ตอนที่ 418

นิชิ ชู

ฉบับก่อนหน้า → ใช้【กุญแจจอมมาร】 แล้วถูกดูดเข้าไปใน『ประตูสู่ต่างโลก』โดยอิรุมะกับคุณอะเมริ ด้านหลังประตูคือ...!?

อิรุมะ รูมะ

ทุ่งดอกไม้ที่แผ่กว้างอยู่ตรงหน้ามันแตกต่างจากพิพิธภัณฑ์มากเกินไป...!?

เล่มล่าสุด 45 วางจำหน่ายแล้วด่วน!!

ที่นี่มัน...

นี่มัน...

ฉันเปิดประตูสู่ต่างโลกออกไป...

แล้วก็ถูกดูดเข้าไปข้างใน...

วงจรเลวร้ายก็กลับมาเป็นปกติแล้วด้วย

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

คุณอะเมริเหรอ?

ดอกไม้นี่...

คุณอะเมริเหรอ?

!

อ๊ะ อ่า ไม่เป็นไรแล้ว!

イルม่าก็ไม่เป็นอะไรใช่ไหม? มีจุดแปลกๆ ตรงไหนไหม?

ดะ...ไม่เป็นไรค่ะ

ว่าแต่ ที่นี่มัน...

ไม่รู้สิ

ประตูสู่ต่างโลกมันโดนเวทมนตร์การเคลื่อนย้ายครอบงำไว้

แล้วก็ถูกส่งมาที่ไหนสักแห่งสินะ...

เอาล่ะ! ลองดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ก่อน...

!

ปีกไม่ออกมา

เอ๊ะ

ไม่นะ...

สึ...

เวทมนตร์ก็ใช้ไม่ได้ด้วย

แบบนี้ได้ยังไง...!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...!?

อาจจะโดนเวทมนตร์บางอย่างรบกวนอยู่มั้ง

ถ้าไม่มีปีก ไม่มีเวทมนตร์ แถมไม่มีช่องทางติดต่อด้วยล่ะก็...

●●●●●

คุณอะเมริครับ

ขอโทษนะครับ

เพราะผมทำให้คุณอะเมริต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย...

จริงๆ เลย...

ใจเย็นๆ นะ イルม่า

ฉันอยู่ตรงนี้เอง

ไปด้วยกัน

กลับไปหาทุกคนเถอะ!

...ครับ!

นายเนี่ย ถ้าปล่อยมือจากไปเมื่อไหร่ก็มักจะโดนเรื่องแปลกๆ เข้าไปเสมอเลยนะ!

นิสัยแบบนั้นต้องแก้ไขให้ได้แล้วล่ะ!

ค่ะ

ฮะ! ครับ!

ขอโทษครับ!

เอ่อ คุณอะเมริครับ

ผม...ดีใจจังเลยครับ

ที่คุณอะเมริวิ่งเข้ามาช่วยผม

จริงๆ นะครับ...

ดีใจมากๆ เลยครับ

อิรุ...

อาริ...

นี่มันอะไรกันเนี่ย!

イルม่า อันตราย! ถอยออกมา!

ไม่สิ เอ่อ...

เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ! ไอ้...!

เซย์!!

แหวนกินจุของ...

ร่างจำแลง!?

ไม่ใช่สัตว์อสูรกลายพันธุ์เพี้ยนๆ อะไรสักอย่างเหรอ!?

อื้อออ...

!?

ตรงนี้!!

คุณอาริ! ทำไมถึงปรากฏตัวออกมาแบบนั้นล่ะ...! ผมก็กลัวเหมือนกันนะ!?

สัตว์อสูรกลายพันธุ์เพี้ยนๆ ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ครับ

แต่ยังไงก็ไม่เป็นไรครับ! ไม่เป็นไร!

ขอโทษๆ

ก็ถูกเห็นเข้าแล้ว แถมคิดว่าคงต้องไปต่อด้วยแรงใจนี่แหละครับ

เอาล่ะ...ต้องขอโทษด้วยที่มาแนะนำตัวในแบบที่มันเป็นแบบนี้ไปเลยนะครับ คุณอาริครับ

เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักนะ แต่ว่าขอให้เราเข้ากันได้ดีๆ ล่ะ

แต่ว่าทำไมถึงออกมาจากแหวนได้ล่ะ

ความรู้สึกมันเบาๆ อย่างน่ากลัวเลยนะ...

น่าจะเป็น...

เพราะว่าในพื้นที่นี้มันมีข้อห้ามในการใช้เวทมนตร์น่ะ

เหมือนกับว่าตัวผมเองที่เป็นแหล่งพลังเวทมนตร์ของแหวนของเจ้าอิรุ ก็ถูกดีดออกมาจากตัวกลางด้วย...

แล้วก็สิ่งที่น่าตกใจก็คือ

ที่นี่ไม่ใช่โลกปีศาจ

มันอยู่ตรงกลางระหว่างโลกกับโลก

ต่างมิติ

ต่างมิติ!?

รู้ได้ยังไงเหรอ?

อืม... ความรู้สึกเหรอ?

อืม...

เชื่อเถอะครับ

มันยากที่จะเชื่อได้เลย...

เอ๊ะ!?

แต่ว่า

ถ้าเป็น "ต่างมิติ" ก็พอจะเข้าใจได้

ดอกไม้นี้

ดอกมิมิเรย์

เป็นดอกไม้ที่แม่ของผมชอบ

จากเรื่องที่พ่อเล่าให้ฟัง

ว่าเคยใช้เวลาอยู่ด้วยกันในทุ่งดอกมิมิเรย์บ่อยๆ น่ะครับ

ก็เพราะว่าผมก็อยากจะไปดูเหมือนกัน เลยลองไปค้นหาดูน่ะครับ

แล้วก็...

ดังนั้นที่ที่เรียกว่า "ทุ่งดอกมิมิเรย์" น่ะ

"มิมิเรย์" เป็นพืชที่หายากมาก

มันจึงถูกอนุรักษ์และเพาะปลูกกันเฉพาะในหมู่เผ่าปีศาจ และต้นที่ยังมีชีวิตอยู่ก็มีจำนวนน้อยนิด

มันไม่มีอยู่ในโลกปีศาจนี้เลยครับ

งั้นจริงๆ แล้ว... ที่นี่คือมิติอื่นสินะ

จะทำยังไงถึงจะกลับไปโลกปีศาจได้ล่ะ?

เอาล่ะ...

น่าจะมีทางออกอยู่ล่ะมั้ง...

ก็คงต้องหาดูสินะ

อ๊ะ

นี่นะ...

ประตูเหรอ?

โอ้...!!

อึก...

จะผลักก็ไม่ขยับ จะดึงก็ไม่ขยับเลย

รูลูกบิดก็...ไม่มีนี่นา

มันเป็นสนิมเหรอ...

!!

ได้ยินไหม!?

โอ้ เฮ้! เจ้าอิรุ!

อิรุมา! เป็นอะไรรึเปล่า!?

อิรุมา!?

ซาฟุ

ซาวะ

เขตเอ

ที่นี่

...เอ๊ะ?

ต่อเนื่องในฉบับหน้า NO.49

บรรยากาศของเมือง, เสียงอึกทึกครึกโครม, และมนุษย์ สิ่งที่มีอยู่ตรงหน้า มันคือสิ่งที่ไม่มีอยู่ในเขตร้างเลย