ภาพ: คันโกะ ต้นฉบับ: ซากาคิบาระ มอนโช
ตอนที่ 9
ผู้เดินทางที่ฝึกเวทมนตร์ถึงขั้น เอลฟ์เกิดใหม่ ได้เริ่มเดินทางแล้ว จะกลายเป็นตำนานที่อยู่ได้ด้วยอายุขัย
...ถ้าได้ยินข้างหู ก็จะฝันถึง
เอลฟ์เกิดใหม่ ผู้เดินทางที่ฝึกเวทมนตร์ถึงขั้น
จะกลายเป็นตำนานที่อยู่ได้ด้วยอายุขัย
...
1
1
1
การเดินหน้าในป่าตอนกลางคืนแบบนี้มันอันตรายนะ!
เดี๋ยวก่อน!
ริยูกุ!
---อ๊า...
นิ---อ๊า...
ห๊ะ?
ช่วงนี้พอเข้าป่าตอนกลางคืน จะมี...ไอหมอกลึกลับลอยออกมา
วันนี้เราตั้งแคมป์ในที่ปลอดภัยก่อน แล้วค่อยเริ่มออกเดินทางพรุ่งนี้เถอะนะ
ยังมีข้อมูลว่าจะมีอสูรเวทระดับเก่งออกมาด้วยนะ
พวกเราไม่ต้องการเวลาเสียเปล่านั่นหรอกน่า
นี่?
ซอราล่า
อยากทำเควสต์ให้สำเร็จแล้วรีบกลับบ้านจังเลย!
จินน่ารำคาญตลอดเลย!
...ก็อย่างที่คุณริยูกุว่านั่นแหละค่ะ
...เฮ้อ
---เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นอย่างน้อยก็ขอเป็นเส้นทางที่เจอกับตัวเก่งน้อยหน่อย...
หือ ๆ เสียงดังน่ารำคาญชะมัด!
พวกเราคือปาร์ตี้เบรคเซนาร์ค์ระดับบีที่ทุกคนคาดหวังนะเฟ้ย?
ของที่เอาไว้แบกแบบใช้เวทไม่ได้น่ะ
อย่ามายุ่งน่า
ไปกันเถอะ!
...ไม่เป็นไร
ทำในสิ่งที่ทำได้
ต้องแข็งแกร่งขึ้นนะ
เฮ้อ...
เฮ้อ...!
ให้ตายสิ...!!
นี่มันอะไรกันเนี่ย!?
พวกมันน่ะ!
ดูเผินๆ ไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ธรรมดานี่!
งูนักกินเวทระดับซี แล้วก็หมูป่ากินเวทระดับซีอีกตัว...
...น่าจะเป็นแบบนั้นนะครับ...!
อึก...!
เวทมนตร์ธาตุน้ำระดับสูง! ปืนแรงดันน้ำ!!
เวทมนตร์ของฉัน
ถูกดูดเข้าไปเหรอ...!?
ไม่ได้รับความเสียหายเลยสักนิด!
การดูดกลืนเวทมนตร์ได้แบบนี้ มีแต่พวกอสูรเวทระดับเอเท่านั้นแหละ...
เวทมนตร์ของซอราล่าก็
การโจมตีด้วยเวทมนตร์ของรุราร่าก็
ไม่เข้าเลยสักนิดเลย!
...พวกเราเป็นปาร์ตี้ระดับบีนะ
แล้วไปโดนไอ้พวกอสูรเวทระดับซีเนี่ยนะ...
ยังไงก็ตอนนี้หนีกันเถอะ!
จะตามมาอีกนะ~
แต่ว่าที่พวกมันปล่อยออกมาน่ะ
---ออร่าสีดำนั่นมันอะไรกัน!?
•••••
นั่นคือการรวมตัวของพลังเวทมนตร์ครับ!
น่าจะเป็นตัวเก่งที่จินให้ข้อมูลมานั่นแหละ...
---อึก
แต่ตั้งแต่แรกแล้ว คุณถึงไม่เชื่อคำเตือนของจิน...
หุบปากน่า!
แกก็เมินไปไม่ใช่เหรอ!
คุณริยูกุ!
มาวุ่นวายตอนนี้ทำไมกันเนี่ย!
แบบนี้จะโดนไล่ตามจนทันนะ!
จะตายแน่เลย!
เหอะ...
...คุณริยุริยูกุ!
ปึ้ก!
เดินตรงไปบนเส้นทางนี้ก็ยังไม่รอดหรอก...!!
ถ้าจะกลับไปที่ป้อมปราการ เส้นทางทางนั้นมัน...
--เอ่อ
ยังไม่ถึง!
สำหรับพวกเราแล้ว มันคือ
ริยูกุ...เหรอ?
ของมันจะลดลง แต่ถ้าซื้อใหม่ก็เอามาใช้ได้
มันมีหนี้เสียอยู่
---!?
ถึงจะอย่างนั้นมันก็...!
---แคร์ล
ถึงขั้นที่แกมาเป็นแทนฉันก็ได้นะเฟ้ย?
...เฮ้อ!
งั้นก็ตัดสินใจแล้วกัน
ฟังนะ คุณริยูกุ!
ตรงโน้นมันมีทางเดินสัตว์ที่ใช้ให้สัตว์เล็กหนีจากอสูรใหญ่ได้นะ!
ทุกคนยังมีทางรอดอยู่!
ดังนั้น~
ไอ้คนที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้สักอย่างน่ะ
มันมาทำเป็นเก่งไปได้ยังไง!
