ตอน 63: Chapter 63

ชูเน็น แชมเปี้ยน คอมิกส์

ครับ

เอาล่ะ

ฉบับรวมเล่มที่ 5 วางจำหน่ายแล้วอย่างเป็นทางการ!!

การจับกุมที่แน่นปึ้กจนหนีไม่ได้เลยเหรอ!?

จะเริ่มการเรียนการสอนแล้วนะครับ...

จากฉบับก่อนหน้า → ก่อนช่วงปิดเทอมยาวของโรงเรียนเค็นมะ พวกอิริมาที่เข้าเรียนหลังสอบปลายภาค ก็ต้องเจอกับการเรียนเสริมหรือการปรับระดับขั้นตามผลการเรียน แต่ว่า อิริมากลับสนใจในวิชา "ประวัติศาสตร์ปีศาจ" แล้วมาเข้าเรียนซะเอง!?

ในยุคเวทมนตร์

สิ่งมีชีวิตในจินตนาการ

ปรากฏอยู่มากมาย

ชีววิทยาจินตนาการก็คือวิชาแห่งความเชื่อ

ในโลกปีศาจก็มีดินแดนที่ยังไม่เคยมีใครไปเยือนเยอะแยะแน่ๆ ต้องมีสายพันธุ์ใหม่ๆ ด้วย...

สิ่งมีชีวิตในจินตนาการกินอะไรกันล่ะ!?

เอ!?

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง (356)

พวกนักเรียนทุกคนวิ่งหนีไปเพราะ...

นิสัยชอบสัมผัสของคุณบารัม

สงสัยเพราะเป็นคนสอนชีววิทยาจินตนาการ เลยพอเห็นสิ่งมีชีวิตปุ๊บก็จะเริ่มจับทันที จนเรียนไม่รู้เรื่องเลย

แอบ...

นั่นไง

ที่สัมผัสน่ะ ก็เพื่อประเมินว่ามันเอามาใช้ทดลองได้ไหม

ถ้าถูกใจปุ๊บก็จะลักพาตัวไปทดลองยันดึกเลยล่ะ ว่ากันว่าอย่างนั้นนะ~

นอกจากนั้น

งั้นวันนี้

เรามาคิดเรื่องมนุษย์กันเถอะ

ออกมา การโต้วาทีในจินตนาการ

สตันเกย์

ถ้ามนุษย์ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเธอ พวกเธอจะทำยังไงล่ะ?

!

มนุษย์

กิน!!

อร่อยมากๆ เลยใช่ไหม!?

ถึงจะเป็นจินตนาการก็เถอะ

ก็จริงนะว่ามนุษย์น่ะ

38888

เป็นก้อนแห่งความโลภ และถูกมองว่าเป็นอาหารของปีศาจ

คุณอาจารย์เซ็ตสึ...จะทำยังไงเหรอครับ...?

จะ...เหรอ?

หุบปากไปเลย น่ากลัวชะมัด...

ตอนนี้กำลังทดลองอยู่ในหัวอย่างแน่นอน...

ก็คงจะกินอยู่ดีล่ะนะ...

ถ้างั้นถ้าได้เจอพวกมนุษย์ล่ะก็...

รวมถึงมนุษย์ด้วย

ก็อยากจะถามว่าพวกเธอรอดชีวิตมาได้ยังไงนะ...

สิ่งมีชีวิตจินตนาการมักจะถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ

อย่างที่เห็นนี่นะ สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่จริงน่ะ ถือว่ามีสเปคสูงเลยล่ะ

คุณมนุษย์

สิ่งมีชีวิตจินตนาการนี่มันดูโบราณจัง...

ถ้ามันอยู่รอดได้ด้วยรูปร่างแบบนี้ ก็คงจะบอกได้เลยว่าสภาพแวดล้อมมันสงบสุขมากๆ เลยล่ะ

แต่ระบบนิเวศของแดนปีศาจมันโหดร้าย

นั่นแหละเหตุผลที่ปีศาจถึงได้มีหางหรือมีปีกในการวิวัฒนาการ

ถึงจะไม่มีเขา แต่ถ้ามีปีกก็หนี...

เอ๊ะ... บะ...

เอ๊ะ...

วุ่นวายจัง...

ว้า!

คุณอิริมา!!

พวกเธอกลับไปที่ห้องเรียนเถอะ!

โอ้โห!

ห้องพักครู

โครมคราม

ขอโทษครับ!!

ใครก็ได้!!แย่แล้วครับ!!

อะไรเหรอ?

