MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา

Mairimashita! Iruma-kun

ตอน 453: Chapter 453

ก่อนหน้าถัดไป
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 1
ตอนที่ 453 น่ากลัวจัง
ฉบับก่อนหน้า→แอสโมเดอุสกับคูราร่าที่รู้ความจริงว่า "อิรุมะเป็นมนุษย์" โดยตรงจากตัวอิรุมะเอง ถึงแม้จะถูกบารัมตักเตือนและจากไปแล้ว แต่ว่า!?
ท่านนั่นน่ะ
มังงะฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 49 วางจำหน่ายแล้วด่วน!!
◇นึกถึงภาพของเขา
คุณอิรุมะ ช่างพิเศษจริงๆ
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 2
หลานของประธานกรรมการเลยนี่นา!
สุดยอดไปเลย!
นี่มันแข็งแกร่งแค่ไหนกันเนี่ย!?
ก็ต้องเป็นอันดับหนึ่งของปีแน่ๆ เลยสิ!
ตอนแรกที่รู้สึกนะ มันคือความสงสัย
แต่ว่า
มันก็ถูกปัดเป่าไปอย่างรวดเร็ว
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 3
อ่านคาถาต้องห้ามไปแล้วนะ!
ได้ที่หนึ่งไปอย่างรวดเร็วเลยนี่นา!
ดูเหมือนจะใช้ปีศาจเป็นผู้รับใช้ได้ด้วย!
สุดยอดไปเลย!!
ไม่ทันรู้ตัวก็แปลงร่างเป็นรูปเคารพแล้ว
ถึงจะดูสดใสและอ่อนโยน
แต่ก็เป็นท่านที่ยืนอยู่ตรงกลางของทุกสิ่งและดึงดูดผู้คนรอบข้างไว้ได้เสมอ...
ไม่ว่าจะเจอความยากลำบากแบบไหน ก็จะเผชิญหน้ากับมันอย่างกล้าหาญเสมอ
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 4
ท่านนั่นคือ...
ในตอนที่ 44
ที่ผมฝ่าฟันมาด้วยสุดกำลัง
ในดวงตาที่ซื่อตรงคู่นั้น
หัวใจของผมไม่รู้ว่าเคยลุกโชนขึ้นกี่ครั้งแล้ว
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 5
ท่านผู้นี้ ช่าง...
คุณอิรุมะ ช่างพิเศษจริงๆ
ท่านนี่แหละ สมควรที่จะเป็น "จอมมาร" ผู้ปกครองโลกปีศาจนี้!
อยากจะเห็นท่านในแบบนั้นอยู่ข้างๆ เลย
คุณอิรุมะ
ของผม
ของผม...
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 6
ปีศาจที่ชื่นชม...อะคุมา
ผม
เป็นมนุษย์
ซ่อนมาตลอด
ขอโทษนะ
มนุษย์เหรอ?
คุณอิรุมะ ไม่ใช่ปีศาจ
มนุษย์
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 7
เหมือนว่ามีบางอย่าง
ตกลงมาข้างล่างอย่างแรง
แล้วฉันก็ขยับตัวไม่ได้เลย
ร่างกายมันหนักเหมือนตะกั่ว
พอรู้ตัวอีกทีก็...
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 8
แค่
ทำยังไงดี
คุณอิรุมะไปแล้ว...
อาซึอาซุ...
ถ้าไม่กลับมาล่ะจะทำยังไงดี...
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 9
เดี๋ยว...
ความรู้สึกที่กำลังดิ้นรนอยู่ข้างในตัวฉันนี่คืออะไรกันนะ
ความโศกเศร้าเหรอ?
ความผิดหวังเหรอ?
ความโกรธเหรอ?
