ตอนที่ 94

มัชล

หนทางสู่ผู้หยั่งรู้ สู่ผู้ที่ขวางกั้นคือ——

ตอนที่ 94 มัช: ความเดือดดาลของร่างจุติสุดท้าย

แตกต่างจากนักเวทที่มัชเคยเจอมาอย่างชัดเจนเลย...

เวทมนตร์แห่งสายน้ำ...

นักเวทที่ควบคุมธาตุทั้งสี่ได้น่ะ...

คามิโมโตะ อิจิ

!

คุกวารี

ถูกห่อหุ้มด้วยก้อนน้ำ!?

โงโป

โงโป

ฟุฟุฟุ

?!

ว่ายไปก็ไม่ไปเลย...!?

การว่ายทวนกระแสน้ำเพื่อมุ่งหน้าไปในทิศทางที่ไหลนั้นเป็นไปไม่ได้.........

กรงน้ำนั้นไหลอยู่ตลอดเวลา.........

รู้สึกไม่พอใจอย่างที่สุดเลยนะ......

ล้อเล่นอยู่เหรอ...?

ก๊อบ!!

ก๊อบโปโปโปโปโปโปโปโปโป

โปโปโปโปโป

เหมือนกำลังพูดอย่างสิ้นหวังเลย!!

วอเตอร์สเซคันส์

แถมยังอยู่ในกรงนั่น จะขยับไม่ได้เลย มันเหมือนรังผึ้งเลยนะ

มันคือลูกศรน้ำแรงดันสูง...

แถมยังเป็นปริมาณมหาศาลแบบนี้ด้วย! หลบไม่พ้นแน่!!

จู่ ๆ ก็เซคันส์เลยเหรอ!?

ซาวแซนด์อาเชอร์ฟิช

?!

นะ...

น้ำในตู้ด้วย

หักล้างเซคันส์ของผมไปจนหมดเลย...!!

ยิ่งปล่อยน้ำออกไปข้างนอก ก็ยิ่งหลุดพ้นจากกรง...

บ้าจริง...

ของผม...

เซคอนส์

?

แทบจะไม่มีเลย...

แบบนี้แล้วพ่อจะ...

จะเกลียดผมเข้าแล้ว.........

.........

แบบนี้...

แบบนี้...

มันแปลกไม่ใช่รึไง!!!

!

ซามอนส์

เทพแห่งวารี

ฉัน ที่อุทิศตนให้พ่อแท้ๆ ที่ผูกพันกันแน่นแฟ้น

กับนาย ที่ใช้ชีวิตไปอย่างสบายๆ ท่ามกลางความสัมพันธ์ของผู้คนหลากหลาย

หายไปในน้ำแล้วเหรอ?

มันไม่ถูกหรอกนะ ที่ฉันจะต้องมีความสุขกว่า!!

ไทรเดนท์รูอิน!!!

!!

หมัดคนเถื่อน

เวทมนตร์เดลทอยด์

!!

คนที่ควบคุมตัวเองอยู่เป็นปกติจะปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาด้วยความโกรธ

คนที่โกรธแล้วจะไม่หยุดจนกว่าจะสังหารทุกคนในที่นั้น

......โดมิน่าเริ่มโกรธแล้วสินะ...

โพไซดอนของเจ้านั่นมันเทียบเท่ากับภัยพิบัติเลยล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับคนที่ใช้เวทมนตร์ไม่เป็นอย่างแมช บาร์นเดดน่ะ...

แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังไม่สามารถระงับความโกรธได้เลย...

คงจะทำอะไรไม่ถูกสินะ

มิตรภาพ ความผูกพันในครอบครัวที่แกพูดถึงน่ะ มันเป็นของปลอมทั้งนั้นแหละ

ความรักที่ฉันมีต่อพ่อของฉันนั่นแหละของจริง

สำหรับคนอย่างแกน่ะ ต่อให้

!?

ปลายสามแฉกนั่น...

!?

เจ้าหมอนี่...

ได้หักสามง่ามที่แทงตัวเอง แล้วปักลงบนต้นขาของฉัน...

ถ้าแพ้ฉัน

!

ก็ต้องแก้ตัวกับพ่อให้ได้สิ...

.........จะฆ่าให้ตายเลย

เริ่มรอบที่ 2!!!

ตอนที่ 94

แมชรูว์ มัชเล่