ตอนที่ 75

สำนักงานเวทมนตร์

หลังเหตุการณ์โจมตีจากต้นกำเนิดที่ไร้เดียงสา ในที่สุด ดอตแรนสมัชก็

ก้าวเข้าสู่การสอบขั้นสุดท้าย

เป็นการสอบขั้นสุดท้ายเสียทีสินะ...

ถึงจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ยังจะสู้สินะ...

ทำได้ดีมากเลยนะจนถึงจุดนี้...

จากนี้ไปจะมีการสอบปากเปล่า

ก่อนการสอบขั้นสุดท้ายโดยผู้ตื่นรู้เทพ

แน่นอน ถ้าไม่ผ่าน

ก็เตรียมใจไว้เลยว่าคงจะไปไม่ถึงการสอบรอบสุดท้าย

นั่นก็คือการสัมภาษณ์สินะ...

ฟู่ว... กระบวนการนี่เข้มงวดจริงๆ เลยนะ...

ผู้ที่ถูกเรียกให้ไป กรุณาปฏิบัติตามคำแนะนำเพื่อเคลื่อนย้ายไปได้เลยครับ

อาาา ก๊อก... ของที่ชอบคือชูครีม... โอเค

คนถัดไป มัช บาร์นเด็ด

อ่า ครับ

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป ผมจะเป็นผู้นำทางให้ครับ

ผมคือปีศาจบังคับ หมายเลข 008 ครับ

อ่า... สวัสดีครับ ผมชื่อแมช บาร์เด็ดครับ

เชิญทางนี้เลยครับ

ระวังเท้าหน่อยนะครับ...

หอบ...

ถึงอย่างนั้นก็ได้รับข่าวลือมาเหมือนกันนะ

ว่าคุณเป็นพวกผู้มีพลังเวทไม่สมบูรณ์อะไรนั่น...

ใช่แล้วครับ ฟุฟุ...

แย่จังเลยนะครับ... คนรอบข้างก็คาดหวังเยอะเหมือนกันสินะ...

เข้าใจความรู้สึกคุณเลยครับ...

ก็ไม่ได้ลำบากขนาดนั้นหรอกนะ

เพราะผมฝึกร่างกายอยู่ไง...

นั่น

ดูเหมือนจะเป็นที่ที่กว้างมากเลยนะครับ...

พูดถึงสถานการณ์ที่แสนจะยากลำบากแบบสบายๆ เหมือนไม่เป็นไรเลยนะครับ

...!!

ท่าทางนั้นนี่

มันโดนใจผมจริงๆ

นะ

อะไรกันเนี่ย

นี่คงจะเป็นสถานการณ์ที่เผลอพูดจาไม่สุภาพไปสินะ...

ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ

ผมถูกสั่งให้กำจัดคุณเลยนะครับ

คุณรู้จักไหมครับ?

การมีอยู่ของพวกเรา ปีศาจบังคับ...

พวกเราถูกคำสาปไว้จนไม่สามารถลงมือกับคุณเจ้าของได้

แต่เพื่อเป็นการตอบแทน พวกเราก็ได้รับพลังอันมหาศาล

และตกอยู่ภายใต้การปกครองของนักเวทครับ

สำหรับคุณที่เป็นผู้มีพลังเวทไม่สมบูรณ์อย่างคุณน่ะนะ

000

ผมจะให้คุณลงจากสนามสอบนี้เลย

ที่ตั้งความหวังของ

ผม!

โปะ... ป๊อตะ...

ทำไมถึงไม่ขัดขืนเลย...

รู้สึกเหมือน...

รู้สึกว่าไม่ใช่ความรู้สึกที่แท้จริง

การที่ถูกสาปแล้วต้องทำตาม

มันก็น่าสงสัยเหมือนกันนะ

ถ้าหากว่า...

คุณอยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกับผม

และจำใจต้องสู้กับผมล่ะก็

ผมไม่อยากจะ

ทำร้ายคุณเลยนะ

ถึงจะเข้าใจคำพูดได้ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่สัตว์ที่มีสติปัญญาต่ำ...

