ตอนที่ 42

คำพูดไร้สาระเหมือนเด็กนั่นน่ะ

คิดว่ามันจะผ่านไปได้เหรอครับ?

แมช กำลังขัดขืนการประหาร!!

ไม่ไป

ไดวะ ตอนที่ 42 แมช บันเด็ด กับผู้ตื่นรู้แห่งผืนทราย

เดี๋ยวก่อน

บอกแล้วไงว่าความคิดของนายมันเป็นเสียงส่วนใหญ่ของทุกคนแล้วนะ

แต่ก็ยังไม่ได้แสดงความเห็นนี่นา

ตัวฉันเองเนี่ยแหละ

ดาบอันนี้ของ

140

!?

คุณวอลเบิร์ก...!

ขอท่านเหล่าผู้มีพลังเทพโปรดให้เวลาเขาอีกสักครู่ได้ไหม

ไม่เคยเจอมาก่อนเลยนะที่ต้นกำเนิดที่ไร้เดียงสานี้จะส่งผู้ใช้งานมาให้

เขาน่าจะมีโอกาสเป็นเบาะแสสำคัญของพวกเขา

ตอนนี้ไม่อาจเสียเขาไปได้นะ

เอ๋... คุณครูใหญ่นี่ให้ความรู้สึกเป็นคนสุดยอดจังเลยครับ

นาย...

คุณวอลเบิร์กเป็นอดีตผู้ตื่นรู้...

ที่เคยข้องเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดที่ใสซื่อบริสุทธิ์ในวัยหนุ่ม

เป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่นะ...

แล้วก็เป็นคนที่ฉันเอง ในฐานะอันดับ 1 ของวงการเวทมนตร์ ก็เคารพเพียงคนเดียว

และยังเป็นจอมเวทที่หล่อที่สุดในโลกอีกด้วย

ฟังให้ดีนะ

อืม

คุณวอลเบิร์ก ความเห็นของคุณนี่ผมเข้าใจนะ

แต่ว่า

ไม่อยากจะยอมรับ

การจัดการกับเขาเนี่ย มันควรจะเป็นไปตามกฎ

ไม่ใช่ให้ใครคนเดียวมาตัดสินใจ

กฎมันก็มีไว้ให้ทำตามนี่นา

คนที่มีพลังเวทไม่สมบูรณ์ ก็ต้องถูกกำจัดทิ้ง

ก็ถูกกำหนดไว้อย่างนั้นเหรอ...

!?

วัน

คุณวอลเบิร์ก ทำอะไรน่ะ!?

เงยหน้าขึ้นมาสิครับ...!!

ใช่ครับ เขาใช้เวทมนตร์ไม่ได้จริง...

พฤติกรรมก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย...

ถึงจะมีพื้นฐานความรู้ดี แต่นั่นก็ไม่ใช่ข้ออ้างนะ

แต่เขากลับมีพลังมหัศจรรย์ที่สามารถสะกิดหัวใจของผู้คนได้

เขาผู้นี้

ข้าเชื่อว่าถ้าคนอย่างเขาสามารถเปลี่ยนแปลงการรับรู้ของโลกใบนี้ได้

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่นั้น...

จนถึงตอนนี้ ผู้ที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ถูกมองว่าเป็นสายพันธุ์ชั้นต่ำ...

มาจนถึงตอนนี้ พวกที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ก็ถูกมองว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่ด้อยกว่า...

แต่ข้ากลับสงสัยในวิธีการปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่ยุติธรรมนี้...

ค่านิยมมันก็ควรจะถูกปรับปรุงให้ทันสมัยไปตามกาลเวลา...

ทว่า การที่จะปรับปรุงค่านิยมมันก็ต้องใช้ความกล้าหาญ

เพราะมันหมายถึงการต้องยอมรับความผิดพลาดที่ผ่านมานั่นเอง

อย่างไรก็ตาม... ก็ถึงอย่างนั้นนะ...

