ตอนที่ 115

ในที่สุดก็เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายสินะ...

บุกเข้าสู่ฐานที่มั่นของศัตรูเลย!

แมชเล่!

ดูนั่นสิ...

ตอนที่ 15 ฟิน เอมส์ กับยามสองคน

มีอสูรกายมากมายอยู่ที่ฐานทัพของมัน...

นี่มันคือบททดสอบก่อนที่จะได้ต่อสู้กับพวกมันด้วยซ้ำ... ถ้าไม่ระวังให้ดี พอจะกลับมาได้ก็คงมีไม่กี่คนที่เหลืออยู่...

คามิโมโตะ อิชิ

พวกแก!! ตั้งสติให้ดีนะ!!

เอาล่ะ!!

มาถึงแบบธรรมดาเลย...

นี่มันง่ายดายเกินไปนี่หว่า!! เข้าไปได้เลย!!

กรี๊ดดดดดดดดดด

คนที่มาถึงก่อนหน้านี้ไม่น่าจะมีอะไรแบบนี้... สงสัยถูกล่อเข้ามาสินะ...

...!! นี่หมายความว่ามันเป็นเหมือนบาเรียที่มองไม่เห็น...

กรี๊ดดดดด

นิ้วมัน...

ถ้ามีใครที่ใช้เวทมนตร์ที่ย้ายคนจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งได้ ก็คงจะเข้าไปได้...!!

บ้าเอ๊ย!! แบบนี้จะเข้าไปข้างในไม่ได้!!

บ้า!!

...นายใช้เวทมนตร์สลับที่ของคนได้ไม่ใช่เหรอ...

ห๊ะ?

เพื่อรับประกันเส้นทางให้ทุกคน... อะไรแบบนั้นเหรอ?

ที่ฉันเข้าไปคนเดียว

บุกเข้าไปในแนวรบศัตรูคนเดียวเหรอ?

หมายความว่าฉันต้อง

เพื่อช่วยโลกนี้ไว้ต่างหาก

ต้องขออภัยด้วย แต่ฉันต้องการพลังของนาย

มุริมุซึมุ

อย่ามัวแต่บ่นเลย ไปหาเส้นทางที่จะให้ทุกคนเข้าไปได้ซะ

ก็สามารถสลับตัวกับก็อบลินที่เดินเล่นอยู่ข้างในได้สำเร็จสินะ

วางใจได้

เป็นไปไม่ได้หรอก!! เจอศัตรูเข้าทีเดียวคือจบ ตายทันทีเลยนะ สำหรับผมที่สู้ไม่ได้

!

ไม่วางใจได้เลย!! นี่มันแค่การข่มขู่แบบอ้อมๆ นี่นา!!

ก็แค่บอกว่าถ้าแกไม่ไป โลกก็จะถึงจุดจบเท่านั้นเอง

น่ากลัวจริงๆ ผู้ใหญ่พวกนี้โคตรน่ากลัว...

ไม่น่าตื่นเต้นจนต้องตามไปเลยนะ...

นี่มันการบูลลี่ในที่ทำงานชัดๆ เลยนี่นา...

ให้ตายสิ...

นั่นคือประตู!!

สำเร็จ!! แค่เปิดประตูบานนั้นได้...

อย่างน้อยก็ต้องทำให้เขาไม่เจอเรื่องอันตรายสิ... หืม?

!?

ได้ปลดปล่อยพลังออกมาสักทีนะพี่

พี่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันนี่น้องชาย

สมแล้วพวกเราสองคน

เป็นหนึ่งเดียวกับกายาคู่ขนานสุดขอบฟ้าเลยนี่!!

แอนดี้ที่เป็นยามเฝ้าอยู่ข้างในพวกเรา

กับวินดี้ จะรับมือกับแกเอง

ฮ่า ฮ่า...

อึ้ก โจมตีกลับพวกเราทันทีเลยเหรอ?

ยอมจำนนเถอะ!!

ขอแค่ชีวิต... ขอแค่ชีวิตด้วยเถอะนะ!!

...ช่าง... แม้จะเป็นศัตรู แต่การยอมจำนนอย่างสง่างามอะไรเช่นนี้...

...ก็ดีเหมือนกัน พวกเราเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนที่จะต้องฆ่าคนน่าสมเพชขนาดนั้น

ครับ!! ขอบคุณมากครับ!! ชีวิตที่ได้รับมานี้ จะทะนุถนอมให้ดีที่สุดเลยครับ!!

อย่าเข้ามาอีกนะ ถ้ามีครั้งหน้าจะฆ่าให้สาสมเลย

ขอโทษครับ!! ขอบคุณมากครับ!! ขอตัวก่อนนะครับ!!

ฟู่ววว... เกือบไปแล้ว เกือบไปแล้ว...

ท่าไม้ตาย 5 รอบ ดาโดเกซะ สำเร็จแล้วก็ดีใจ...

ก็สู้พวกคนที่น่ากลัวพวกนั้นไม่ได้... แถมยังมีตั้ง 2 คน!! เป็นไปไม่ได้เลย ตายแน่!

