเธอก็ได้ขอร้องปีศาจแห่งจิตรกรรม

ว่า "ช่วยขังฉันไว้ในภาพวาดให้หน่อย"

ให้เป็นภาพที่ทำให้เห็นใบหน้าของพวกปีศาจที่หวาดกลัว

ได้ใกล้เข้ามามากกว่านี้

ปาโรมที่กำลังก้มหน้าน่ะ ไม่ใช่ภาพวาด

แต่เป็นตัวของปาโรมเอง

ใช่ไหมคะ?

น่าจะใช่ค่ะ!

สึ

ยอดเยี่ยมเลยค่ะ...!!

ช่างเป็น...

แสดงว่างานอดิเรกของปาโรมตอนนี้คือการมองใบหน้าที่หวาดกลัวของผู้ชมสินะคะ!

ใช่แล้ว

ปาโรมชอบปีศาจมาตั้งแต่แรกแล้ว

เปล่าค่ะ จุดเริ่มต้นคือเพราะน้องสาวบอกว่า "ควรจะยิ้มให้มากกว่านี้สิ" น่ะค่ะ...

ก็เลยเข้าไปคุยกับคนรอบข้างเหรอคะ?

เอ๊ะ

ปาโรมมี

น้องสาวเหรอคะ

ชื่ออะไรเหรอคะ? อายุเท่าไหร่คะ?

เธอให้คำแนะนำกับปาโรมด้วยอะไรคะเนี่ย!

ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ!?

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาล

โดยพื้นฐานแล้ว

คือบันทึกการเดินทางของชังกาน บันทึกการเดินทางของชังกาน บันทึกการเดินทางของกองทัพ よかった แค่บันทึกการเดินทางของกองทัพ คือบันทึกการเดินทางของนาเร... บันทึกการเดินทางของกองทัพ บันทึกการเดินทางของกองทัพ บันทึกการเดินทางของกองทัพ

คำตอบที่ถูกต้องของตัวละครมันมีอยู่แค่ในใจคนสร้างเท่านั้น

ไม่ว่าผมจะสร้างตัวละครแบบไหน บีมคุงก็จะไม่ได้พยักหน้าให้หรอกนะ

คุยกันให้เต็มที่เลย

มาสร้างด้วยกัน

นั่นแหละคือวิธีที่ไอ้ตัวประหลาดอย่างผมทำ

ไม่รู้ตัวเลยว่ากลายเป็นการอภิปราย! ชวนบีมเซนไปแจมด้วย ชมรมเครื่องมือเก่าจะเปิดเส้นทางสู่ผลงานชิ้นเอก!!

ต่อเนื่องในฉบับหน้า No.12