โลกนี้ช่างเต็มไปด้วยคำที่ไม่อาจหยั่งถึง!
ตอนที่ 16
เดินทางออกไปเพื่อฝึกฝนเวทมนตร์ให้ถึงขีดสุด
เผ่าเอลฟ์ผู้ฝึกฝนเวทมนตร์จนถึงขีดสุด ออกเดินทางและกลายเป็นตำนานด้วยอายุขัยอันเหลือล้น
ด้วยอายุขัยที่เกินพอดี
จึงกลายเป็นตำนานแห่งชีวิต
ตั้งแต่จากหมู่บ้านควอต้ามาประมาณครึ่งปีแล้ว—
ฉันกับมิโนริ
กำลังเดินทางผ่าน《อาณาเขตปีศาจ》
เพื่อตามหาข้อมูลของเหล่าปีศาจเพิ่มเติม
หมู่บ้านระหว่างทางทั้งหมดถูกทำลายล้าง
แม้ว่าจะไม่ได้พบเจอปีศาจตัวอื่น
แต่พวกเราก็ได้ค้นพบตำราเวทมนตร์
ที่เขียนด้วยภาษายักษ์ปีศาจอยู่หลายเล่ม
ได้รับตำราเวทจากคุณย่า ก็เลยคิดไว้ว่าเผื่อจะมีก็มาตามหาได้
ที่นี่คือห้องสมุดของหมู่บ้าน...ใช่ไหมครับ?
อืม
"หมู่บ้านโร...แอด" ล่ะมั้ง?
ตำราเวทจาก《อาณาเขตปีศาจ》นี่มันไม่เหมือนของโลกมนุษย์เลย น่าสนใจดีนะ
พวกเขาอาศัยอยู่ในบริเวณที่ใกล้กับพิษร้าย
สำหรับเผ่าปีศาจที่วิวัฒนาการมาพร้อมกับมานา เวทมนตร์คงจะเป็น
พลังที่อยู่เคียงข้างชีวิตประจำวันของพวกเขามากกว่าพวกเราเสียอีก
ด้วยเหตุนี้ ทำให้ขอบเขตเวทมนตร์ธาตุมืดของฉันกว้างขึ้นอย่างรวดเร็วเลย--...
แค่ 3 วัน
เท่านั้นนะครับ
......
รับรองว่าต้องทำให้เสร็จใน 3 วันแน่นอน
...ที่หมู่บ้านคราวก่อนใช้เป็นสัปดาห์เลย
หาที่นอนให้เรียบร้อยแล้วครับ
งั้นก็
รับฝากไว้แล้วนะ
เพราะว่าเผลออ่านตำราเวทมนตร์จนลืมกินลืมนอนไปเลย
โดนมิโนริว่าเข้าซะอีก...
เกิดใหม่เป็นเอลฟ์มา 180 ปีแล้ว—
รู้สึกว่าการรับรู้เรื่องเวลาของตัวเองมันห่างไกลจากมนุษย์ไปเรื่อย ๆ
สำหรับมิโนริที่ติดตามมาในจังหวะแบบนี้
รู้สึกขอบคุณจนบรรยายไม่หมดเลยครับ
สามวันต่อมา
ว้าว
...ไม่มีบันทึกใหม่ๆ เกี่ยวกับจอมมารกับวีรบุรุษเลยแฮะ
--สินะ...
อยากให้จอมมารถูกปราบให้สิ้นซากจัง
ต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับคุณกริเรตให้ได้นะ
...แต่ว่านะ...
ถ้าทุกคนกลับมาเป็นปกติได้ล่ะก็
แค่นั้นก็น่าจะพอใจแล้วนะ...
พวกปีศาจที่แสนดี...
ที่ไม่ได้ต้องการ
การต่อสู้
ก็มีอยู่ด้วยสินะ
...
มิโนริ...
ถ้าคิดตามความรู้สึกของเผ่าเอลฟ์ การต้องแยกจากมิโนริก็ดูห่างไกลจัง...