ความกระวนกระวายเหรอ?
ไม่ใช่
ความอับอายเหรอ?
ไม่ใช่!
ไม่ใช่!!
นี่มัน...
Mairimashita! Iruma-kun หน้า 10
นี่มัน...
ความกลัว
คุณอิรุมะ จนถึงวันนี้
คุณรู้สึกอะไรมาบ้าง
ภาพนั้นก็ไหลบ่าอยู่ในหัวเหมือนกระแสน้ำเชี่ยวกราก
เป็นการย้อนกลับไปที่พิธีเปิดเทอมสินะ
ตอนนั้นก็เหมือนกัน
บรรยากาศมันต่างออกไป...
คุณอาซึนี่มันจริงจัง...นะ
ตอนนั้นก็เหมือนกัน
อ๊ะ!
ตอนนั้นน่ะ
ที่จริงแล้ว...
ต้องน่ากลัวมากแน่ๆ
รอบๆ ตัวเขาที่เป็นมนุษย์น่ะ มีแต่
อันตรายและความกังวลมาติดตาม
ถ้าถูกจับได้ว่าเป็นมนุษย์ล่ะ?
จะถูกล่าเหรอ?
จะถูกทดลองเหรอ?
จะถูกดูถูกว่าเป็นคนโกหกเหรอ?
คงกลับไปใช้ชีวิตปกติไม่ได้แล้วล่ะ
และที่โหดร้ายที่สุดก็คือ
ความกลัวของเขา
คนที่สามารถเข้าใจมันได้อย่างสมบูรณ์
กลับไม่มีอยู่ในโลกปีศาจนี้เลย
คุณอิรุมะนี่มันพิเศษจริงๆ
อ๊ะ ไม่ใช่
อ๊ะ ไม่ใช่
คุณอิรุมะ...
มันอ่อนแอ
กว่าที่ฉันคิดไว้
มากเลย
และ...
โดดเดี่ยวเลยสินะ
อยู่เพียงลำพังในโลกปีศาจนี้
แบกรับความลับที่ไม่อาจจะทำอะไรได้
คงจะน่ากลัวมากแค่ไหนกันนะ
คงจะทรมานมากแค่ไหนกันนะ
ถึงอยู่ข้างๆ เสมอเลยนี่นา! ทั้งที่มีเหตุผลมากมายเลยนี่นา!!
ไม่ทันสังเกตเลย! ไม่สามารถคอยประคับประคองได้เลย!
ของฉันคนนี้!
มันตรงไหนกันนะ
ถึงอย่างนั้นท่านก็...
นี่!!
ยังยิ้มอยู่เลยนะ
รอบตัวไม่เข้าใจ
ความโดดเดี่ยว
แน่ล่ะนะ
ถ้าไม่ใช่คุณอิรุมะก็คงเป็นแบบนั้น
ถึงเราจะเจอ ก็คงไม่ได้เจอกันหรอก
ฉันก็เหมือนกัน คลาร่าก็เหมือนกัน
ถึงแม้จะเป็นคนต่างสายพันธุ์
ก็รู้ถึงความเหงาแบบนั้นเหมือนกัน
สิ่งที่ผูกพวกเราไว้ด้วยกันน่ะ
ก็คือคุณอิรุมะนี่เอง
ฉันคิดแบบนั้นอยู่
แต่ว่า
ที่จริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้น
พวกเราทุกคนต่างก็แบกรับความโดดเดี่ยวเอาไว้
เขาเองก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ที่บังเอิญได้มาพบกันที่สถานที่แห่งนี้
ร้องไห้ โกรธ และหัวเราะ
แล้วก็จับมือกันไว้
แบบนั้นเหรอ
ปาฏิหาริย์แบบนี้
เข้าใจแล้ว
ถึงแม้จะเป็นความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง ความไร้ค่าของตัวเอง
ถึงจะถูกเผาไหม้ด้วยความรู้สึกเสียดายมากแค่ไหนก็ตาม
ตอนนี้ฉัน...
สิ่งที่ต้องการ
มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
ฉัน...
อยากอยู่กับคุณอิรุมะด้วยกัน...!
ไปกันเถอะ
จะไม่ลังเลอีกแล้ว ครั้งนี้ต้องไม่ปล่อยมือคุณไปเด็ดขาด...!
ด้วยกัน
ไปรับคุณอิรุมะ...!
♦ฉบับหน้า! ภาค【การส่งตัวกลับโดยบังคับ】 หน้าปกสีสุดอลังการ!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)