ตอน 392: Chapter 392

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 42 วางจำหน่ายแล้วเป็นที่ชื่นชอบ!!

เซชู

ผมเองก็ช่วยได้นะครับ!!

จากฉบับก่อนหน้า ด้วยความช่วยเหลือของเรย์จิและอุราระ บารัมก็รู้แล้วว่าต้นตอของอาการผิดปกติในโรงเรียนคือตะขาบดโกะ! เขาจับมันได้ด้วยความสามารถทางสายเลือดของเรย์จิ...!?

ตอนที่ 392 เล็งเป้าหมาย

รายงานผล

ผมสามารถกลับไปยังบาวิล์สได้อย่างปลอดภัยแล้ว

สาเหตุของ "อาการป่วยเป็นรอบฉับพลัน" นั้น

ได้รับการยอมรับว่าเป็นหมึกพิษของปลาหมึกร้อยขา

ยังได้มีการจัดทำคู่มือการรับมือขึ้นมาด้วย

ภายใต้การดูแลของคุณบารัม

ปลาหมึกร้อยขาได้ถูกส่งไปอยู่ในศูนย์คุ้มครองของสถาบันวิจัยเฉพาะทาง

เกลเซนถูกไล่ออก และหลังจากถูกสอบสวนก็ได้ถูกนำตัวไปยังกรมเวทมนตร์

เหล่าอสูรที่ถูกเก็บรักษาไว้ก็ถูกย้ายไปยังสถานพักพิงของพวกมันตามลำดับ

ในโรงเรียนนี่สงบสุขดีนะ...

!!

ยิงฉลอง!

โดนเป้าหมายเป๊ะเลยล่ะ!

เสียงดังสนั่นมากเลยครับ! ช่างน่าชื่นใจจริงๆ ท่านผู้บัญชาการใหญ่!

ดีมาก

อืม...นี่คงเป็นความสงบของที่นี่สินะ

ถึงแม้จะอยู่ใต้น้ำ แต่สามารถยิงปืนใหญ่ขนาดใหญ่ได้เลยเหรอครับ?

//04

เพราะมีการคำนวณอย่างละเอียดถี่ถ้วนเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหาย

ไม่มีปัญหาหรอกครับ

เพราะว่ามันเป็นงานเลี้ยงอำลาของคุณอาจารย์บารัม คุณเลยยิงได้ตามสบายเลยนะครับ

ผมจะเกรงใจไว้ก่อนนะ

เอ่อ...

ขอโทษนะครับที่มารบกวนด้วย...

ว่าแต่ห้องควบคุมนี่

นอกจากเจ้าหน้าที่ควบคุมที่ถูกคัดเลือกมาแล้ว ห้ามคนอื่นเข้าไปเลยนี่นา

ผมที่เป็นนักเรียนปี 1 นี่...ช่างเป็นเรื่องที่น่าเกรงใจจริงๆ เลยครับ!

ไม่ๆๆ! คุณพูดอะไรน่ะ!

ถ้าไม่มีความช่วยเหลือของคุณอุราระ เรื่องนี้ก็คงไม่สามารถแก้ไขได้หรอกนะ!

ขอบคุณอีกครั้งนะครับ

มะ...ไม่เลยครับ!

ถึงแม้จะไม่มีผมก็...

สุดท้ายแล้ว ผมคิดว่าท่านผู้บัญชาการใหญ่เรย์จิเป็นคนแก้ไขได้ทั้งหมดเลยล่ะครับ

เอ๊ะ?

ท่านผู้บัญชาการใหญ่เป็นคนทำอะไรก็ดูจะเกินเบอร์ไปหน่อยนะครับ

ตอนแรกทุกคนก็จะอึ้ง แล้วก็บ่นกันไปต่างๆ นานา แต่พอเห็นผลลัพธ์แล้วทุกคนก็จะเงียบไปเลย

สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็จะออกมาดีหมดเลยครับ

ถึงจะไม่รู้ว่าท่านผู้บัญชาการใหญ่จะคิดไปได้ไกลแค่ไหน แต่ว่า

หลังจากที่เขาเดินผ่านไปแล้ว

ก็มีความรู้สึกมั่นคงและแข็งแกร่งเหมือนกับคลื่นที่แตกซ่าน

มัน

เท่มากๆ เลยครับ

ก็เพราะอย่างนั้นแหละครับ ทุกคนเลยอยากจะตามท่านผู้บัญชาการใหญ่ไป

...นี่เธอ

ชื่นชมคุณเรย์ซะสินะ

ใช่แล้วครับ!

