งานภาพ: คังโกะ
ศัตรูตัวฉกาจก็เป็นแค่หนูทดลองนี่นา!!
ตอนที่ 18
ออกเดินทางเพื่อบรรลุวิชาเวทมนตร์
เอลฟ์เกิดใหม่
ด้วยอายุขัยที่เกินพอดี
ผู้ที่สามารถก้าวไปสู่ตำนานได้
ถ้าผนึกเขาที่สร้างมานาขึ้นมาได้
ก็จะใช้เวทมนตร์ไม่ได้แล้วล่ะมั้ง
แล้วก็อีกอย่างนะ
วิชาเวทมนตร์แห่งความมืด แวมไพร์ แอททริบิวต์ เวทมนตร์โคกแส้สีดำเหนียว!
ที่เหลือก็คือ...
—อะไรกัน!?
นี่มันอะไรกันเนี่ย!?
อ้าว รู้ตัวแล้วสินะ?
แกน่ะ
ของแบบนี้ เดี๋ยวก็...
—!?
ใช้เวทมนตร์ได้นี่เอง...!?
เจ้าพวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำ...
ใช้แผนการตื้นเขินอะไรมาสินะ!
...ไม่รู้สิเนอะ
—เอ่อ ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ
ข้ามีทหารมากมายนี่นา...!
ถึงจะเป็นพวกชั้นต่ำในบรรดาสายพันธุ์ปีศาจ แต่ตอนนี้พลังของคริสตัลเวทก็กำลังทำงานอยู่
เจ้าคนเดียวมันคงไม่มากนักหรอก
เหล่าทหาร!
ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะต้องแสดงความภักดีให้เห็นแล้ว!!
นะ...ทำไมไม่มีใครตอบเลยล่ะ...
อ่า นั่นน่ะนะ
—วิชาเวทมนตร์ที่ปนเปื้อนจิตใจของพวกปีศาจมัน
คือว่า...
เพราะมันถูกไขออกไปแล้วนะ
—กุญแจของสงครามนี้มันอยู่ที่เธอต่างหาก
มิโนริ
ข้าเนี่ยนะ? หมายความว่ายังไงเหรอคะ?
ขอยืมดาบของคุณมิโนริหน่อยได้ไหมคะ?
ได้เลย
วิชาเวทมนตร์ต้านทานความมืด เพิ่มมานา
คำเชิญแห่งการต่อต้านปีศาจ แอเซโทเกรลิน
...นี่มันอะไรกันเนี่ย?
ในหนึ่งในตำราเวทมนตร์ที่ได้รับมาจากคุณยายประจำหมู่บ้านควอต้า
มีสิ่งที่เรียกว่า วิชาต้านเวทมนตร์อยู่ด้วย
วิชาเวทมนตร์ที่มีพลังแห่ง "การพลิกผัน" นี้ ละเลยกฎฟิสิกส์ของโลกนี้
และวิชานี้
เมื่อได้เห็นคำบรรยายนี้ มันก็แวบเข้ามาในหัวเลย
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพราะการมี "ปัจจัย" ที่ทำให้มีเพียงราชาปีศาจเท่านั้นที่ใช้ได้
—ฉันก็ใช้ได้เหมือนกันเหรอ...!
คุณรีสคะ
—แล้วฉันต้องทำยังไงดีคะ
...อืม
ถ้าเอาดาบที่เพิ่มมานาด้วยวิชาต้านเวทมนตร์นี้ ไปปักที่เขาของเหล่าปีศาจ
สึเนะอุโจไตฮันเท็ง
สภาวะการถูกสะกดจิตก็จะ "พลิกผัน" กลับไปสู่สภาพเดิมได้น่ะค่ะ
เพื่อที่จะไม่ทำร้ายเหล่าปีศาจทุกคนเลย
ไม่ต้องกังวลหรอก มิโนริก็ไหวอยู่หรอก
...สินะคะ
ก็มีแค่มิโนริคนเดียวเท่านั้นแหละ
ในโลกนี้ ใครกันที่สามารถวางใจให้หลังของข้าได้
...เมื่อไหร่
จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!!