ถึงแม้จะทำให้ทุกคนต้องลำบากใจ แต่ว่า

อืม งั้นก็ทำแบบนั้นเถอะ...

...ก็คงต้องรายงานไปว่าไม่มีทางออกสินะ...

เพื่อที่จะช่วยโลกนี้ไว้

ขอโทษด้วยนะ แต่ว่าต้องการพลังของเธอ

ดีใจจังที่ได้เป็นเพื่อนกับคนดีอย่างเธอ

ถ้าตัวเองตายไปก็ไร้ความหมาย

ต่อให้โลกจะถึงจุดจบ

ยังไงก็สู้ไม่ได้อยู่ดี

ถึงแม้คู่ต่อสู้จะเก่งกว่าตัวเอง แต่ก็มีบางครั้งที่ต้องเดิมพันด้วยชีวิตเพื่อสู้

สำหรับผู้ชาย

ถ้าแค่ร้องไห้แล้วก็ขอโทษ...

ก็คงต้องทำอะไรสักอย่าง...เหมือนขนมอะไรนั่นมั้ง...

สนุกจังเลย

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้มาเล่นกับเพื่อนๆ แบบนี้

คราวหน้ามากันอีกนะ

ปัญหานี้

อร่อยจัง

อยากจะจบไปด้วยกันนะ 僕

กับมาชชิคุง

กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย ผม...

ทำอะไรกันอยู่

ยามก็ว่างเหมือนกันนะพี่ชาย

จริงด้วยสิ น้องชาย?

เป็นไปไม่ได้... เจ้าตัวนั้น...

อู้ววววว

อะไรกันนะ?

อะไรเหรอ?

อู้ววววววว

แม้จะตายไปแล้วก็ยังทำได้ อ๊าาาาา

กลับมาพร้อมกับน้ำตาแล้ว!! ยอมแพ้ซะไอ้หนู!!

เซเอเอเออี

!!

ปล่อยให้หนีไปแล้วยังจะตั้งใจมาตายอีกเหรอ!!

...ฮะ...ฮะ...ด้วยเวทมนตร์สลับตัวของฉัน...พอจะ...

เร็ว...!?

กรี๊ด!!

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! ราชาแห่งความแข็งแกร่งของเราคือความเร็วนี้!!

เป็นไปไม่ได้ที่จะจับพวกเราได้!!

เช

แบบนี้ก็จับให้เป็นเป้าหมายเวทมนตร์ของฉันไม่ได้...!!

ไม่ไหวแล้ว!!!

ไร้ประโยชน์!! มุมมองของพวกมนุษย์น่ะ แค่ 100 องศาเท่านั้นแหละ

ถ้าข้าใช้ความเร็วของข้าเข้าโจมตีในจุดบอดของพวกเจ้า

พวกเจ้าก็อ่านจังหวะไม่ออก และหลบไม่ได้โดยเนื้อแท้!!

แล้วก็คิดว่าพวกเจ้าจะร่ายเวทโจมตีพร้อมกันได้สองสามร่างได้น่ะเหรอ!!

เอาเถอะ มานี่ซะ

!

เงียบแล้วเข้ามาสิเจ้าเวร!!

เสียสติไปแล้วเหรอ!? มันไม่มีทางแก้ได้ด้วยหมัดหรอก

ขาของแกสั่นแล้วนะเจ้าหนู

เซย์

กรี๊ด

สุดท้ายก็ต้องมองด้วยตาเปล่าสินะ...

แค่พยายามจะตามด้วยตา ก็ไร้ประโยชน์แล้ว!!

พวกเราเห็นการเคลื่อนไหวของเจ้าชัดแจ๋วเลย...

ถึงตอนที่รู้ตัวไปแล้ว เวทมนตร์ก็มาไม่ทัน

หลบเข้ามุมอับ แล้วโจมตีได้ตั้งแต่เริ่มจนกระทั่งการโจมตีโดนตัว... ใช้เวลาประมาณ O วินาที...

ไอ้พวกไม่เรียนรู้เลย...

จะสอนให้รู้ด้วยตัวของเจ้าเอง ว่าการจะชนะพวกเรานั้นเป็นไปไม่ได้

เปลี่ยนแปลง!!

อึก

...เดี๋ยวนะ? ตำแหน่งของไอ้หนูกับข้าสลับกันเหรอ!?

แล้วใช้เศษหินนั้นเป็นกระจกเพื่อกลบจุดบอดงั้นเหรอ...

เจ้าเด็กนี่...ใช้ก้อนหินตอนนั้นทำให้คมดาบของข้าบิ่น

ก็มีบางอย่างที่ต้องฝ่าทะลุไปให้ได้...

...สิ่งที่ตัวเองคิดว่าทำไม่ได้...

แน่นอน

ด้วยหมัดเนี่ย

ชัยชนะที่ได้มาด้วยหมัด!!

...มันยอดเยี่ยม...

จบตอนที่ 115

มัชเชล-MASHLE