ตอน 356: Chapter 356

ชื่อของฉันคือ วารากะ คลาร่า!

นิชิ ชู

ไซชินคอมิกส์ ไดคัง ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 38 วางจำหน่ายแล้วอย่างดี!!

พิเศษสำหรับอิรุมะจัง! ซินยูส์เกรท!

จนถึงฉบับก่อนหน้า → อิรุมะจังที่รู้จักกับเผ่ามีหูหลายใบ โนวา จากการสอบเลื่อนระดับ [สคาร่า] และตั้งใจจะสอนเวทมนตร์ให้!?

คราวนี้ อิรุมะจังจะไปท้าทาย "สคาราร่า" ที่ยากลำบากมากเลยนะ!

สคาราร่า

ตอนที่ 356 นี่ไง ฉันเอง

โอ้โห! แบบนี้ต้องเชียร์แล้วสิ!

แต่ก็คิดว่าคงต้องอยู่บ้านคนเดียวอีกแล้ว... ทันใดนั้นก็!

อิรุมะจังบอกว่าอยากให้มาด้วยกัน!

ฟุฟุฟุฟุ...

ก็ต้องเป็นเพราะว่าต้องการความช่วยเหลือจากหัวหน้ากองเชียร์คลาร่าสินะ!

ด้วยกัน ด้วยกัน ด้วยกัน! ฟุฟฟึน!!

ขนมของเล่นก็คัดสรรมาแล้ว! เตรียมพร้อมเต็มที่แล้ว!

พวกเราต้องทำอะไรก็รู้ใช่ไหม?

คลาร่าโง่

ก็คือต้องเชียร์แบบด็อกกัง แบบบาคอน แบบซูกัง (เพื่ออิรุมะจังให้เต็มที่เลย!) ไปกันเลยนะ ปาร์ตี้ว้าชช้อยช้อย

...หืม?

ก็ประมาณนั้นแหละ

ฟุตะ ฟุตะ

อิรุมา! พยายามให้เต็มที่เลยนะ!

ฉันก็จะช่วยเต็มที่เลยนะ!

แต่ว่านะ...

โฮ่ง!

ไม่ใช่นะ!

ต้องแบบแก๊ง! สิ!

ต้องเต้นด้วยจิตวิญญาณให้มากกว่านี้สิ!

นี่!

นี่ท่าทางนี้มันมีความหมายอะไรกันแน่เนี่ย!?

นี่ไม่ใช่แค่การเชียร์อิรุมะจังนะ

แต่ดูเหมือนจะเป็นการเชียร์การฝึกเวทมนตร์ "โนบัมบัน" นี่ต่างหาก!

แต่ว่านะ...

มาแบบปุ๊ง!

ต้องแบบซึซึน แล้วก็โบบัง!

พูดได้แต่เสียงเลียนแบบอย่างเดียวเลยเหรอเนี่ย คุณพี่!

แค่เสียงเลียนแบบระดับนั้นยังไม่เข้าใจอีกเหรอ

ยังไม่ถึงขั้นเลยนะ...

ที่บาบิลส์ก็มีการเรียนเสียงเลียนแบบด้วยเหรอ...?

มุ~ ยากจังเลย!

ทำไมทำท่าภูมิใจขนาดนั้นล่ะ!

คราวหน้าให้ฉันสอนเอง

การสอนคนอื่นนี่มันยากขนาดนี้เลยเหรอ...

อิรุมะจังนี่ช่างดูอ่อนโยนจัง...

เหล่าปีศาจที่สอนอะไรหลายอย่างให้ฉันน่ะ

เอ๊ะ

อา อืม เอ่อ...

ก็เลยคิดว่า...

คงเป็นความรู้สึกแบบนี้สินะ...

อยากจะอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าจะทำได้คล่องแคล่วเลย

อยากจะช่วยให้เด็กคนนี้ได้

ความรู้สึกแบบนั้นมันกำลังเอ่อล้นขึ้นมาเลย

แน่ล่ะว่าโนวาคุงคงมาตลอด

พยายามมาด้วยตัวคนเดียว

คลาร่าาา~

ดูสิ!

โรงเรียนปีศาจ

นี่คือข้อมูลการรับเข้าเรียนของบาบิลส์นะ~

ฉันไปดูงานแนะนำโรงเรียนมาหลายแห่งแล้วนะ

แต่ว่าฉันคิดว่าสำหรับคลาร่าแล้ว บาบิลส์นี่แหละดีที่สุดเลยล่ะ

อิสระนะ!