คุณบารัม?

เป็นยังไง...

แย่แล้วครับ!!

เด็กคนนี้ไม่มีปีก!!

!!

ปีกเหรอ!?

เก็บไว้ข้างในตัวสินะ...

ไม่มีท่อตรงโคนปีกด้วย!

ถ้าจับดูจะรู้เลย...!

แย่แล้ว!!

อ๊ะวว

!

ไม่ไหวแล้ว! ผมเป็นมนุษย์นะ!

มันไม่มีสิทธิ์มีปีกอยู่บนหลังหรอก...!!

คุณอิรุมะ

หันหลังให้ดูหน่อยสิ!!

เอ๊ะ อุ๊ยยย

ไม่เป็นไรนะ...

ฮิปเปะอย่างนั้นเหรอ

ว้าว!!

!!

0

นี่มัน...

มีอยู่ด้วยนี่นา

บุชิ...!!

นะ ปีก

เอ๊ะ

อา

คุณอาริ!!!

มันเล็กเกินไปจนไม่ทันสังเกตเองสินะ

เป็นนิสัยจินตนาการของคุณอาจารย์บารัมสินะ~

อะไรกันเนี่ย

รีบกลับไปเข้าเรียนได้แล้ว

สนับสนุนเราได้ที่ www.a-zmanga.net

คิดว่าจะโดนจับได้ซะอีก~

อยู่กับคุณอาจารย์คนนี้แล้ว...อันตรายเหรอ?

อยากจะถามเรื่องการเรียนด้วยนะ...แต่ว่าถอยห่างออกไปดีกว่าเนอะ...

งั้นก็...ถึงเวลาเลิกเรียนแล้วสินะ...

ผมขอตัวก่อนนะครับ...

ก็อย่างที่คิดไว้เลย

วิชาชีววิทยาจินตนาการน่ะ เป็นวิชาที่เกิดจากความเชื่อนะ

พอได้สัมผัสหลังของคุณ...

ก็เลยคิดไปเองว่า

คุณเป็นสิ่งมีชีวิตที่พิเศษ

มันเป็นนิสัยที่ต้องไม่ตรวจสอบให้แน่ใจไม่ได้เลย...

ได้โปรดอย่าโกรธเลยนะ

ถ้าโดนจับได้ว่าเป็นมนุษย์

ก็จะโดนกิน...

แบบนี้จะเป็นคู่กันได้ไหมนะ...?

โอ๊ะ

...เอ๊ะ?

เขี้ยวของผมมันดุร้ายนะ

ถึงตัวมันเองจะไม่ใช่เรื่องแปลกในแดนปีศาจหรอกนะ

แต่เพราะอุบัติเหตุที่เคยเจอมา เขี้ยวของผมมันเลยโผล่ออกมาให้เห็น...

ถึงผมจะรักสิ่งมีชีวิตมาก แต่พวกมันก็วิ่งหนีไปได้นี่นา

ดังนั้นถ้ามีโอกาสแม้แต่น้อย

ผมก็เลยติดนิสัยที่จะต้องสัมผัสให้ทั่ว

หา... แล้วทำไมถึง...

กับผมล่ะ...

ก็เพราะว่า

ผมคิดว่ามันคงจะไม่อยากให้เห็นปีกเล็กๆ นั่น

ของตัวเอง...

!

คิดอยู่พักนึงว่าจะแบบนี้ดีไหม

ตกใจเลยใช่ไหมเนี่ย

ขอโทษนะ...แต่ว่า

ถ้ามีแค่คุณที่ต้องรู้สึกไม่ดี

แล้วผมขอโทษจบแค่นั้นมันไม่ยุติธรรมเลยเนอะ

อย่างนั้นเหรอ คุณอาจารย์คนนี้...

แปลกจัง

เชิญเลย

ถึงจะถูกกลัวอยู่...

เดี๋ยวจะชงชาให้นะ

จริงๆ แล้วคุณ

ใจดีมากเลยนะ

มันร้อนระวังหน่อยนะ น่าจะอร่อยนะ...

คุณอาจารย์...

ตา

ผม... เป็นมนุษย์น่ะครับ

...เอ๊ะ?

คลายความประหม่า แล้วได้สัมผัสถึงความอ่อนโยนของคุณอาจารย์บารัม ก็เลยเผลอ...พูดออกไปซะแล้ว คุณอิรุมะ!??

จิโกะไดนิคิซังเรย์ ◆ฉบับหน้า! สีเต็มวงตามความนิยม!!