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

สิ่งที่ผิด ก็คือสิ่งที่ไม่ถูกนั่นแหละ

...คุณวอลเบิร์ก

ถึงแม้ว่าจะเป็นคุณก็ตาม

จะมายัดเยียดความคิดของตัวเองให้ใครได้ยังไงกัน...

ทางฉันก็ขอร้องด้วยเหมือนกัน

ใช่ว่าแค่เห็นด้วยกับคุณครูใหญ่เท่านั้นนะ

สำหรับตัวฉันเองด้วยเหมือนกัน

แต่กับคุณแมช บันเด็ด มันมีเหตุผลที่น่าไว้วางใจอยู่

เข้าใจสิ่งที่อยากจะพูดนะ แต่ว่า

การเอาเรื่องอารมณ์มาใส่ในกฎมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอก

น่าปวดหัวชะมัด ไปตามกฎกันเถอะน่า

ที่คุณพูดมามันก็สมเหตุสมผลนะ

แต่ว่าโลกนี้เขาคงไม่ยอมรับข้อยกเว้นนี้หรอก...

มันไม่จำเป็นต้องคิดทบทวนเลย...

คนที่มีพลังเวทไม่สมบูรณ์ก็ควรถูกกำจัดทิ้ง

พวกคุณเอาแต่ให้ความสำคัญกับอารมณ์จนขาดเหตุผล

...ผมก็ด้วย...

คิดเหมือนกับคุณเลย...

คนที่มีพลังเวทไม่สมบูรณ์ควรถูกกำจัดออกไป...

พลังเวทของเรามันเป็นสิ่งที่เทพได้ประทานมาเป็นพิเศษ

แล้วคนที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ก็ถูกปฏิบัติต่ออย่างเย็นชาเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

เพราะว่าพวกเขาไม่ใช่เหมือนกับพวกเรามนุษย์ไง

แต่ว่า

ข้ากลับได้รับชีวิตมาจากการช่วยเหลือของคนที่มีพลังเวทไม่สมบูรณ์คนนั้น...

ในหัวก็เข้าใจตามกฎเกณฑ์อยู่แล้ว...

แม้จะถูกมองว่าเป็นการตัดสินใจที่ไร้ความรับผิดชอบก็ช่วยไม่ได้หรอก

แต่คนที่ได้รับมอบหมายให้จัดการเรื่องนี้ก็คือข้าคนเดียว...

ขอให้เขา

ได้อนุญาตให้เลี้ยงแมวสักตัวได้ไหมคะ

จะให้กำจัดฉันทิ้งยังไงก็ได้ค่ะ

แต่การตัดสินใจของฉันนั้นมั่นคงไม่สั่นคลอน

ตั้งเงื่อนไข

เป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งในการบุกทะลวงต้นกำเนิดแห่งความไร้เดียงสาเท่านั้น

ต้องเคลื่อนไหวภายใต้การจับตามองของผู้หยั่งรู้เทพ

และ

ต้องแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่คู่ควรกับต้นกำเนิดแห่งความไร้เดียงสานั้น

เกณฑ์ขั้นต่ำนั้น

ก็คือผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้หยั่งรู้เทพประจำปีนี้ไง

แน่นอน ถ้าล้มเหลว ก็ถูกกำจัดทันที

เป็นแค่การให้โอกาสเท่านั้นเอง

รับทราบครับ

อย่างนั้นเองสินะ

แต่ว่า

เพื่อให้ได้ทำตามความตั้งใจของคุณครูใหญ่

เพื่อให้ผมได้อยู่ร่วมกับทุกคนอย่างสงบสุข

แค่นั้นมันคงไม่พอหรอกครับ

!?

ให้ข้าจัดให้เละไปเลยล่ะ

อินโนเซนต์เพโร่...

ในเวลาเดียวกัน

2

ด้วยกูแปนนะ

โลกใบนี้ สั่นสะเทือน ประกาศสงคราม!!

แมช-MASHLE-