ตอน 15.1: Chapter 15.1

โอ๊ะ

อย่าทำท่าทางแปลกๆ สิ

กลับไปเงียบๆ หันหลังให้หน่อยได้ไหม?

● ● ● ● ● ● ●

22

นี่มัน... แววตาที่ยอมแพ้แบบนี้...

จิ๊จิ๊จิ...

อึก

ซะะะะะะะ...

ตอนที่ 15

มัตสึอิ ชุนอิจิ

ต้นฉบับ: ลูท

แนวคิดตัวละคร: นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโระ

1)…

ฆ่าไปแล้วเหรอ?

จะว่ายังไงดีล่ะ?

เอาเป็นว่า... ปล่อยไว้แบบนี้ มันก็คงจะแย่แล้วล่ะมั้ง?

เจ้าซาชิโซโระเนะนี่มัน

ให้ตายสิ

ต้องยอมให้เลยนะ นิสัยชอบมีปัญหาของคุณนี่

เรียกปัญหาเข้ามาเหมือนกับการหายใจเลยนะเนี่ย

ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย

ข้อแก้ตัวที่น่าอึดอัดจริงนะ

ไม่สิ ขอเดี๋ยวก่อน

มันไม่ใช่ความผิดของเขาจริงๆ นะ

อาจารย์

เรื่องวันนี้เป็นเพราะฉันลากเขาเข้ามาด้วยเองเลย

1

ขอโทษจริงๆ นะ

...เหรอ?

ก็คงเป็นความผิดของคุณฮิโระสินะ?

เอ๊ะ!?

แต่ว่า...ทำไมถึงโดนทำร้ายล่ะคะ?

เอ่อ...

ตอนที่กำลังย้ายจากโรงพยาบาลไปที่สถาบันวิจัย ก็มีกลุ่มผู้ชายที่ไม่รู้จักจู่ๆ ก็เข้ามาโจมตีค่ะ

กล่องที่กำลังขนอยู่โดนแย่งไป แล้วฉันก็เกือบจะโดนลักพาตัวด้วยนะ...

พอดีว่าฉันก็หาจังหวะของมันแล้วหนีออกมาได้...

ก็เลยรอดมาได้เพราะคุณฮิโระไงล่ะ

หืม?

นั่นแหละคือวิธีการของเจ้าตัวนี้

พวกเราก็โดนแบบนั้นเหมือนกันนี่นา...

อย่างนั้นเหรอครับ?

อึก

แล้วที่สำคัญคือมีเบาะแสอะไรไหมล่ะ?

เป้าหมายคือคุณโชโกะเหรอครับ? หรือว่า...

คนที่พยายามจะลักพาตัวผมก็น่าจะเป็นแค่เรื่องรอง เพราะมีผู้ไล่ตามมาแค่คนเดียวเอง

น่าจะเป็นของที่อยู่ในกล่องนั่นแหละที่เป็นเป้าหมายหลัก

ของข้างในเหรอครับ? มันมีอะไรอยู่ข้างในเหรอครับ?

ข้อมูลการวิเคราะห์ยีนของคุณฮิโระ

ของผมเหรอ!?

ก็พูดได้นะว่ามันเป็นความผิดของคุณ

นั่นมันเป็นการกล่าวหาเกินไปแล้วนะครับ...

ว่าแต่... มันโอเคใช่ไหมครับนั่น?

เป็นกรณีพิเศษ เลยดึงออกมาง่ายๆ ไม่ได้ แถมยังมีเครื่องส่งสัญญาณติดอยู่ด้วย

เจ้าหน้าที่ของโคโลนีกับแผนกเฉพาะทางของอินางาวะจะออกตามหาให้เร็วๆ นี้ก็จะเจอแน่ครับ

ถ้าอย่างนั้นก็ฝากไว้เลยนะคะ...

โอ๊ะ? นี่มันพวกหมานำโชคเหรอ?

ว่าแต่ จะทำยังไงดีคะ? จะให้พวกเราไปส่งไหมคะ?

แต่ว่าไม่เป็นไรแล้วล่ะ อีกเดี๋ยวก็มีคนมารับ...

มาแล้วล่ะ

คุณหมอ...

ข้างบนนี่เขาหัวเสียกันหมดแล้วนะคะ

อ่า โทษทีนะ

ถ้าคุณแจ้งให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของอินางาวะทราบ พวกเราก็จะไปคุ้มกันให้แล้วแท้ๆ...

ก็เพราะว่าพวกคุณเรียกมันมันยุ่งยากนี่นา

อีกอย่างก็คิดว่าข้อมูลในกล่องมันไม่รั่วไหลออกไปซะอีก...

คุณหมอ...

รู้แล้ว รู้แล้วน่า กำลังสำนึกผิดอยู่นะ

งั้นนะ คุณฮิโระ

ขอบคุณนะ

พวกเราก็ไปด้วยกันไหม

จะไปที่ไหนดีล่ะนะ?

แม้แต่โคโลนีที่ปลอดภัยขนาดนี้ก็ยังเดินคนเดียวไม่ได้นี่มันเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งเลยนะ

เพราะเราไม่รู้ว่าจะเข้าไปพัวพันกับปัญหาแบบไหนได้บ้าง

ผมยืนยันว่าตัวเองบริสุทธิ์

* * * * *

ใช้เครื่องทำอาหารอัตโนมัติที่ดีนี่นา

ก็อย่างนั้นแหละครับ

แล้วก็ลำบากท่านมาถึงที่นี่ด้วย

ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรเหรอครับ?

แน่นอนว่ามาหาคุณนี่แหละครับ

มาเพื่อชวนคุณ

เรื่องนั้นคุณคงปฏิเสธไปหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอครับ...?

ผมไม่คิดจะเข้าร่วมกองทัพจักรวรรดินะครับ

ครับ ทราบดีเลย น่าเสียดายจริงๆ ครับ

ก็เลยยอมแพ้เรื่องนั้นแล้ว เพราะไม่อยากให้ถูกสมาคมทหารรับจ้างจับตามองมากเกินไป

แล้วมาทำอะไรล่ะ?

เนื่องจากความ活躍ในการป้องกันเมื่อวันก่อน

คราวนี้ฉันได้รับการเลื่อนตำแหน่งแล้วค่ะ

ตอนนี้ฉันเป็นรองแล้วค่ะ

ฮ่า...

ยินดีด้วยนะคะ

ก็เพราะว่าคุณนี่แหละ ที่ทำวีรกรรมอย่างกล้าหาญ

ไม่รู้ทำไม

ถึงได้โชคดีที่สิ่งมีชีวิตผลึกได้โจมตีฝูงยานศัตรูด้วยนะคะ

ฮ่าๆๆ

แน่นอนว่าโชคดีจริงๆ นะคะ

บังเอิญ

ที่ฉันซึ่งอยู่ตรงนั้นก็เหงื่อตกเลยล่ะค่ะ

ใช่แล้วค่ะ เป็นจังหวะที่ดีจริงๆ

ก็คงจะไม่ไปขุดคุ้ยให้ลึกนักหรอกค่ะ

หึ ถ้าอย่างนั้นก็...

เรื่อง "คริสตัลขับร้อง" นี่หมายความว่าคุณไม่ได้ติดหนี้อะไรเลยใช่ไหมครับ...?

ทั้งๆ ที่ช่วยกองทัพดวงดาวให้พ้นจากวิกฤตแล้วนะ...