ไม่นะ ไม่นะ! เราตัดสินใจแล้วนี่นา!
เพื่อที่เราจะได้อยู่ด้วยกันให้นานที่สุด
ฉันจะทำทุกอย่างที่ทำได้เลย...!
ตั้งแต่เวทมนตร์ถือกำเนิดขึ้นหลายพันปี
เวทมนตร์ก็ยังคงไม่สามารถก้าวข้ามแนวคิดของ 'กาลเวลา' และ 'ความตาย' ได้
......เอ๊ะ?
—แต่ว่าจอมมารล่ะ...?
จอมมารได้ล่มสลายไปหลายครั้งแล้ว
แต่กลับยังคงฟื้นคืนชีพซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโลกใบนี้...
บางทีนี่มันอาจจะเป็น...
พลังที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลกใบนี้
—'ปัจจัย' ที่เข้ามาเกี่ยวข้อง...!
จอมมาร จอมมารผู้นี้ ต่อให้ตายกี่ครั้งก็ฟื้นคืนชีพได้
ปรากฏการณ์แบบนี้ ในโลกที่ฉันจากมาเรียกกันว่าแบบนี้
《การเวียนว่ายตายเกิด》......
ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์หรือ《ปัจจัย》ก็ตาม
ฉันคิดเอาเองว่า
เจ้าจะเป็นผู้ครอบครองไปทั้งหมด
......ถ้าหาก
ถ้ามันเป็นเรื่องจริง
แล้วเราสามารถได้มาซึ่งปัจจัยของจอมมารได้ล่ะก็--...
●●●●●
กลิ่นอายของกลุ่มคนที่กำลังเข้ามาทางนี้เหรอ?
แถมยังไม่ธรรมดาอีกด้วยนะ
...คุณรีสครับ
น่าจะเป็นพวกปีศาจ
แถมยังอยู่ข้างในด้วย—
มีคนที่ถือพลังที่ใกล้ชิดกับจอมมารอยู่ด้วย
มีชาวบ้านที่ถวายแด่จอมมารอยู่ไหมครับ?
หมู่บ้านนี้ก็เหมือนกับที่อื่น ๆ น่ะ
โดนสัตว์อสูรโจมตีจนหมดเกลี้ยงเลย
อันวา?
สัตว์ตัวนั้นน่ะ
มองเห็นพวกเราได้ด้วยเหรอ...??
นั่นคือ...!
พวกเขาคือมังกรนักสู้ เป็นมังกรขนาดเล็กที่เดินสองขา
อยากจะลองขี่ดูจังเลยนะ...
แต่มันไม่เป็นไรหรอกครับ
กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองอย่างท่วมท้นเนี่ย
ดูเหมือนจะไม่มีทางคิดที่จะท้าทายเลยนะ!
อา
โย่
สมกับเป็นคุณรีสจริงๆ เลย
--ถึงอย่างนั้นก็ตาม
แม้จะเป็นขนาดเล็ก แต่การที่ถึงกับอนุญาตให้มังกรขี่ได้ แสดงว่า
พวกปีศาจที่ขี่อยู่นั้นต้องมีพลังไม่ธรรมดาน่า
ฮึ่ม ที่นี่ก็ไม่มีใครเหลือรอดอีกแล้วรึไง
ยังอ่อนแอเหมือนเดิมเลยนะ
ถึงแม้จะบอกว่าเป็นเผ่าเดียวกันก็ยังน่าสงสัยอีก
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ว่าคุณกรูเกอา...
ยิ่งใกล้กับลาสเทเซียเท่าไหร่
ก็ไม่มีพวกพ้องเลยสักคนเลยล่ะ
●●●●
เวทมนตร์ประเมินค่า
ชื่อ【ชื่อ】กรูเกอา โซลินเจอร์
เผ่าจอมมาร หน่วยเก็บพลังเวทย์ภาคใต้ หัวหน้าหน่วย
เผ่าปีศาจ 【เผ่าพันธุ์】ปีศาจ
ความสามารถ เวทมนตร์属性 【คุณสมบัติ】เวทมนตร์ธาตุมืด
มังกรควบคุม 【มังกรที่ควบคุม】วานจัง
เย้! เวทมนตร์ออกฤทธิ์แล้ว...!
