ตอนที่ 34

แคมเปญบูสต์ยุคใหม่ J! ตัวใหม่ติดปก 2 เล่มรวด แถมเป็นภาพหน้าเล่มด้วย!

มาเรียเนสเชนจ์

เรื่องสำคัญนี่ ค่อยๆ ไปทีละนิดนะ ตอนนี้

เรื่องการ์ตูนต่อที่หน้า 27 นะ!

มัชล

จอมยุทธ์อันดับหนึ่งแห่งเจ็ดเขี้ยว สุดท้ายก็ปลดปล่อยเวทมนตร์แล้ว—

มังงะนี้จาก YP เลยนะ!!

?

น่าประทับใจจังเลยนะ...

ให้ฉันใช้เวทมนตร์นี้ได้นี่นา

!คิ

การที่โลกนี้จะยังคงอยู่ด้วยกฎแห่งผู้แข็งแกร่งย่อมไม่เปลี่ยนแปลง

ผู้อ่อนแอ ย่อมถูกกินเป็นเรื่องธรรมดา

สำหรับฉันแล้ว นายคือ

แค่พวกมีเหตุผลแบบจุกจิก

ก็แค่กระต่ายธรรมดาๆ เท่านั้นเอง

เหรียญนี่ ให้ฉันรับไป

สำหรับกระต่ายแล้ว นายทำได้ดีทีเดียว...

แต่ท้ายที่สุดแล้ว กระต่ายก็ก็แค่กระต่าย

คงจะเป็นหมาป่าไม่ได้หรอก...

หืม?

นี่มันอะไรกันนะ...

!?!?

ฮะ

เป๊าะแป๊ะ

ทำไมชูครีมของฉันที่ซ่อนไว้ในเสื้อถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ...

ใส่ชูครีมไว้ในเสื้อโดยตรงแบบนี้

นี่มันธรรมดาเกินไปแล้วนะ

แต่ทำไมล่ะ...

ถึงกลายเป็นหุ่นสมบูรณ์แล้ว กลับดิ้นได้เองได้ยังไง...

การที่ฉันกลายเป็นหุ่นน่ะ มันคือการตัดสัญญาณไฟฟ้าจากสมอง

เพื่อช่วงชิงอิสรภาพของร่างกายไป...

มันไม่น่าจะขยับได้เลยนะ...

จะเป็นไปได้ยังไง...

ปฏิกิริยาจากการถูกคุกคามเหรอ!?

พอสัมผัสของร้อน ปลายนิ้วก็จะชักกลับ

แบบที่เห็นของเปรี้ยวแล้วน้ำลายก็ไหลออกมา

เพื่อที่จะได้ตอบสนองต่อ ภัยคุกคามจากภายนอกอย่างรวดเร็ว

ทางลัดของการส่งสัญญาณประสาทที่ ไม่ผ่านสมอง ซึ่งมีอยู่ในสิ่งมีชีวิต ในร่างกายมนุษย์

แน่นอนว่าเวทมนตร์ของฉันมันแค่ทำให้ด้านข้างเท่านั้นที่กลายเป็นตุ๊กตา

และถูกควบคุมด้วยหุ่นเชิด...

แต่เนื้อในมันก็ยังเป็นมนุษย์ตัวจริงอยู่ดี

ถ้ามันสามารถเคลื่อนไหวได้เองหลังจากถูกทำให้เป็นตุ๊กตาแล้ว

ก็คงคิดถึงแค่ปฏิกิริยาสะท้อนของไขสันหลังได้เท่านั้น...

นั่นหมายความว่า...

สัญชาตญาณป้องกันตัวโดยไม่รู้ตัว

?

ไม่ชอบขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!!

ชูครีมโดนเอาไปเหรอ!?

ไม่ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ

การที่ชูครีมจะโดนเอาไปน่ะ...

?

●●●●

ถ้าโลกนี้มันเป็นกฎแห่งผู้แข็งแกร่งย่อมไม่เปลี่ยนแปลง

การที่ต่อต้านการถูกแย่งชิงก็เป็นเรื่องธรรมดา

ดีล่ะ ฉันยอมรับให้นายเลยก็ได้

ฉันสามารถสกัดพลังเวทจากหุ่นได้นะ

พลังเวทที่สกัดออกมา ฉันก็นำไปใช้ได้

มาบดขยี้แกด้วยคาถาที่แข็งแกร่งที่สุดกันเถอะ

มาเรียเนส เซคันส์

ฮาร์ม ป๊อปเพ็ต

หุ่นเชิดเสียหาย มันจะทำให้พื้นที่รัศมี 100ม กลายเป็นตุ๊กตา

การทำให้เป็นตุ๊กตาจะเริ่มทันทีที่เส้นด้ายสัมผัสกับร่างกาย

แน่นอนว่าเจ้ามองไม่เห็นเส้นด้ายเหล่านั้น

จบแล้ว...

ทันทีที่เส้นด้ายตกลงมา ร่างกายของเจ้าจะสูญเสียอิสระไป

การบุกเข้าไปนั้นเป็นไปไม่ได้...

เจ้าที่กลายเป็นตุ๊กตาจะถูกจัดการจนจนตัวไม่ไหวแน่

นี่คือความเคารพที่ฉันมีต่อคุณนะ

ถึงแม้จะเป็นกระต่ายก็ตาม

ก็ต้องทุ่มสุดกำลังสิ

ฉันได้โอ้อวดไปนะ

สิ่งที่ทำให้เจ้าตระหนักได้

...

เอ่อ

นั่น

หรือว่ากำลังได้รับคำขอบคุณอยู่?

!?

ทำยังไงถึงทำให้กลายเป็นตุ๊กตาได้ล่ะ...

ฉันตัดเส้นด้ายมันแล้ว

บ้าไปแล้ว...!

การมองเห็นเส้นด้ายที่ห้อยลงมานั้นเป็นไปไม่ได้

สำหรับมนุษย์นี่มัน...

คุณตาเห็นนะ...

เจ้าคนนั้นหลังจากที่คุณอาเบลใช้เวทมนตร์ไปแล้ว

มันเอียงตัวอย่างผิดธรรมชาติเลย...

ถ้าคิดดูตอนนี้ นั่นก็เพราะมันสร้างความหน่วงให้กับจุดเชื่อมของเส้นด้าย

แล้วก็คาดว่าตอนที่สัมผัสเส้นด้ายทางด้านซ้าย

ก่อนที่ด้านขวาจะขยับไม่ได้

ฉันก็ตัดเส้นด้ายมันแล้ว!!

เป็นกลยุทธ์ที่ดิบเถื่อนและเป็นสัญชาตญาณเกินไป...

เป็นไปไม่ได้...

อึก!

ไม่ใช่คน...!!

เป็นอะไรไปครับ?

!?

เหงื่อออกเต็มเลยนะเนี่ย

คุณกระต่าย

ฟุฟุ...

สนุกจริงๆ สนุกมากๆ เลย

แมทสึบาร์นเด็ด

อ่า

เวทมนตร์เอเล็กทริคสไปน์

เฮล ป๊อล์

ไม่เคยคิดเลยนะ

ให้ตายสิ ตัวฉันเองเนี่ยนะ...

เป็นกระต่ายได้ด้วย

สุดยอดการบดขยี้!!!

ตัดสินแล้ว!!!

จบตอนที่ 34

แมสเชล-MASHLE