ตอน 41: Chapter 41

ชูเน็น แชมเปี้ยน คอมิกส์

[ปีศาจเข้าแล้ว! คุณอิริมา]

ฉันคือคุโรม! ไอดอลสาวสุดฮอตเลยนะ!

ฉันก็ซ่อนตัวตนไปเข้าโรงเรียน

※ ไอดอลแห่งแดนปีศาจ

สุดท้ายแล้วฉันก็อยากจะเป็นอันดับหนึ่งของเหล่าไอดอล!

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือสิ่งใดในโลกแห่งความเป็นจริง (165)

แต่แล้วจู่ๆ

แล้วมีเด็กผู้ชายชื่อ "อิริมา" ที่โดดเด่นกว่าฉันปรากฏตัวขึ้น ทำให้ความภาคภูมิใจในตัวเองของฉันเกือบจะพังทลาย!

จะมาสนใจอะไรได้ล่ะ!

ต้องมองไปข้างหน้าเพื่อความฝันของตัวเอง... แต่ว่านะ

ทำไมต้องตรงหน้าฉันด้วยนะ

ฉบับรวมเล่ม 3 วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการแล้วนะ!!

มีคุณอิริมาอยู่ด้วยนี่นา...!?

ตอนที่ 41 นี่เอง เผลอไป

ตัวตนที่แท้จริงของไอดอลสาวสวยคุโรมุ ต้องเป็นความลับสุดยอด... แต่ว่านะ!?

ฉบับก่อนหน้า → ตัวตนของไอดอลสุดฮอตคุโรมุ คือเกโรล ที่เป็นหนึ่งในกลุ่มเด็กมีปัญหาเดียวกับคุณอิริมา! เธอแอบทำกิจกรรมโดยไม่ให้เพื่อนร่วมชั้นรู้ แต่แล้วก็ไปเจอคุณอิริมาที่เฝ้ามองเธออยู่เงียบๆ ในโซน VIP ของงานอีเวนต์...!?

หลายชั่วโมงก่อน

ท่านผู้บัญชาการกองทัพบดีนบาราคิ

นี่สำหรับพวกเธอ

โอ้! ตั๋วคอนเสิร์ตที่ได้รับความนิยมสูงของ... คุโรม... คุณจัง!

ญาติของผมเป็นเพื่อนเจ้าภาพน่ะครับ

เลยพยายามขอมาได้น่ะครับ

พอบอกไปว่าได้รางวัลพิเศษจากการแสดงของกองทัพปุ๊บ! พวกเขาก็บอกว่าจะให้ช่วยงานคอนเสิร์ตด้วย!

รู้สึกเป็นเกียรติสุดๆ ไปเลยครับ

ตอนนี้จะรีบไปที่สถานที่จัดงานแล้ว แต่มีตั๋วล้นอยู่ 3 ใบครับ

พวกคุณนี่สมควรได้รับรางวัลพิเศษเลยนะ

ถือว่าเป็นคำชื่นชมจากพวกเรานะ

นี่!

ขอบคุณมากเลยครับ!

...ก็เป็นแบบนั้นน่ะครับ

ไม่คิดเลยว่าจะถูกรางวัลให้ได้คุยกับคุณครอมุด้วย... นี่เป็นครั้งแรกเลยที่โดนเช็คบอดี้ถึง 5 ครั้ง...

9

ก็แบบว่า

......

น่าหงุดหงิดจังงงงง!

อะไรเนี่ย! เรื่องราวของคนดังนี่มันอะไรกัน!?

แม้แต่รุ่นพี่ก็ยังให้การยอมรับอีกเหรอ!? สมกับที่เป็นที่โรงเรียนจริงๆ...

มากกว่าฉัน...

มีคนนิยมมากกว่าเหรอ...!?

แป๊ะ!

ซ่ามุอิ!!

อ๊ะ เอ๊ะ เอ่อ...

เครื่องปรับอากาศมันเสียแล้วค่ะ!

แก๊ก

ถะ ถะ ใช่เหรอคะ!

อ๊ะ อันตราย...! ถ้าตัวตนที่แท้จริงของฉันถูกเพื่อนร่วมชั้นรู้เข้า คงจะเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ...

เอ่อ...

คุณคุโรมเนี่ย

สามารถทำทั้งการเป็นนักเรียนและเป็นไอดอลได้เลยใช่ไหมคะ

ฮึ่ก...

ใช่ค่ะ

สุดยอดไปเลยนะคะ! ทั้งที่งานเยอะขนาดนั้น...!

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ! เพราะฉันเป็นที่ต้องการตัวไงคะ

!

ใช่ค่ะ

ตั้งแต่เช้ามืดก็เริ่มจากการอัดเพลงสำหรับถ่ายทำทางทีวี ต่อด้วยการซ้อมเต้นและเรียนเปียโนในช่วงพักกลางวัน พอเลิกเรียนก็มีการเพิ่มการสัมภาษณ์ในนิตยสาร และปิดท้ายด้วยการพบปะและประชุมเตรียมงานคอนเสิร์ต แถมยังมีการทำการบ้าน ท่องจำเพลงใหม่ และเตรียมตอบจดหมายจากแฟนคลับอีกด้วย...

เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ!?

สุดยอด! ในสมุดบันทึกเต็มไปหมดเลย!

เห็นไหมล่ะ? นี่แหละคือความเป็นมืออาชีพ...

ทะ! ก็ไม่ได้เขียนอะไรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นสักหน่อยนะ!!

