ตอน 45: Chapter 45

ชูเน็น แชมเปี้ยน คอมิกส์

ฉบับรวมเล่ม 4 ก่อนวางแผง สีตรงกลาง!!

♡

ฉบับรวมเล่มที่ 4 วางจำหน่ายวันที่ 8 กุมภาพันธ์ (พฤหัสบดี)!!

ตอนที่ 45 ★ความลับของแหวน

มีกรอบ

อิรุมะ

มาอิริมาชิตะ

อิรุมะคุง

เรื่องย่อตอนที่แล้ว

โดนอเมริเห็นตอนกำลังซ้อมเวทมนตร์ (แต่งหญิง)

อิรุมะกลับมาแต่งหญิงอีกแล้ว! จะแก้ตัว...ไม่ได้แล้ว!!

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด (159

จากตอนที่แล้ว → "อะคุชoku" ที่อิรุมะซึ่งไม่มีพลังเวทมนตร์สวมใส่เพื่อใช้เวทมนตร์ จู่ๆ ก็พูดขึ้นมาเอง!! ขณะที่วิญญาณ (หรืออะไรสักอย่าง) ที่เบื่อหน่ายกับความไม่ชำนาญเวทมนตร์ของอิรุมะกำลังสอนวิชาแปลงกายให้อิรุมะอยู่ จู่ๆ ก็มาเจออเมริในจังหวะที่เลวร้ายที่สุด!?

นะ! นัน! นาน!

ท่าทางอะไรกันเนี่ย...!

ไม่ใช่นะคะ คุณอเมริ นี่มัน...!!

อย่าเข้าใกล้!!

นี่เป็นการฝึกเวทมนตร์ค่ะ...

เวทมนตร์เหรอคะ...?

ใช่ค่ะ!

การฝึกเวทมนตร์กับแหวนนี่ด้วยกันค่ะ...!!

แหวนมันจะพูดได้ยังไงกันล่ะ!!

นอกจากจะแต่งหญิงแล้ว ยังมีนิสัยชอบจินตนาการอีกด้วยนะเจ้า!

เอ๊ะ!?

อ้าว คุณอาคุชิไปอยู่ที่ไหน...

ขออนุญาตนะครับ!

อั่ก...

ต้องถูกมองว่าเป็นพวกโรคจิตแน่ๆ

หาไปทั่วแต่คุณอเมริไม่อยู่...

จะแก้ความเข้าใจผิดยังไงดีล่ะ...

ถ้าบอกว่าเป็นงานอดิเรกไปเลยดีไหมคะ♡

จะให้มันเป็นงานอดิเรกไปเลยดีกว่า ♡

คุณนักกินจัง!? อยู่ที่ไหนมาครับ!?

กำลังดูเล่นอยู่ในแหวนอยู่ครับ

ออกมาแล้วอธิบายหน่อยสิครับ...

ตื่นขึ้นมาแล้ว

นั่นมันไม่โอเคเลย

ก็เพราะว่าไอ้จู๋ของผมมันเป็นวัตถุที่ไม่รู้จักไงครับ

ถ้าถูกจับได้นี่กลัวว่าจะโดนทดลองอะไรสักอย่างเลยครับ

เย้

ผมเข้าใจนะว่าคุณเจ้าของก็ไม่อยากเด่นเหมือนกัน

นั่นก็จริงอยู่...

แต่ถ้าปล่อยแบบนี้ไป คุณอเมริก็จะเข้าใจผิดอยู่ดี...

ถ้ามีตัวอย่างแบบผมอยู่แล้ว ก็จะโผล่ออกไปให้ดูเลยก็ได้นะ!

จริงเหรอคะ!?

ถ้ารู้ว่าออกหน้าสาธารณะแล้วมันปลอดภัย ก็จะปรากฏตัวแบบอลังการให้ดูเลยล่ะ

ก็แน่นอนอยู่แล้วล่ะ

แบบนักแสดงหญิงเลย

ถึงจะบอกว่าผมเป็นคนลึกลับก็ก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันนะ...

มาพยายามกันเถอะ คุณนักกิน!!

จะไขความลับของคุณอาคุชิให้ได้

จะคลายความเข้าใจผิดของคุณอเมริให้ได้!!

แล้วก็... ท่านเจ้าบ้าน คุณทายถูกไหมคะ?

ใช่แล้วครับ!

คนแบบนั้น ต้องรู้เรื่องแหวนดีแน่ๆ เลยค่ะ!!

เปล่าสิ แหวนมันไม่พูดนะ...

แหวนของคุณอาคุชิเป็นเครื่องรางที่กักเก็บพลังเวทมนตร์นี่นา...

มันไม่มีตัวตนอะไรเลย ไม่มีเลย!

แต่ว่ามันเริ่มพูดออกมาจริงๆ นะ...

อ๊ะ ถึงจะมองไม่เห็นตัวมันก็เถอะ

คงจะเหนื่อยสินะ

ดื่มนมอุ่นๆ ไหม?

เอ๊ะ ไม่ใช่สิ...

คุณเป็นห่วงผมเต็มที่เลยนี่นา......