คุณรีส คารของพวกเขาน่ะ...
เขาแดงก่ำเลย... ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...
......นอกเหนือจากพลังงานพิษแล้วนะ
จากผลึกที่พวกปีศาจตัวนั้นถืออยู่ล่ะ...?
ดูเหมือนว่าพลังเวทมนตร์จะกำลังไหลเข้ามาจากที่ไหนสักแห่งนะ...
ถึงกับมาทำธุระถึงที่ชายขอบแบบนี้เลยนะ
มันก็ไม่มีอะไรเหลือแล้วนี่ครับ
ทั้งๆ ที่การถวายพลังเวทมนตร์เพิ่มเพื่อการฟื้นคืนชีพของจอมมารเป็นเรื่องเร่งด่วนอยู่เลยนะ
เจ้าพวกที่ช่างไร้เดียงสานี่
--อะไรกัน!?
พวกเราทุกคนนี่น่ะ
--โอ...
ถึงให้ตาย พวกเฒ่ากับพวกยายก็
เพื่อจอมมาร ก็พร้อมจะสละชีวิตเลยครับ!
...!?
ตระกูลเราพร้อมตายได้ตลอดเวลาเลยนะ!
หึ ทัศนคติที่ดีนี่นา
จอมมารต้องดีใจแน่ๆ
...คุณรีสครับ พวกเขาจู่ๆ...
กำลังพูดถึงอะไรอยู่เหรอครับ?
ทำไมพวกเขาถึง--
กำลังหลั่งน้ำตาอยู่เหรอครับ...!?
...เป็นเวทมนตร์การปนเปื้อนจิตใจน่ะ
เวทมนตร์นี่...ทำได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอครับ!?
มันส่งพลังเวทที่ฝังด้วยเวทมนตร์การปนเปื้อนจิตใจออกมาจากผลึกนั้น
เพื่อควบคุมพวกปีศาจผู้มีจิตใจดี
และหล่อหลอมพวกมันให้กลายเป็นทหารผู้จงรักภักดีต่างหาก
คุณรีสครับ
พวกเขาจะกลับเป็นเหมือนเดิมได้ไหมครับ...?
ลูกชายของคุณย่าด้วยล่ะ...?
ไม่นะ...
พวกเขายังคงมีตัวตนหลงเหลืออยู่
หยดน้ำตานั้นคือเครื่องยืนยันถึงการต่อต้านครั้งสุดท้ายที่พวกเขายอมให้มี
ใช่แล้ว คุณกรูเกอา
จากที่ลงมาตรงนี้ หมู่บ้านของเรา...
หมู่บ้านควอต้าไงล่ะ
หมู่บ้านควอต้า!?
หืม น่าสนใจนี่นา
นำทางให้หน่อยสิ
ขอบคุณมากเลยครับ...!
ถ้าได้เป็นประโยชน์ต่อจอมมารแล้วล่ะก็
พวกบาร์จังด้วยจะ...
พวกบาร์จังด้วย...
ยินดีถวายตัวเลยครับ!!
...คุณรีสครับ
ซะ...
ผมไม่เป็นอะไรเลยครับ
อ่า
แผ่นหลังฝากไว้กับคุณมิโนริแล้วนะ
เอาล่ะ
ได้เวลาบุกเข้ากองทัพจอมมารแล้ว
หืม?
อะไรกัน ยังมีคนรอดอยู่ด้วยนี่นา
พวกแกนี่หาสุดๆ ไม่เป็นเลยนะ รีบจับมาให้ได้
รับทราบแล้วครับ
นี่มันก็พวกชาวบ้านชนบทนี่แหละ...
นี่มันอะไรกัน!?
คุณกุรุเกียครับ!
ให้ตายสิ ถ้าอย่างนั้นพวกแกทั้งหมดก็ไปกันเถอะ!