แย่แล้ว! เผลอไปอวดความดังซะแล้ว... ทั้งที่ก็เขียนตารางเรียนของโรงเรียนไว้ด้วยนี่นา...

ไม่ถูกจับได้ใช่ไหมนะ...

ดะ...

ไม่ไหวแล้ว

เอ๋!?

คุณอิริมาคะ รับชารึเปล่าคะ?

ทำไมถึงรู้ชื่อฉัน...

เอ๊ะ?

คุณอิเบลท์ ฟอน มาร์คุนด์อูฟฟะ ชาเหรอคะ

รับไหมคะ!?

คุณอิเบลท์ ฟอน มาร์คุนด์อูฟฟะ ชา!?

ให้ผมชงชาให้ไหมครับ?

เอ่อ... ผม

กลับก่อนนะคะ

เอ๊ะ

เซ～

เอ๋

รอดมาได้แบบหวุดหวิด... แค่เส้นยาแดงผ่าแปดเอง...

ขออนุญาตนะครับ ขอบคุณที่คุยด้วยนะครับ

ยินดีเช่นกันครับ

เฮ้อ... ในที่สุดก็รู้สึกสงบลงแล้ว

แล้วเจอกันที่โรงเรียนอีกนะ

แล้วเจอกันนะ

ทำตัวให้เป็นระเบียบหน่อยสิ...!!

ไม่อยากจะเชื่อเลย...

(175)

พยายามมาขนาดนี้แล้วนะ แต่กลับง่ายดายขนาดนี้... ถ้าโรงเรียนรู้เข้า คงจะเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ ภาพลักษณ์จะตกฮวบในทันที...!

...ซ่ามุ... หนาวจัง...

ถ้าหนีไปก็คงแย่...

เอ่อ

ทำไมถึงรู้คะ...?

วะ... ฉันเองที่ว่าคุโครุ เคโรริ... เป็นเพื่อนร่วมชั้น...

เอ่อ...

มือ...

มือเหรอ?

ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ นะคะ

ว่าทำไมถึงมีเด็กที่ดูสงบแบบนั้นอยู่ในห้องเรียนที่มีปัญหาอย่างเราได้

แล้วก็เป็นประจำ

ที่เธอจะกำมือเหมือนจะห่อด้วยนิ้วโป้ง... ก็เลยรู้สึกว่ามันแปลก...

บางทีอาจจะ...

แล้วมือคู่นั้นก็อยู่บนเวทีเหมือนกัน...

ส่วนที่เหลือ... อย่างน้ำแข็ง หรือตารางในสมุดบันทึก หรือแว่นตาอะไรพวกนั้น... ก็เป็นตัวตัดสินเลยค่ะ...

ต้องระวังให้มากกว่านี้แล้วสิ... แต่ว่ามือมัน

แปลกไปค่ะ

แว่นตาของฉันนี่เป็นแว่นตาต้านการรับรู้ขั้นสุดยอดเลยนะคะ

เป็นแบบสั่งทำพิเศษที่ปีศาจธรรมดาสวมใส่ก็จะไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของฉันเลยค่ะ

ถึงอย่างนั้น ถ้าเป็นฉันสวมใส่เข้าไป มันก็จะเพิ่มเสน่ห์ขึ้นมาถึง 51% เลยล่ะค่ะ...

เสน่ห์ 51% ค่อนข้างต่ำนี่นา

ยังไงก็ตาม ถ้าเขาไม่สนใจและมองมาที่ฉันมากนัก ก็น่าจะสังเกตไม่เห็นตรงนั้นหรอก...

อย่างนั้นเหรอ! หมายความว่า...

เอ่อ...

หมายความว่าเขา...

ผม...

แฟนคลับตัวยงของฉันเลย!

เพราะว่าฉันอิจฉาคุณน่ะค่ะ

คะ?

ฉันคิดว่ามันสุดยอดเลยนะ! ถึงจะไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย

แต่คุณก็อยู่ตรงนั้น...จะเรียกว่าอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่รู้ แต่การทำให้รู้สึกเหมือนไม่มีตัวตนนี่มันระดับมืออาชีพเลยล่ะ

...ส่วนผมเนี่ย มักจะเผลอไปเด่นขึ้นมาบ่อยๆ เลย

ดังนั้น

คีย์ ยุค

ฉันก็อยากจะเป็นคนที่ไม่โดดเด่นเหมือนคุณเลยค่ะ!!

ฉันก็อยากจะเป็นเหมือนคุณเหมือนกันค่ะ

...เอ๊ะ?

...แค่ความประมาทเหรอคะ...?

ชิชิ

ไม่อยากจะอยู่ต่อวัน แต่กลับต้องอยู่ต่อวัน...เหรอคะ?

ถ้าอย่างนั้น ตัวฉันที่พยายามจนเด่นแล้วล่ะ...?

กำลังแพ้ให้กับความประมาทของคุณเหรอคะ?

แบบนั้นน่ะ

แบบนั้นน่ะ

ไม่ยอมรับ...!!

ว้าววววว นี่ฉันเป็นอะไรกันแน่เนี่ย!?

แบบนี้มันไม่มีหรอก...!!

ฉันจะไปยอมให้คุณอะไรได้กัน...!!

สงบสติ...!!

แพ้... นะ...

ความโกรธมันเกินขีดจำกัดจนวงจรช็อตไปเลย...!! ยังมีไลฟ์ตอนกลางคืนอยู่นะ ไหวไหมเนี่ย!?

!?

คุณคุโรมุ!? เดี๋ยวก่อน... ดะ!

มีใครสักคนนนน!!