ถึงแม้จะเป็นนายที่มาขอร้องว่า "อยากเป็นนักผจญภัย"
พี่ก็นึกถึงความเป็นคนบ้านเดียวกัน เลยพามาจนถึงตรงนี้แล้วนะ
แต่นายก็ยังทำได้แต่ถ่วงให้ปาร์ตี้ตลอดเลย...
คุณริยุริยูกุ...
ไม่อยากจะใช้ไอ้เครื่องรางเวทราคาแพงพวกนี้หรอกนะ...
จิน
อย่างน้อยก็ช่วยได้สักหน่อยล่ะ
เวทมนตร์ผสมธาตุน้ำ-ดินระดับสูง
ผืนดินที่เต็มไปด้วยโคลน!
โอ๊ะ!
ขา...
ของมันหนักจนจมเลย...!!
---คุณริยูกุ!
อะไรกัน...!?
ซอร่า!
รุร่า!
ในขณะที่ตัวไร้ประโยชน์เป็นเหยื่อล่อ รีบถอยเถอะ!
เข้าใจแล้ว!
ฮือออ
จะกลับบ้านแล้วนะ!!
.........
แคร์ล!
...ยัง
ทุกคนยังมีทางรอด
อยู่ไม่ใช่เหรอ...!
.........ถ้าฉันใช้เวทมนตร์ได้ล่ะนะ
--เหมือนทุกคนเลย
ตั้งแต่สมัยก่อน
จะได้ช่วยคนได้หลายๆ คนไหมนะ...
ก็ฝันอยากจะเป็นนักผจญภัยที่เก่งกาจแล้ว
เดินทางไปทั่วโลกเพื่อปราบอสูร
---ในสายตาของผมแล้ว สิ่งที่เท่ที่สุดคือ
นักผจญภัยผู้ปกป้องรอยยิ้มของผู้คน
แต่ว่า
ในฐานะคนธรรมดา สิ่งที่สำคัญที่สุดของผมคือ
เวทมนตร์ที่ใช้ไม่ได้เลย
โดยปกติแล้ว มนุษย์จะแสดงเวทมนตร์ออกมาตามธรรมชาติเมื่ออายุครบ 5 ขวบ
จะถึงจุดสูงสุดของการเติบโตทางเวทมนตร์เมื่ออายุครบ 20 ปี
และเพื่อน ๆ ในปาร์ตี้ที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของผม
ในขณะที่พวกเขาพัฒนาความสามารถอย่างรวดเร็ว
มีเพียงผมเท่านั้นที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังถอนตัวไม่ขึ้น
แทนที่จะใช้เวทมนตร์ ผมก็ฝึกฝนทักษะดาบ
เพื่อให้มีประโยชน์กับเพื่อนพ้อง
และก็อัดแน่นความรู้และข้อมูลอย่างเต็มที่
---แต่ว่า
ในโลกใบนี้ที่เวทมนตร์คือทุกสิ่ง
ผมที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้
ไม่มีทางที่จะสู้เวทมนตร์ได้เลย
แม้แต่ไอ้เครื่องรางเวทที่คนธรรมดาใช้ได้ ผมก็ใช้ไม่เป็น
---ความฝันของผมถูกปฏิเสธไป
อยากเป็นนักผจญภัย
ผมก็...
---ที่เท่ๆ จังเลยนะ...
ดาบเพลิงดำ!!
เอาละ ทันเฟรมแล้วล่ะครับ!
คุณรีส!
เต็มที่แล้ว
เกือบไปแล้วนะ
อีกคนเหรอ!?
แมจิกโบว์น่ะ ให้ผมทำเอง
เวทมนตร์ผสมธาตุไฟ-ลมสุดยอด
ลมหายใจมังกร ดราโกอีน่า
บุ
เอ......
หะ...ของจริงเหรอ...!?
พวกเอลฟ์...!
คุณรีส
ไม่หายไปกับอันเมื่อกี้เหรอ
เป็นตัวที่แข็งแกร่งที่ไม่ได้เจอมานานเลยนะ
พอดีเลย
มิโนริ
พวกเจ้าก็ลองกับพวกสเน็กซ์เวททางนั้นดูไหม จะลองจัดการให้ได้ใน 5 ครั้ง
เหรอ
ครับ
คุณรีส
ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก
คนนี้ให้ผมปกป้องเอง
คริ
•••••
......ผมเองก็อยากถูกพูดว่า "ปกป้อง" จังเลยครับ
แค่เพราะเหตุผลที่ว่าคุณใช้เวทมนตร์ไม่ได้
คุณถึงถูกเพื่อนร่วมทีมทิ้งไปสินะ
ดูเหมือนว่าพวกเขาน่ะ
จะขาดสายตาในการมองคนไปเลยนะ
เวทมนตร์ฟื้นฟูระดับสูง
มันคือคุณสมบัติของ "วีรบุรุษ" เลยนะ
รอยยิ้มของนักบุญ
!?
ที่คุณเป็นมนุษย์
แล้วมี "ปัจจัยวีรบุรุษ" ด้วยนี่ดีแล้วนะ
จิน ฟริทซ์ อายุ 17 ปี
จุดเปลี่ยนที่ทำให้ชื่อของเขาโด่งดังไปทั่วโลกนั้น ก็เริ่มต้นจากการ
การได้พบกับเอลฟ์คนหนึ่งนั่นแหละ...
ชีวิตนั้นเปลี่ยนไปได้เพราะการได้พบเจอต่างหาก
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/27)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
