ตอนที่ 87

จบแล้ว—

อึก...

เฮ้ นี่คือตอนที่ 87 จุดกระสุน กับศัตรูสองคน

ยังไม่พอ...เพื่อแม่แล้ว ฉันจะต้อง...

เห้—

คามโมโตะ อิจิ

มานี่ เอาคีย์มาให้ฉัน

หึ...ช่วยไม่ได้...ฉันถูกเลี้ยงมาให้รักษาสัญญาที่ให้แม่ไว้

รับไปซะ...

หึ...

ที่คฤหาสน์นี้ การกลับไปยังที่เดิมคงเป็นเรื่องลำบากน่าดูเลยล่ะ

ให้ฉันสร้างรูวาร์ปขึ้นมาเอง

!?

ประตูวาร์ปปิดลงแล้วเหรอ!?

อย่างน้อยก็คิดว่าจะตัดแขนมันสักหน่อยแล้ว

เจ้าสารเลว

ถึงจะตัดความเป็นไปได้ของกับดักทิ้งไปไม่ได้ก็เถอะ

ยังไงก็ต้องใช้เวลา...นี่คือทางที่ดีที่สุด...

นี่ไอ้บ้ามันเป็นแบบธรรมดานี่นา...

ที่เหลือฝากด้วยนะ ดอตต์...

!

กุญแจ...

เจ้าเรนส์ชนะแล้วเหรอ...

แรนส์ชนะแล้ว...ก็หมายความว่าที่จะช่วยมัจจิวได้

ให้ฉันชนะเจ้าหมอนี่ได้สินะ...

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว...

นั่นสินะ ฉันก็เหมือนพระเอกอะไรทำนองนั้นแหละ...ประมาณอันดับ 2 ของฝ่ายศัตรูเลย...

จังเลย

บ้าจริงๆ เลยนะ

แค่หน่อยเดียว

ไม่ใช่ว่าชนะไม่ได้หรอกนะ แต่ว่าจริงๆ แค่หน่อยเดียวจริงๆ...

นิดเดียวจริงๆ นะ

โทษที โกหกก็ได้ ชนะได้แหละ

ก็เพราะว่าฉันคือคนที่เก่งที่สุด แกร่งที่สุดในโลกใบนี้ไง

ในที่สุดก็กลับมาได้ซะที...

ฟู่—เห็นไหมล่ะ?

ไม่ว่าจะชนะได้นะ ชนะได้แหละ

คนที่ 2!?

ฉันเฝ้ามองอยู่นะ การที่พวกขนลอชกับแมชสู้กันยังอ่านบรรยากาศได้อยู่เลย

อ่า...เป็นพวกที่อ่านไม่ออกสินะ พวกนี้ อ่า...เนอะ

เอาเถอะ ชนะได้ก็ดีแล้วล่ะ

ไอ้หัวเห็ดก็สงสารเหมือนกันนะ เพื่อนร่วมทีมเป็นตัวกากซะแล้ว...

หืม? จะหนีเหรอ? ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ

น่ารำคาญ!! จะหนีเนี่ยนะ!!

จะจัดการให้เละใน 2 วิเลยให้ดู!!

ฮ่าๆๆๆ!! เจ้าตัวกากนี่มันมั่นใจเกินไปแล้วนะ~

!!ท่าที่ใช้กับแมชช์!!

แอทแทร็ค!!

รีเพล!

!?

แอซิด

แอทแทร็ค

ฮ้าาา...

ทำตัวอ้อนเก่งจังเลย~ อ้อนๆๆ~

มันไม่ถึงระดับปากของแกเลยนะ~

ยังจะพยายามเพื่อเพื่อนร่วมทีมอยู่อีกเหรอ~?

พวกตัวอ้อนแบบแกน่ะ ฉันจะฆ่าให้ตายเลยนะ?

ชิ...ถ้าฉันชนะไม่ได้ แมชก็ออกไปจากที่นี่ไม่ได้...

นั่นหมายความว่าแมชจะต้องกลายเป็นผู้ตื่นรู้เทพและถูกลงโทษสินะ...

จะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด!!

พลังเวทพุ่งสูงขึ้นเหรอ!?

!!

แมชชีนกันเอ็กซ์โปลม!

หึ แค่นี้เองเหรอ~ มันไม่ค่อยได้ผลกับฉันเลยนะ~

!?

ทำได้ถึงสองชั้นพร้อมกันเลยเหรอ!?

สำเร็จแล้ว...!?

แม่เหล็กของฉันนี่เคลื่อนที่ได้อิสระเลยนะ

แม้ว่าจะหายตัวไปกับควันก็ไร้ประโยชน์

ฉันจะลากเจ้าไปเอง

มันมันหว่านไง~

แมกเน็ตบอล!!

!?

ไอ้หมอนี่มาอยู่ใน

อ้อมแขนของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...!!

!?

เป็นไปไม่ได้...ถึงกับระเบิดใส่ตัวเองเลยเหรอ...!!

จี่!

เข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้วนะ

พวกแกโจมตีฉันไม่ได้หรอก...

...!!นั่นนายก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง!!

ไอ้โง่...ฉันไม่เหมือนนะเว้ย

!?

ปริมาณเพิ่มขึ้นอีกแล้วนี่...

เป็นไปไม่ได้...ใส่ตัวเอง...

บอลหนามตอนนี้อยู่ข้างหลัง...!

แบบนี้แหละถึงจะโดน!!

นี่มัน...!!

การสู้เพื่อเพื่อนร่วมทีมมันไม่ใช่เรื่องน่าอ้อนเลย!!

แต่มันคือการต้องเตรียมใจต่างหาก!!

ฉันน่ะ ต่างจากพวกแกตรงที่ฉันมีสัจจะที่จะตายเพื่อเพื่อนร่วมทีมนะ!!

ตายสัก 100 ครั้งเลยไป! ไอ้พระเจ้าบ้านี่!!

แย่แล้ว สภาพพื้นที่นี่

วิ่งเท่าไหร่ก็ไม่มีอะไรเลยนะ

ต้องเป็นเพราะด้านนอกนั้น แลนส์คุงกับโด็ตสึคุงกำลังพยายามอย่างหนักแน่ๆ

ต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วเข้า...

แมชเชล-MASHLE-