ห้องสมุดโรงเรียนปีศาจ

แหวนของนักกิน

แหวนของนักกิน—คือ

เครื่องมือเวทมนตร์ที่ใช้เก็บและปล่อยพลังเวท

ปริมาณพลังเวทที่เก็บได้มันก็มีความแตกต่างกันอยู่บ้าง...

ถ้าพลังเวทหมด ก็จะเกิดหมอกที่ดูดกลืนพลังเวทรอบๆ ขึ้นมา... แค่นั้นเอง

ว๊าชิ

ดูเหมือนจะมีเรื่องน่ารำคาญแบบนั้นเกิดขึ้นด้วยสินะ

เอ๊ะ

ก็จำได้แค่ว่ามีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นน่ะ... เหมือนกับว่าหิวขึ้นมาเฉยๆ น่ะ...

ไม่จำว่ามันอาละวาดเลยเหรอคะ?

ไม่มีเลยล่ะ

แล้วเรื่องที่ออกดอกซากุระล่ะ?

ไม่รู้สิ!

ครั้งแรกของล・เบร่า...

ไม่รู้ววว!

คงเป็นแหวนธรรมดาที่ยังไม่มีสติสัมปชัญญะอะไรน่ะสิ

ถ้างั้นตอนที่เริ่มรู้ตัวล่ะก็...

ก็ต้องเป็นตอนนั้นแหละ!

เหตุการณ์ถูกดึงออกมา!!

ห๊ะ?

จับคอไอ้พวกโรคจิตแว่นนั่นแล้วบอกไปแล้วนี่ว่ามันเป็นตัวอันตราย

กั่ก!

แกร๊ก! อะไรกันเนี่ย

อ้าว นั่นหมายความว่าอย่างนั้นเหรอคะ!?

อ๊ะ... ขอโทษครับ

ก็

ถึงจะไม่รู้ช่วงเวลาที่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเป๊ะๆ ก็ตาม

ที่ผมจำได้ก็ประมาณนั้นแหละ

ฮ่า...

แต่ถ้าความทรงจำของคุณนักกินมันเลือนรางแบบนี้ ก็ยิ่งไม่มีข้อมูลเลยสิครับ

จนมุม

นั่นหมายความว่า...

โอ๊ะ

จะทำยังไงดีล่ะ...

โซสึกิ

ฮานะ~

→←ตัวเองรับรู้ได้เลยล่ะ—

จุดแบ่งช่วงเวลามันเป๊ะเลย...

เป็นอะไรไปครับ ท่านเจ้าบ้าน!?

ว่าจะลองทำดูอีกครั้ง

สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับคุณนักกิน... พอทำแล้ว

ก็ได้รับแหวนมา

นั่นก็คือ

ที่ไอ้จู๋ของผมพูดได้น่ะ...

เพราะว่าระดับของผมมันขึ้นเหรอครับ...?

โอ้~

แน่ใจว่าเส้นนี้มันเข้มข้นเลยนะ

เพราะว่าผมกับคุณท่านมันเป็นหนึ่งเดียวกันนี่นา!

ถ้าเป็นเรื่องจริงแบบนั้น เราก็สามารถตรวจสอบได้นี่นา!

โอ๊ะ?

ก็เพราะว่าถ้าตำแหน่งมันสูงขึ้น มันก็จะเปลี่ยนแปลงนี่นา...

หมายความว่าถ้าตำแหน่งของผมขึ้นเป็น "4" คุณนักกินก็จะเติบโตไปด้วยใช่ไหมครับ!

ปริศนาก็เข้าใจแล้ว...รู้สึกตื่นเต้นจังเลยนะครับ!!

เฮ้ๆ

ไม่เป็นไรเหรอคะคุณเจ้าของ จะเด่นไปไหมคะ?

ตอนนี้เลยเหรอ

อ๊ะ!

คุณนี่ใจดีจริงๆ นะ

...แต่ถ้าพูดแบบนั้นล่ะก็

ก็น่าจะคาดหวังดูหน่อยแล้วกันนะคะคุณเจ้าของ

คำว่า "คุณเจ้าของ" เนี่ย...นิดนึงนะ

งั้นก็ "อิรุโบ" แล้วกัน

เรื่องของผมนะ

อาริเคร็ด...

อาริเหรอ...?

หืม? โอ้!

เรียกผมว่าคุณอาริเถอะ!

แล้วก็ใช้คำสุภาพด้วยนะ

(177)

รู้สึกเหมือนรอบๆ จะเริ่มวุ่นวายขึ้นนิดหน่อยอีกแล้ว...

คุณอาริ ไม่ต้องคืนเป็นลูกสาวคนรองเหมือนเดิมเหรอคะ?

ไม่เป็นไรหรอก

เพราะว่าผมไปทิ้งมันไว้แล้วไง

ก็ใกล้จะเข้าถึงความลับของคุณอาริแล้วสินะ

ดีจังๆ!

จะนอนแล้ว

เรื่องของคุณอเมริยังไม่คลี่คลายสักเรื่องเลยนะ!!

เริ่มเลย