ฆ่าซะ!
ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ต้องไปกู้พลังเวทของมันกลับมาให้ได้นะ!!
—เป็นแบบนั้นน่ะนะ
พวกพ้องของเธอก็ไม่มา
นะ...!
ถึงขนาดสภาวะการถูกสะกดจิตจำนวนนั้นเลยเหรอ...!?
ข้ารู้สึกขอบคุณเธอจริงๆ นะ
...พูดอะไรของเธอน่ะ—...
!?
เพราะว่าให้โอกาสให้เรียนรู้เวทมนตร์แบบไม่ต้องร่าย แถมยัง
พอได้แล้วนะ....
ใช้เวทมนตร์ตามใจเถอะเธอ
อย่าเข้ามานะ...!
ลองใช้ได้แล้วนะ
คุณสังเกตเห็นหรือยังคะ?
ปุ๊!
คุณนี่มัน...
เผ่ามนุษย์...?
ผมชื่อมิโนริครับ
เป็นคนที่คุณยายควอต้าจากหมู่บ้านควอต้าดูแลอยู่ครับ
!?
...หรือว่าคุณแม่คะ...?
เป็นไปได้ไหมว่า... ลูกชายเหรอครับ?
คุณแม่...
ผมคือ...
โอรานี่... ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเขาเริ่มร้อนขึ้น แล้วตัวเองก็เริ่ม...
อยากจะถวายชีวิตให้แก่ราชาปีศาจผู้เป็นแม่...
เรื่องราวเลวร้ายของคนในหมู่บ้านอื่นด้วยนะ—!
เอ่อ...!
ทานข้าว... ด้วยกันไหมคะ?
เวลาที่ใจมันรู้สึกมีเสี้ยนๆ
เอ๋—...?
มาทานข้าวอร่อยๆ ด้วยกันเถอะค่ะ!
แต่ว่านะ...
ฉันน่ะ—
ได้รับการสอนมาจากท่านที่ฉันเคารพมาค่ะ
รับเพิ่มอีกไหมคะ?
อ่า ขอบคุณมากนะ
...รสชาติของคุณแม่นี่เอง...!
!
.........
คุณรีสครับ!
มิโนริ
ช่วยไว้จริงๆ เลยนะ
ขอบคุณครับ
เอ๊ะๆ
แม้จะมาไกลขนาดนี้ แต่ภาพการนั่งล้อมวงกินข้าวก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ไม่ว่าจะเผ่าพันธุ์ไหนก็เหมือนกันนะ
จริงด้วยนะ
...การที่สามารถใช้เวลานานและเผชิญหน้ากับทุกคนจนมาถึงจุดนี้ได้
ต้องเป็นเพราะคุณรีสคนเดียวแน่ๆ เลย
คนที่พยายามเพื่อทุกคนก็คือจินคุงนะ
ผมแค่ทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณกลิเร็ต และเพื่อคนใกล้ๆ เท่านั้นเองครับ
อาฮ่าฮ่า
ฟุฟุ
ถ้างั้นฉันก็มีชีวิตอยู่เพื่อคุณรีสเพียงคนเดียวนะคะ
มิโนริ...
ดูเหมือนจะโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย...!
อย่างนั้นเหรอครับ?
คุณรีสดูเท่ขึ้นไปอีกเลยครับ!
เหรอจ๊ะ?
ถึงรูปลักษณ์จะแทบไม่เปลี่ยนไปเลยตลอด 80 ปี...
...บางทีเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันนี่แหละ
อาจจะ...
—ทำให้คุณรีสดูมีเสน่ห์ขึ้นก็ได้
—อื้อ!
หลังจากนี้จะทำยังไงกันดีครับ!?
ฉะๆ ใช่ๆ แล้วก็...