อิสระ แล้วก็ตอบสนองความต้องการของนักเรียนด้วย

สนุก!

เป็นโรงเรียนที่สนุกนะ!

คลาร่า เลือกที่นี่! บาบิลส์!

อ๊ะ! ตัดสินใจแล้วสินะ!

งั้นก็...

เรียนหนังสือกันเถอะ~ ♡

ให้เต็มที่ไปเลยนะ!

ตั้งใจเรียนให้เยอะๆ นะ

มัม

คิดให้เต็มที่ แล้วก็แสดงออกมาให้ดูด้วยนะ

ภาคปฏิบัติ

ฉันน่ะ

เข้าบาบิลส์ได้แล้ว!

อิสระนะ!

สถานที่ที่สนุก!

คลาร่าาา~

โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง? สนุกไหม?

...อืม!

พูดตามตรงนะ ตอนแรก

โรงเรียนมันไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

รู้สึกหม่นๆ ตลอดเลย

ไม่ค่อยเข้าใจเลยว่าทำไมถึงต้องไปโรงเรียน

แต่ว่า...

แต่ว่า

อิลมะ กับ อัซาซุ

ตอนนี้แล้วเนี่ย

ได้เล่นกับปีศาจของคุณทากุด้วย

โรงเรียนมันสนุกจัง

ความรู้สึกหม่นๆ ก็หายไป แล้วก็สนุกขนาดนี้ทุกวันเลย

ฉันนี่มันโชคดีจริงๆ! ก็เลยคิดแบบนั้น

เพราะฉะนั้น

ก็เลยไม่เคยคิดเลยว่า

ตั้งแต่แรกเลยนะ ต้องไปโรงเรียน

แล้วก็ยังจะไปเล่นกับใครไม่ได้ด้วย

ว่าจะมีปีศาจแบบนั้นอยู่ด้วยเนี่ย

ฉันนี่เป็นอิสระมาตลอดเลยนะ

แต่จริงๆ แล้ว...

เพราะว่ามีใครบางคนคอยสนับสนุนอยู่

ฉันถึงได้เป็นอิสระได้ไง

ไม่ได้โชคดีซะหน่อย

ฉันน่ะ

ฉันนี่...

แบบวุ่นวายสุดๆ ไปเลย

รับมาอย่างเดียวมันไม่พอใช่ไหมนะ

โนะ บัน บัน!

วู้! อะไรน่ะ!

ส่วนที่ฉันได้รับมา

ก็ต้องให้โชคดีกับคนอื่นบ้างสิ

ลงไปในดิน!

ตั้งสมาธิสิ!

!

ดินเหรอ...?

คุณครูซูบอกไว้นะ!

พืชปีศาจเนี่ยนะ~

ถึงจะถูกดึงดูดด้วยดอกไม้สวยๆ หรือใบไม้ที่หรูหรา

แต่รากฐานของมันก็คือรากที่กำลังหลับใหลอยู่ในดินนั่นแหละ

ดังนั้นเวลาที่เราจะร่ายเวทมนตร์ใส่พืชปีศาจ

ก็ต้องไปที่ตรงกลางข้างบนน่ะ

ลองตั้งสมาธิไปที่รากดูสิ

นี่!

แล้วหลังจากนั้นก็

ปัง! แล้วก็ดดดดดน!

ซุงกา~น ก็เลยเป็นแบบนี้ไง!

โอ๊ะ?

อ๊ะ! อู้!

มีแค่เมล็ดอย่างเดียวมันก็ไม่มีอะไรเลยนะ

ดินกับ

น้ำกับ

สารอาหารมากมายห่อหุ้มเมล็ดพันธุ์

ถ้าเราให้กำลังใจว่า "สู้ๆนะ" "โตขึ้นนะ"

แบบนั้น

ก็...

○ถูกนำทางด้วยสายใยอันอ่อนโยน เวทมนตร์ที่ถูกทิ้งร้างของโนวาจึงเบ่งบาน!! ฉบับหน้า "บทเรียน" จะขยายวงกว้างไป...!?

ต้องบานเป็นดอกไม้ที่สวยงามและน่ารักแน่ๆ

ดอกไม้แน่ๆ