คุณก็แค่อยู่เงียบๆ แล้วฟังพวกเราก็พอ

เข้าใจสถานะของตัวเองซะ เจ้าทาสนี่

แค่มีชีวิตอยู่ได้เพราะถูกเราใช้ ก็ควรจะรู้สึกขอบคุณแล้วล่ะ

เจ้าหมอนี่...

ถึงจะเป็นมนุษย์...

แต่กลับใจดีกับผม

000

โคโร

!?

กำลังทำอะไรอยู่น่ะ

!

ทำภารกิจอะไรไปได้บ้างไหมเนี่ย?

โอะ...

คุณออเตอร์...

ขะ...ขอโทษครับ!!

ไม่เป็นไรหรอก อย่าฝืนเลย

!

แต่เดิมแล้ว เป้าหมายของผมมันคือ

ตัวคุณเองนี่นา

...!! ไม่ได้นะครับ!!

แม้คุณเจ้าของจะเป็นผู้มีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกเลือก แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้หรอกครับ

ไม่เป็นไรหรอกน่า

ไม่สิ ไม่ได้ครับ... ผมรู้มา

นั่นมันหลายปีก่อน...

ตอนที่พวกเผ่ามารบุกเข้ามาน่ะครับ

พวกเผ่ามารเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งมากๆ

มีพลังที่แม้แต่นักปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ยังรับมือลำบากเลยล่ะครับ

เหตุผลก็ง่ายๆ เลยครับคือขีดจำกัดในการรองรับพลังเวทของพวกเขากับพวกมนุษย์มันต่างกันตั้งแต่ต้นเลย

ตัวท็อปของมนุษย์น่ะ สำหรับเผ่ามารก็เทียบได้แค่เลเวลปกติเท่านั้นแหละ...

พวกหน่วยลาดตระเวนเวทมนตร์ที่มีแต่มหาอำนาจอยู่แล้วก็ยังลำบากมากๆ เลยนะ...

แต่ว่า คุณออเตอร์นั้นไม่เหมือนใครเลยครับ...

ร่วมกับพวกเรา กำจัดเผ่าปีศาจให้สิ้นซาก

แถมสิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ

จำนวนของพวกมันน่ะ

ช่างมากมายจริงๆ

6 ตัว

ความเหนือกว่าของพลังมนุษย์นั้นถูกตัดสินด้วยพรสวรรค์

ไม่ว่าจะเป็นความฉลาด พลังกาย หรือแม้แต่เวทมนตร์

มนุษย์ก็สามารถเบ่งบานพรสวรรค์เหล่านั้นได้ด้วยความพยายาม

แต่ว่า...

ผู้ที่สามารถทำสิ่งนั้นได้จริงๆ ก็มีแค่ผู้ที่ได้รับพรสวรรค์นั้นๆ เท่านั้น...

คุณออเตอร์น่ะ แท้จริงแล้วมีพรสวรรค์ที่ยืนอยู่เหนือโลกแห่งเวทมนตร์นี้เลยล่ะครับ

เห้ยยยย...

จะยอมรับคุณก็ไม่ได้นะ

ระเบียบวินัยน่ะ มันจะพังทลายลงจากความผิดเพี้ยนเพียงหนึ่งเดียว

คุณวอลเบิร์กกับคนอื่นๆ น่ะ

ก็มีคนที่สนับสนุนพลังของคุณในฐานะบ่อกำเนิดของความไร้เดียงสาอยู่เหมือนกัน...

พูดตรงๆ เลยนะ ไม่จำเป็นหรอก

แค่ผมคนเดียวก็พอแล้ว

เดี๋ยวจะพิสูจน์ให้ดู

ต้องบดขยี้คุณให้ได้

ดูเหมือนว่าผมคงจะไม่มีสิทธิ์พลเมืองได้ตลอดชีวิตแล้วล่ะครับ

มัชล-MASHLE

ปะทะ!!