หมู่บ้านที่ถูกทำลายแบบหมู่บ้านควอต้าหรือที่นี่ ก็มีอีกหลายแห่งเลย
ก็ต้องมีเหล่าปีศาจที่ติดอยู่ในมนตร์มลพิษทางจิตใจของกลูเกียอีกแน่ๆ
พวกเราก็จะไปช่วยปลดปล่อยพวกเขาทีละคน
โดยได้รับความร่วมมือจากกลูเกียเองด้วยนะ
...โปรดบอกมาได้เลยครับ
เข้าใจแล้วครับ
ทางฝั่งมนุษย์
จะเชื่อในตัวจินคุงนะ...
อีก 1 ปีต่อมา
ーーฮ่าาาาาาาา!!
แก๊ววววววววววว...
โอ้... ตึน...
.........
อสูรระดับ A
จินโร่วโดราสึ
ถึงจะเป็นอสูรที่ปรากฏตัวกลางหมู่บ้านชนบทแบบนี้ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เลยนะ...
ตามที่คุณอาจารย์รีสบอกเลย
การฟื้นคืนชีพของจอมมารใกล้เข้ามาแล้วเหรอ...?
จิน!
จินจัง~
ไรดัน! อานาสตาสิอา!
เหล่าอสูรทางนี้ถูกกำจัดหมดตามคำสั่งเรียบร้อยแล้ว~
ーーอ๊ะ! บาดเจ็บ! บาดเจ็บเหรอครับ!?
อ่า จริงด้วย
อ๊ากกกก
ฉันใช้ยาฟื้นฟูจนหมดก่อนจะมาถึงที่นี่ซะอีก...
ห่อ... ผ้าพันแผล! ถ้าเป็นผ้าพันแผลล่ะก็—
อะวะวะวะ อย่ากลิ้งล้มสิเนี่ย!?
ให้ตายสิ เป็นผู้ใช้เวทมนตร์สายน้ำระดับสูงเชียวนะ ไม่เข้าใจจริงๆ เลยนะ
แผลของเธอน่ะ คุณราฮาบจะรักษาให้เอง
หืม! คุณราฮาบ
ถ้ามีผลไม้น่ะ ก็รักษาให้ก็ได้นะ
ถ้างั้นคุณวริเหรอ?
อ่า ไม่เปลี่ยนเลย มองแต่พื้นตัวเองเนี่ย...
จะทำยังไงได้บ้างนะ ไม่มียาฟื้นฟูเลยนี่นา
หือ? การใช้ไฟเผาแล้วรักษาเนี่ย เก่งมากเลยนะ
ทำไมพวกเผ่าพันธุ์นอกมนุษย์ของเราถึงเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ?
พวกเราก็เป็นปาร์ตี้กันนี่นา?
ไม่เป็นไรหรอก ไรดัน
แผลขนาดนี้ก็รักษาตัวเองได้เองแหละ
นายเป็นมนุษย์จริงๆ เหรอ!?
เอาเป็นว่า ไปที่สถานที่ต่อไปกันดีกว่า
ให้ตายสิ แกนี่มัน...
ภารกิจต่อไปคือ—
ป้อมปราการคุเคร่
—อ๊า!
ที่นั่นเป็นจุดที่ใกล้กับอาณาเขตของเหล่าปีศาจมากที่สุดในเขตของมนุษย์เลย
—ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะมีอสูรปรากฏตัวมากกว่าครั้งไหนๆ เลยนะ
ขนาดที่ว่ามีคำขอจากท่านเจ้าเมืองมาให้พวกเราที่กำลังปฏิบัติภารกิจอื่นเลยด้วย
สถานการณ์คงจะวิกฤตมากสินะ...
เมื่อป้อมปราการคุคุเคนถูกทำลายลง
สถานการณ์คงจะเลวร้ายลงไปอีกแน่ๆ
ไปกันเถอะ!
...นี่ผู้นำของเรานี่ใจร้อนจริงๆ เลยนะ
จะตามไปเองนะ จิน
ก็ถึงอย่างนั้น การที่《นักเดินทางแห่งความหวัง》สามารถกลายเป็นปาร์ตี้ระดับ A ได้ภายใน 2 ปี
ก็น่าจะเป็นเพราะเรื่องนั้นแหละ
ก็เพราะรู้ว่าแกเป็นคนที่ทำได้เมื่อตั้งใจแล้วนี่นา
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