เขาไม่ใช่แค่ปีศาจธรรมดานะครับ!
แต่นะครับ...
กำลังโจมตีมาทางนี้อยู่ครับ!
ด้วยพลังของผลึกเวทมนตร์นี้ที่ได้รับมาจากจอมมารแล้ว ปีศาจชั้นต่ำสักตัวก็คงไม่เป็นอะไรหรอกครับ
เวทมนตร์การปนเปื้อนจิตใจ--
ความจงรักภักดีที่เหมือนฝัน
ฆ่ามันซะ
ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ต้องดึงพลังเวทของมัน
กลับมาให้ได้นะ!
...พวกปีศาจสมัยนี้มันอ่อนแอนี่นา
ตั้งใจว่าจะไปเก็บพลังเวทจากชาวบ้านให้เสร็จๆ ไป
ดันมาถึงชนบทแบบนี้เสียได้
อย่างนี้เรอะ!?
ถ้างั้นก็จัดการข้าซะ
แล้วลองเก็บพลังเวทดูสิ!
การเสริมพลังเวทมนตร์แห่งคุณสมบัติอสูร
การเสริมพลังเวทมนตร์แห่งคุณสมบัติแสง
--ดาบเวทแสง!!
--นี่แกมันอะไรกัน!?
...เป็นอย่างนี้นี่เอง
ถึงแม้จะซ่อนพลังเวทมนตร์ไว้ก่อนหน้านี้ แต่ก็ยังถูกจับได้อีก...
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ต่อสู้กับปีศาจเลยนะ
เพื่อที่จะทำให้ 900 ปีที่เหลือของข้ามีความหมาย
การได้สั่งสมประสบการณ์ไว้ยิ่งดีที่สุดเลยล่ะ
พูดพึมพำอะไรอยู่...!
การเสริมพลังเวทมนตร์ที่ดำมืดถึงขีดสุด...
สามารถวางเวทมนตร์ทับกันได้ถึงขนาดนี้เชียวรึ...!
เห็นพลังเวทที่น่ากลัวนี้แล้ว ร่างกายถึงกับแข็งทื่อเชียวรึ...
เป็นอะไรไป ไอ้ชาวบ้านชนบท!
--อะไรกัน!?
ความรู้ที่ร่ำเรียนมาเป็นเวลา 100 ปี กลายเป็นการ
กำลังบอกถึงความประหลาดใจและความตื่นเต้น
ความรู้ที่เคยจารึกอยู่เป็นจุดๆ นั้น
ด้วยประสบการณ์
ได้เชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ราวกับวาดเป็นสีเขียว
นี่แหละโลกภายนอก!
ข้าคือเอลฟ์--
อยากจะทิ้งชื่อไว้ในโลกนี้ เลยออกจากหมู่บ้านมา
เป็นแค่เอลฟ์ธรรมดา
--ผมชื่อรีส คลายน์ครับ!
ฝากด้วยนะครับ!
มีเอลฟ์มาอยู่ที่นี่ได้ไงกันเนี่ยยยย!!
...?
คราวนี้ทั้งตัวกับดาบก็ไม่รู้สึกถึงคลื่นพลังเวทมนตร์เลย...
อ๊าาาาาาาาาาาาา!
!!
อึก...
การฟันครั้งเมื่อกี้นี้ ตอนแรกไม่รู้สึกอะไรเลย
เวทมนตร์ที่ไม่ต้องร่ายสินะ...!!
แม้แต่เผ่าพันธุ์ชั้นต่ำก็ยังทำได้ถึงขนาดนี้
มีการบรรจุพลังเวทมนตร์ระดับเวทมนตร์มหึมาเลยนี่นา...
ถึงขนาดป้องกันเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้เลยเชียว
จะเก็บไว้เป็นของฝากจากโลกหน้าให้ฟังหน่อยแล้วกัน
แกนี่เป็นหนึ่งในเหล่าผู้กล้าสินะ
--เป็นอย่างนี้เหรอ!?
ผู้กล้า...!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