เพราะอย่างนั้นแหละครับ! ผมก็อยากจะเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ควบคุมสักวัน แล้วได้ช่วยท่านผู้บัญชาการใหญ่จังเลยครับ

โรคจิตเหรอ?

เธอ

แต่ว่า...ตอนนี้อาจจะถูกเกลียดแล้วก็ได้นะ...

แน่นอนเลยครับ

คนที่ไม่มีความมั่นใจนี่น่ารำคาญจริงๆ

!!

มะ...ท่านผู้บัญชาการใหญ่!

โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ควบคุม พวกเราต้องมีท่าทีที่หนักแน่นและมีความมั่นใจสิครับ

คนที่อย่างผมแล้วมีท่าทีที่ห่อเหี่ยวเนี่ย ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วงเท่านั้นแหละครับ

แก้ไขตัวเถอะนะ

สึ...ขอโทษครับ

แค่นี้เอง ต่อจากนี้ไป

จะทำหน้าที่เป็นคนสนิทของฉันได้เหรอ?

วารากุ อุราระ

เอ๊ะ?

เธอ จะถูกแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่ควบคุมโดยตรงของฉัน เลเวียธาน เรย์เด ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะ

คนสนิทของฉันด้วย

ทำไมล่ะครับ เอ๊ะ บะ บะ ผมเหรอครับ!?

เอี๊ยยยย!?

ถ้าฉันปล่อยปีศาจที่มีความฉลาดและพลังในการกระทำระดับเธอไปได้ยังไงล่ะ?

ไม่นะ เอ่อ...

แต่ว่า...

สิ่งที่ฉันทำ มันจะออกมาดีทั้งหมดใช่ไหมครับ?

ถ้าอย่างนั้น ตามมาสิ

ถ้าแค่มองอยู่เฉยๆ ก็จะโดนคลื่นซัดหายไปนะ เจ้าหนู

ครับ!

...!

คุณ

โอ้

ค่า

ฝากตัวด้วยนะครับ!

การไปปฏิบัติภารกิจระยะยาวที่โรงเรียนทหารเรือใต้ทะเลเลเวียรอนนี่จบลงด้วยดีแล้วล่ะ

คงไม่เป็นไรหรอกครับ ถึงผมจะออกไปจากไปแล้วก็ตาม

หนุ่มน้อยที่สุดเลยนะเนี่ย~

ถึงอย่างนั้นก็...

ถ้าหากว่าในโรงเรียนแห่งนี้

มีอันตราย กำลังจะมาถึง

ฉันจะรีบวิ่งไปให้ได้เลยนะ...

อาจารย์ควบคุมที่ 1

โอ้โห~ ไม่คิดเลยว่าอาจารย์เกลเซนจะเป็นปีศาจอาชญากรแบบนี้...!

น่าตกใจจริงๆ เลยนะครับ

แย่จริงๆ เลยนะเนี่ย...

ระหว่างที่เราพักผ่อนอยู่ เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นซะแล้ว

สาเหตุก็รู้แล้ว เรื่องก็คลี่คลายแล้ว!

พวกเธอทั้งสองคน กลับไปทำงานได้แล้วนะ ยินดีด้วย!

ครับ!

อาการร่างกายดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ?

หายเป็นปกติแล้วครับ!

อาจารย์ควบคุมเลเวียรอน คุณเวตโตะ

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะทุ่มเทให้กับการเป็นอาจารย์ควบคุมอีกครั้งนะครับ!

เหยื่อคือ

นักเรียน 5 คน กับอาจารย์ 3 คน

อาจารย์ก็ได้รับผลกระทบด้วย...

วันหยุดสั้นกว่าที่คิดไว้นะครับ

อาจารย์เลเวียรอน คุณมิกิอิ

อยากเห็นโรงเรียนวุ่นวายกว่านี้อีกจัง

วัฏจักรแห่งหายนะ โรคระบาด♥

ก็สมแล้วที่เป็นกอโก้ล

คลี่คลายได้รวดเร็วดีนะ

คุณผู้ชายคนนั้นจะทำยังไงดีครับ? จะจัดการให้เลยไหมครับ?

เขาได้ลบความทรงจำเกี่ยวกับพวกเราไปแล้ว ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ

แต่ว่าก็...

ขอให้ทำตัวอยู่นิ่งๆ สักพักก่อนนะครับ

เวลาที่โรงเรียนแห่งนี้จะตกสู่ความโกลาหลที่แท้จริงน่ะ

น่าสนุกจังเลยนะ

ผู้บัญชาการสูงสุดเหรอครับ?

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?

เอ่อ...

เปล่า

ไม่มีอะไรหรอกครับ